Journals / Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi / 2012 / Cilt: 16 - Sayı: 2

Determination of the some properties related to forage quality ofcommon vetch (vicia sativa l.) genotypes under the Diyarbakirconditions

Diyarbakır koşullarında yaygın fiğ ( vicia sativa l.) genotiplerinin ot kalitesi ile ilgili bazı özelliklerinsaptanması

Pages
45–54
Publication Date
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Results suggested that the1331, 2604, 2490, 2616, 1430 and 1500 genotypes are suitable to grow in Diyarbakir region.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The research was conducted to evaluate forage quality of selected some common vetch ( Viciasativa L.) genotypes.
📊
Key Findings & Data:The experiment was laid out using randomized complete block design withfour replications at the GAP international Agricultural Research and Training Center inDiyarbakir -TURKEY, during winter 2006/07 and 2007/08 growing season.
💡
Conclusion & Impact:Results suggested that the1331, 2604, 2490, 2616, 1430 and 1500 genotypes are suitable to grow in Diyarbakir region.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2006 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The research was conducted to evaluate forage quality of selected some common vetch ( Viciasativa L.) genotypes. The experiment was laid out using randomized complete block design withfour replications at the GAP international Agricultural Research and Training Center inDiyarbakir -TURKEY, during winter 2006/07 and 2007/08 growing season. Several ha y qualitytraits such as crude protein ratio (CPR), crude protein yield (CPY), neutral (NDF) and aciddetergent fibers (ADF), dry matter yield (DM), dry matter intake (DMi), digestibly dry matter(DDM) yield and relative feed value (RFV) were analyzed. Res ults showed that there weresignificant differences among the genotypes for CPR, CPY, DMY and DDMY in both growingseasons. Y ears had found a significant effect on all the traits. The DDM yield and RFV of thegenotypes were ranged from 30.2 to 230 kg da -1and 105.7 to 161.0 in the first year and from 193. 0to 453.8 kg da -1 and 170.8 to 203.8 in the second year, respectively. Results suggested that the1331, 2604, 2490, 2616, 1430 and 1500 genotypes are suitable to grow in Diyarbakir region.

Özet

Araştırma, Diyarbakır koşullarında yaygın fiğ ( Vicia sativa L.) genotiplerinin ot verimi ve kalitesiile ilgili bazı özelliklerin incelenmesi amacıyla, 2006/07 ve 2007/08 yıllarında kışlık ara ürünyetiştirme döneminde, GAP Uluslararası Tarımsal Araştırma ve Eğitim Mekezinde (Diyarbakır),tesadüf blokları deneme deseninde 4 tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Araştırmada; ham proteinoranı (HPO), ham protein verimi (HPV), nötr deterjan lif (NDF), asit deterjan lif (ADF), kurumadde verimi (KMV), kuru madde alımı (KMA), sindirilebilir kuru madde verimi (SKMV) venispi yem değeri (NYD) gibi özellikler incelenmiştir. Araştırmanın her iki yılında da HPO, HPV,KMV ve SKMV bakımından genotipler arasında istitastiki olarak önemli farklılıklar saptanmıştır.Ayrıca, İncelenen tüm özellikler bakımından yıllar da istatistikî olarak önemli bulunmuştur.Araştırma sonucunda, genotiplerin, sindirilebilir kuru madde verimleri ve nispi yem değerlerinins ıras ıyla birinci yılda 30.2-230 kg da -1ve 105.7 - 161 ; ikinci yılda 193. 0- 453.8 kg da -1ve 170.8 -203.8 arasında değiştiği saptanmıştır. Araştırmada sonucunda 133 1 , 2604, 2490, 2616, 1430 ve1500 genotiplerin, araştırmada yer alan diğer genotiplere göre verim ve kalite bakımından dahaüstün olduğu, adı gecen hatlar ın Diyarbakır kosullarında yetiş tirilmesinin uygun olaca ğı ve ile rideyapılacak ıslah çalışmalarında değerlendirilmesi sonucuna varılmıştır.

