SavedAdd your journal

Journals / Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi / 2013 / Cilt: 0 - Sayı: 18

A perspective on history at Semerkand Palace: Thoughts on the miniatures İn tarih-i Abu l Khayr khan by mas ud bin usman kuhistânî

Semerkand Sarayı'ndan tarihe bir bakış: Mes'ud bin usman kuhistânî'nin tarih-i Ebu'l Hayr Han'ındaki minyatürler

Semiha ALTIER
Pages
7–24
Publication Date
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this paper, the work Tarikh-i Abu al-Khayr Khan is analyzed in the context of text and picture possible influences that affected the work.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Tarikh-i Abu al-Khayr Khan which has been prepared for Abd al-Latif Khan (in Semerkand 1540-1551) in its certain characteristics, shares a similar understanding of history writing with other manuscripts on history in the Islamic world.
📊
Key Findings & Data:Yet, it remains as the only one among the Uzbek s (1428-1599) limited manuscripts with pictures about history.
💡
Conclusion & Impact:In this paper, the work Tarikh-i Abu al-Khayr Khan is analyzed in the context of text and picture possible influences that affected the work.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Tarikh-i Abu al-Khayr Khan which has been prepared for Abd al-Latif Khan (in Semerkand 1540-1551) in its certain characteristics, shares a similar understanding of history writing with other manuscripts on history in the Islamic world. Yet, it remains as the only one among the Uzbek s (1428-1599) limited manuscripts with pictures about history. Kuhistânî (d. after 1540) divides the world history into two parts with reference to the former historians: The first part starts with the creation of the world and ends with Timurid Empire (1370-1507). The second part is devoted to the history of the founder of Uzbek Khanate Abu l Khayr Khan (his reign 1428 and 1470) and his successors. This part is completely unique and written on the basis of the narrations of Soyunjuk Khan (or Sevinj Mohammad Hodja d. 1525) the son of Abu l Khayr Khan and Rabia Sultan (Ulug Beg s doughter). The style of the pictures are realized to have been determined by the muralists working at Herat or at Samarkand for patrons from Timurid. In this paper, the work Tarikh-i Abu al-Khayr Khan is analyzed in the context of text and picture possible influences that affected the work.

Özet

Semerkandda Abdüllatif Han (1540-1551) adına hazırlanan Tarih-i Ebul Hayr Han, bazı özellikleriyle İslam dünyasındaki tarih yazımıyla benzer anlayışı sürdürürken, Özbeklerin (1428-1599) sınırlı sayıdaki tarihî konulu resimli yazmaları içinde ise tek kalır. Kuhistânî (ö. 1540 sonrası), iki bölümden oluşan bu dünya tarihini kendinden önceki tarihçilerin dilinden, dünyanın yaratılışıyla başlatır ve Timurlularla (1370-1507) bitirir. İkinci bölüm Özbek Hanlığının kurucusu Ebul Hayr Hanın (sal. 1428-1470) ve ardıllarının tarihine ayrılmıştır. Tamamen özgün olan bu kısım Ebul Hayr Han ve Uluğ Beyin (1409-1449) kızı Rabia Sultanın oğlu Süyünçhoca Han (veya Sevinc Muhammad Hoca ö. 1525) ile yakınlarının anlattıkları esasında yazılmıştır. Resimlerin üslubunu ise, Semerkand veya Heratta daha önce Timurlu hamiler için çalışan nakkaşların belirlediği anlaşılır. Bu çalışmada da Tarih-i Ebul Hayr Han adlı eser, metin ve resim bağlamında ele alınarak söz konusu etkiler değerlendirilmiştir.

