AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this conjunction, the process of Pazvantoglu Osman's vizierate constitutes a typical case depicting the Ottoman State's skills to solve and/or manage the social problems.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Problem solving ability is defined as a cognitive and behavioral process which refers to an individual's skills to find out effective solutions to overcome daily life challenges. In psychology, the process of an individual's ways to cope with social problems is defined as a method and attributed to four basic skills. The studies on this ability are not only made in psychology but also in other disciplines of social sciences under various titles such as sociology, education, and administrative sciences. In this paper, the skill for solving social problems is addressed as a method utilized by the state, a type of the political organizations, to overcome the challenges to its destinations. It is generally acknowledged that all states' primary goal is to have a centralized dominance and preserve this domination. Therefore, all the social groups before this aim must be removed. At this point, there appear differences among the states' attitudes in historical perspective. The centralization of Ottoman Empire in particular differentiates from its European counterparts. This differentiation is stemming from its ability to integrate the opposition groups to its administrative system; in other words it's because of the state's skills for solving social problems. This paper deals mainly with the Ottoman State's methods for preservation of its central power in the 18th century in which the decentralized intentions emerged and the state had problems with the provincial notables. In this conjunction, the process of Pazvantoglu Osman's vizierate constitutes a typical case depicting the Ottoman State's skills to solve and/or manage the social problems.
Özet
Problem çözme becerisi, bilişsel ve davranışsal bir süreç olarak tanımlanır. Bu beceri bireyin hayatında karşılaştığı sorunların üstesinden gelmek için etkili bir çözüm yolu bulma yeteneğini ifade eder. Psikoloji alanında, bireyin sosyal ve mesleki sorunlarla baş etme süreci bir metot hâlinde tanımlanmış ve dört ana yeteneğin işleyişine bağlanmıştır. Bu yetenek üzerine yapılan çalışmalar, yalnızca psikolojide değil, sosyoloji, eğitim, siyaset bilimi gibi diğer sosyal bilim alanlarında da çeşitli başlıklar altında ele alınmaktadır. Bu çalışmada, sosyal problem çözme becerisi, sıkı iktidar ilişki ve güç çekişmesinin yaşandığı devlet örgütlenmesinde merkezî yönetimin, kendi iktidar alanına muhalefet edilmesi hâlinde, sorunu çözmek için kullandığı bir yöntem olarak ele alınacaktır. Her devletin en temel hedefi merkezîleşmiş bir tahakküm gücüne kavuşmak ve bu gücü koruyabilmektir. Bu nedenle, bu hedefin önündeki her toplumsal grubun bir şekilde ortadan kaldırılması gerekir. Bu noktada devletlerin tarihsel gelişimi içerisinde birbirlerinden farklı tutumlar sergiledikleri görülür. Bu bağlamda Osmanlı İmparatorluğu'nun merkezîleşmesi çağdaşı olan Avrupalı devletlerden farklı bir şekilde gerçekleşmiştir. Bu farklılık Osmanlı Devleti'nin meşruiyet kaynaklarına dayalı olarak kendine muhalif ya da engel olarak gördüğü grupları içselleştirme becerisinden, bir başka ifadeyle sosyal problem çözme becerisinden kaynaklanmaktadır. Bu çalışma, Osmanlı merkezî devletinin taşra seçkinleri ile sorun yaşadığı ve ademimerkezi bir eğilim gösterdiği 18. yüzyılda, merkezî gücünü koruma yöntemleri ile ilgilenmektedir. Osmanlı Devleti'nin sosyal problemleri çözme kabiliyeti ve yöntemini göstermesi bakımından Vidin ayanı Pazvantoğlu Osman sorunu örnek vaka olarak seçilmiştir.