SavedAdd your journal

Journals / Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 0 - Sayı: 30

Changes/Transformations in the Meddahship Tradition from the Past to the Present: From Meddahship to Stand-up

GEÇMİŞTEN GÜNÜMÜZE MEDDAHLIK GELENEĞİNDEKİ DEĞİŞİM/DÖNÜŞÜMLER: MEDDAHLIKTAN STAND-UP’A

Mehmet Emin BARS
Pages
7–25
Publication Date
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The appearance and content of meddahship, a branch of traditional performing arts changed and was replaced by the stand-up shows that focuses on sketches.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Meddahship is one of the most important branches of traditional Turkish theatrical plays.
📊
Key Findings & Data:From the second half of the 19th century, the increasing activities of media organizations led to a decrease in the function of the meddahs.
💡
Conclusion & Impact:The appearance and content of meddahship, a branch of traditional performing arts changed and was replaced by the stand-up shows that focuses on sketches.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Meddahship is one of the most important branches of traditional Turkish theatrical plays. Tradition is a process with a dynamic structure that constantly renews itself in time and place. The Meddahship tradition has undergone various transformations depending on changing social-cultural conditions. From the second half of the 19th century, the increasing activities of media organizations led to a decrease in the function of the meddahs. This study, discusses the relationship between meddahship, one of our traditional theatrical plays, and stand-up presentations that are part of the electronic culture environment. The change of the societal conditions of the meddahs transformed their position in daily life. This change enabled the meddahs to continue their existence in different ways. The appearance and content of meddahship, a branch of traditional performing arts changed and was replaced by the stand-up shows that focuses on sketches.

Özet

Meddahlık geleneksel Türk seyirlik oyunlarının en önemli kollarından biridir. Gelenek bir süreçtir, dinamik bir yapıya sahiptir, yaşanılan zamana ve mekâna göre kendisini sürekli yeniler. Meddahlık geleneği de değişen sosyo-kültürel şartlara bağlı olarak çeşitli dönüşümler geçirmiştir. XIX. yüzyılın özellikle ikinci yarısından itibaren basın-yayın kuruluşlarının etkinliğini arttırması meddahların işlevinin azalmasına neden olmuştur. Bu çalışmada geleneksel seyirlik oyunlarımızdan meddahlık geleneğinin elektronik kültür ortamında meydana çıkan stand-up gösterileriyle ilişkisi ele alınmıştır. Meddahların toplumsal koşulların değişmesiyle beraber gündelik yaşamdaki konumları da değişmiştir. Bu değişim meddahların farklı şekillerde varlıklarını devam ettirmelerini sağlamıştır. Geleneksel gösteri sanatlarından meddahlık şekil ve içerik değiştirmiş, yerini anlık güldürü odaklı stand-up’a bırakmıştır.

🔖

Cite This Article

BARS, M. E. (2022). Changes/Transformations in the Meddahship Tradition from the Past to the Present: From Meddahship to Stand-up. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 30, 7–25. https://ajindex.com/articles/533513

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (33)

  1. And, M. (2006).
  2. Meddah, Meddahlık, Meddahlar. Ü. Oral, (Yay. Haz.), Meddah Kitabı içinde (ss. 3-17). İstanbul:
  3. Kitabevi Yayınları.
  4. Başer Çoban, S. (2011). Medya ve Halk Hikâyeleri Arasındaki İlişki Üzerine Bir Deneme. Millî Folklor, 92, 34-40.
  5. Bergson, H. (2013). Gülme. (T. Güner, çev.). İstanbul:
  6. Mitra Yayınları.
  7. Boratav, P. N. (1999). 100 Soruda Türk Halk Edebiyatı. İstanbul:
  8. Gerçek Yayınevi.
  9. Çevik, M. (2015). Televizyon Dizileri Halk Hikâyelerinin Modern Şekli midir?. Millî Folklor, 106, 34-46.
  10. Düzgün, D. (2000). Osmanlı Döneminde Geleneksel Türk Tiyatrosunun Genel Görünümü. A. Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 14, 63-69.
  11. Ebuzziya Tevfik. (2006). Ricâl-i Mensiyye. Ü. Oral, (Yay. Haz.). Meddah Kitabı içinde (ss. 61-64). İstanbul:
  12. Kitabevi Yayınları.
  13. Gerçek, S. N. (2006). Meddah. Ü. Oral, (Yay. Haz.). Meddah Kitabı içinde (ss. 18-21). İstanbul:
  14. Kitabevi Yayınları.
  15. Kaim, A. A. (2012). Meddah Geleneğinden Kültürlerarası Hikâyeciliğe Uzanan Bir Serüven. Tiyatro Araştırmaları Dergisi, 30, 111-121.
  16. Kartal, A. (2017). Meddahlık Geleneğinin Günümüz Sanatçılarındaki Yansıması Üzerine Bir Değerlendirme. Turkish Academic Research Review, 2, 11-20.
  17. Koçu, R. E. (2006). Meddah Aşkî Efendi. Ü. Oral, (Yay. Haz.). Meddah Kitabı içinde (ss. 65-66). İstanbul:
  18. Kitabevi Yayınları.
  19. Köprülü, M. F. (2004). Türklerde Halk Hikâyeciliğine Ait Bazı Maddeler-Meddah. Edebiyat Araştırmaları 1. Ankara:
  20. Akçağ Yayınları.
  21. Nutku, Ö. (1997a). Meddahlık ve Meddah Hikâyeleri. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Yayınları.
  22. Nutku, Ö. (1997b). XIV. Yüzyıldan XVIII. Yüzyıla Kadar Bursalı Kıssahanlar ve Meddahlar. V. Milletlerarası Türk Halk Kültürü Kongresi. Halk Müziği, Oyun, Tiyatro, Eğlence Seksiyon Bildirileri içinde (ss. 247-258). Ankara:
  23. Kültür Bakanlığı Yayınları.
  24. Nutku, Ö. (2003). Meddah. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi içinde (C. 28, ss. 193-194). İstanbul:
  25. İslam Araştırmaları Merkezi. Nutku, Ö. (2006). Gerçek Halk Tiyatrosu Olan Meddahlık Günümüzde de Önem Kazanmalıdır. Ü. Oral, (Yay. Haz.). Meddah Kitabı içinde (ss. 123-127). İstanbul:
  26. Kitabevi Yayınları.
  27. Ong, W. J. (2012). Sözlü ve Yazılı Kültür Sözün Teknolojileşmesi. (S. Postacıoğlu Banon, Çev.). İstanbul:
  28. Metis Yayınları.
  29. Oral, Ü. (2003)
  30. Meddahlık ve Biz, Meddah Kitabı. Ü. Oral, (Yay. Haz.). Meddah Kitabı içinde (ss. 134-139). İstanbul:
  31. Kitabevi Yayınları.
  32. Özdemir, N. (2001). Bilim ve Teknolojik Gelişmelerin Köy Seyirlik Oyunlarına Etkisi. Millî Folklor, 51, 119-129.
  33. Özdemir, N. (2002). Türk Anlatım ve Gösterim Gele