🔖

Cite This Article

ALTIER, S. (2022). A perspective on history at Semerkand Palace: Thoughts on the miniatures İn tarih-i Abu l Khayr khan by mas ud bin usman kuhistânî. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 18, 7–24. https://ajindex.com/articles/533670

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Abuseitova, A. M. and Baranova, YU. G. (2001). Pismennie Istoçniki i Kulture Kazahctana i Tsentralnoy Azii v XIII-XVIII VV. Almatı: Dayk Press.
  2. Ahmedov, B. (1985). Istoriko-Geografiçenkaya Literatura Sredney Azii XVI-XVIII vv. Taskent: Izdatel. Fan Uzbek SSR. Ahmedov, B. (1992). Özbek Ulusi. Taşkent: Abdulla Kadiriy Namıdaki Halk Merosı Naşriyatı. Akbıyık, A. H. (2004). Timurluların Bilim ve Sanata Yaklaşımları ve Bazı Son Dönem Sanatkârları. Bilig, 30, 151-171. Alaâdin Ata Melik Cüveynî. (1999). Tarih-i Cihan Güşa. Cilt 3, (M. Öztürk, Çev.). Ankara:
  3. Kültür Bakanlığı Yayınları.
  4. Altıer, S. (2010). Özbek Hanlığı’nın (1500-1599) Bilinen İlk Resimli Tarih Kitabı Fetihnâme ve Öne Çıkardığı Temalar. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Dergisi, 1, 11-23.
  5. Altıer, S. (baskıda). Timurlulardan Özbeklere Zengin Bir Miras: 15. Yüzyıl Sonlarında Horasan’da Gelişen Bir Resim Üslubu ve Özbek Sanat Çevresi ile İlişkisi. Taşkent'in Kuruluşunun. 2200. Yılı Şerefine Tarihselden Moderne Özbekistan: Timur Dönemi ve Sonrası Kaynak Araştırmaları Sempozyumu, 13-17 Temmuz 2009,
  6. Ankara,
  7. Bildiriler, Ankara.
  8. Anonim. (1967). Tavarih-i Guzida Nusrat-Name. A. M. Akramova (Yay.), Taşkent: Izdatelstvo Fan Uzbekskoy SSR. Alpargu, M. (1992). Bir Özbek Hanı Ubeydullah Han. Türk Kültürü, XXX, 109-115.
  9. Arnold, T. W. (1930). Bihzad and his Paintings in the Zafar-Namah. London: Ms., Bernard Quaritch. Bağcı, S. (1994). Osmanlı Dünyasında Efsanevi Yönetici İmgesi olarak Büyük İskender ve Osmanlı İskendernâmesi. Humana. Bozkurt Güvenç'e Armağan içinde (ss. 27-31), Ankara:
  10. T.C. Kültür Bakanlığı. Barbara, B. (1994). A Sixteenth Century Manuscript from Transoxiana: Evidence fon a Continuing Tradition in Illustration. Muqarnas, 11, 103-116.
  11. Barthold, W. (1913-1936). Banākiti, Fakhr al-din Abu Sulaiman Dawud b. Muhammad. Encyclopaedia of Islam içinde (C. II, s. 645), Leiden: Brill and Luzac& Co. Barthold, W. (1948). Ebülhayr. Millî Eğitim Bakanlığı İslam Ansiklopedisi içinde (ss. 6, 85), İstanbul.
  12. Barthold, W. (1979). Şibanlar Şaybaniler. Millî Eğitim Bakanlığı İslam Ansiklopedisi içinde (C. 2, ss. 456-458),
  13. İstanbul.
  14. Barthold, W. (2001).
  15. Banakiti, Fahr al-din Abu Suleyman Davud bin Muhammed. İslam Ansiklopedisi içinde (C. 2, s. 33), Eskişehir: Etam A.Ş. Matbaa Tesisleri. Bilgin, O. (1993). Cüveynî Atâ Melik. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi içinde (C. 8, ss. 140-141).
  16. Bouvat, L. (1979). Şiban Han. Şaybani Han. Millî Eğitim Bakanlığı İslam Ansiklopedisi içinde (C. II, ss. 45