🔖

Cite This Article

SAYAR, M. S., YÜCEL, C., YÜCEL, H. (2022). Determination of the some properties related to forage quality ofcommon vetch (vicia sativa l.) genotypes under the Diyarbakirconditions. Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 2, 45–54. https://ajindex.com/articles/534471

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. Abdouli, H,, Gasmi- Boubaker, A., Hassen, H., Hedhly, A., Mosquera - Losada, R. ve Rigueiro-Rodriguez, A. 2009. Nutritional value of some vetch forage grown under Mediterranean conditions. 15th Meeting of the FAO - CIHEAM Mountain Pastures Network, Integrated R esearch for the Sustainability of Mountain Pastures, Oct., 7 - 9. Açıkgöz, E. 2001. Yem Bitkileri. Uludağ Üni. Güçlendirme Vakfı Yay. No:182, 584 s, Bursa. Ammar, H., López, S. ve Andrés, S. 2010. Influence of maturity stage of forage grasses and leguminous on their chemical composition and in vitro dry matter digestibility. Options Méditerranéennes, A no. 92, 199-203. Ankom Technology Corporation, 1997. Operator’s manual. Ankom 200/220 Fiber Analyzer. Ankom Thec. Corp. Anlarsal, A.E, Yücel, C. ve Yücel, D. 2006. Çukurova koşullarında fiğ ( Vicia sativa L.) çeşit ve hatlarının bazı tarımsal ve kalite özelliklerinin saptanması. Çukurova Üniv Zir Fak Derg, 21 (2): 111 -120. AOAC. 1995. Offical Methods of Analysis. Assoc. of Official Analytical Chemists, Arlington, VA. Avcı, M. ve Gökkuş, A. 1997. Kıraç şartlarda yetiştirilen bazı adi fiğ genotiplerinin morfolojik, fenolojik ve agronomik özellikleri. Tarla Bitkileri Merkez Araş Enst Derg, 6 (2): 39-47,
  2. Ankara.
  3. Avcıoğlu, R., Soya, H., Geren, H., Demiroğlu, G. ve Salman, A. 1999. Hasat dönemlerinin bazı değerli yem bitkilerinin verimine ve yem kalitesine etkileri üzerinde araştırmalar. Türkiye 3. Tarla Bitkileri Kongresi, Çayır - Mera Yem Bitkileri, 15 - 20 Kasım, Adana, s. 29-34.
  4. Badrzadeh, M., Zaragarzadeh, F. ve Esmaielpour,, B. 2008. Chemical composition of some forage Vicia spp. in Iran. J Food Agric Env., 6 (2): 178- 180. Başbağ, M., Saruhan, V. ve Gül, İ. 2001. Diyarbakır Koşullarında Bazı Tek Yıllık Baklagil Yem Bitkilerinin Adaptasyonu Üzerinde Bir Araştırma, Türkiye 4. Tarla Bitkileri Kongresi, 17 -21 Eylül, Tekirdağ, s.169-173.
  5. Baysal, İ., Baytekin, H. ve Şılbır, Y. 1991. Güney Doğu Anadolu Bölgesinde çayır mera yem bitkileri ve hayvancılığı geliştirme projesinde karşılaşılabilecek sorunlar ve çözüm Yolları. Türkiye 2. Çayır Mera Yem Bitkileri Kongresi, 28 -31 Mayıs, İzmir, s.74-82.
  6. Bulur, V. ve Çelik, N. 1996. Bazı seçilmiş adi fiğ (Vicia sativa L.) hat ve çeşitlerinin verim ve önemli tarımsal özellikleri. Türkiye 3. Çayır - Mera ve Yem Bitkileri Kongresi, 17 -19 Haziran, Erzurum, s.479- 485. Buxton D.R. ve Homstein J.S. 1986. Cell-wall concentration and components in stratified canopies of alfalfa, birds food trefoil and red clover. Crop S