AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn combined analysis, CC-CT combined genotype increased in patient group compared to controls (p=0.002), while GC-CT combined genotype increased in controls compared to patients (p=0.028),Conclusion: Our study provides evidence that miR-146aG/C variant may play an important role in susceptibility to OSCC in the Turkish population.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: In this study, we investigated the association between two miRNA variants and the risk of oral squamous cell carcinoma (OSCC), and explored the interaction between clinical factors in the Turkish population.Methods: In this case control study, a total of 142 subjects were genotyped by polymerase chain reaction-restriction fragment length polymorphism to analyze miR-146aG/C (rs2910164) and miR-149C/T (rs2292832) variants. Associations between OSCC risk and clinicopathological characteristics were analyzed by chi-square testResults: There was a significant difference in genotype and allele frequencies of miR-146aG/C variant between patients and control individuals. miR-146aG/C CC genotype and C allele were higher in the patient group compared to the control group (p=0.000, p=0.0001, respectively). Significant differences were also observed when the patients and the controls were compared according to CC vs GG+GC (p=0.0002) and GG vs GC+CC (p=0.002). In combined analysis, CC-CT combined genotype increased in patient group compared to controls (p=0.002), while GC-CT combined genotype increased in controls compared to patients (p=0.028),Conclusion: Our study provides evidence that miR-146aG/C variant may play an important role in susceptibility to OSCC in the Turkish population.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, iki miRNA varyantı ve oral skuamoz hücreli kanser (OSHK) riski arasındaki ilişkiyi inceledik ve Türk popülasyonundaki klinik faktörlerle arasındaki etkileşimi araştırdık. Yöntemler: Bu olgu-kontrol çalışmasında, miR-146aG/C (rs2910164) ve miR-149C/T (rs2292832) varyantlarını analiz etmek için toplam 142 kişi polimeraz zincir reaksiyonu- sınırlayıcı enzim parça uzunluk polimorfizmi ile genotiplendi. OSHK ve klinikopatolojik özelliklerin ilişkisi χ2 testi ile analiz edildi. Bulgular: Hastalar ve kontrol bireyleri arasında miR-146aG/C varyant genotip ve alel sıklıklarında önemli fark vardı. miR-146aG/C CC genotipi ve C aleli hasta grubunda kontrol grubuna göre daha yüksekti (p=0,000, p=0,0001, sırasıyla). Hastalar ve kontroller kıyaslandığında CC’ye göre GG+GC (p=0,0002) ve GG’ye göre GC+CC (p=0,002) önemli farklar saptandı. Kombine analizde, GC/CT kombine genotipi kontrollerde hastalara göre artmışken (p=0,0028), CC-CT kombine genotipi hasta grubunda kontrollere göre artmıştı (p=0,002). Sonuç: Çalışmamız miR-146aG/C varyantının Türk popülasyonunda OSHK’ye yatkınlıkta önemli rol oynayabileceği kanıtlarını göstermektedir.