SavedAdd your journal

Journals / Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 0 - Sayı: 32

The ‘Cousin’ Terminology in the Turkic Languages

TÜRK DİLLERİNDE ‘KUZEN’ TERMİNOLOJİSİ

Erhan TAŞBAŞ
Pages
7–22
Publication Date
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The purpose of this study is to examine the conventional Turkic system of kinship based on the concept of ‘cousin’ and to comparatively examine its lexicalization process in the Turkic languages.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The category of kinship, a universal phenomenon in identifying andaddressing individuals with common family ties, is a terminological system inwhich anthropological differences specific to societies and cultures are alsomarked.
📊
Key Findings & Data:The lexicalization of the concept of ‘cousin’, studied in this work, isdirectly related to the position of the relatives vis-à-vis one’s generation anddescending generations in the Turkic system of kinship.
💡
Conclusion & Impact:The purpose of this study is to examine the conventional Turkic system of kinship based on the concept of ‘cousin’ and to comparatively examine its lexicalization process in the Turkic languages.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The category of kinship, a universal phenomenon in identifying andaddressing individuals with common family ties, is a terminological system inwhich anthropological differences specific to societies and cultures are alsomarked. The lexicalization of the concept of ‘cousin’, studied in this work, isdirectly related to the position of the relatives vis-à-vis one’s generation anddescending generations in the Turkic system of kinship. The conventional Turkic system of kinship originally uses distinct terms for cousins from the paternal and maternal lines. Nevertheless, paternal cousins may be equated with siblings, nephews/nieces and grandchildren according to gender and age due to the patrilinearity. In some Turkic languages, this general tendency has changed due to various factors. The purpose of this study is to examine the conventional Turkic system of kinship based on the concept of ‘cousin’ and to comparatively examine its lexicalization process in the Turkic languages.

Özet

Ortak aile bağlarına sahip bireyleri tanımlamada ve onlara hitap etmedeevrensel bir olgu olan akrabalık kategorisi, toplumlara ve kültürlere özgüantropolojik farklılıkların da işaretlendiği terminolojik bir sistemdir. Çalışmadaele alınan “kuzen” kavramı ve bu kavramın akrabalık terminolojisindeadlandırılışı, bireyin kendi kuşağından akrabalarının ve alt kuşaktan aile üyelerininTürk akrabalık sistemindeki konumuyla doğrudan ilişkilidir. Geleneksel Türkakrabalık sisteminde anne ve baba tarafından kuzenler esasen ayrı ayrıişaretlenmektedir. Bununla birlikte babasoylu aile yapısı nedeniyle babatarafından kuzenler, yaşlarına ve cinsiyetlerine göre kardeşler, yeğenler vetorunlarla leksik olarak eşitlenebilmektedir. Bu genel eğilim, bazı Türk dillerindeçeşitli nedenlerle değişikliğe uğramıştır. Bu çalışmada geleneksel Türk akrabalıksisteminin (GTAS) “kuzen” kavramı özelinde sergilediği görüntüdeğerlendirilmiş, kavramın Türk dillerindeki terimleşme süreci karşılaştırmalıolarak ele alınmıştır.

🔖

Cite This Article

TAŞBAŞ, E. (2022). The ‘Cousin’ Terminology in the Turkic Languages. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 32, 7–22. https://ajindex.com/articles/533480

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Ahmerov, K. Z. (Ed.). (1958). Başkirsko-russkiy Slovar’. Moskva: Gosudarstvennoye İzdatel’stvo İnostrannıh i Natsional’nıh Slovarey. Akmataliyev, A. (Ed.). (2015a). Kırgız Tilinin Sözdügü I. Bişkek: Avrasiya Press.
  2. Akmataliyev, A. (Ed.). (2015b). Kırgız Tilinin Sözdügü I. Bişkek: Avrasiya Press.
  3. Atayeva, G. (2014, Ağustos 1). Qayda Yangylyš Bolghanman?. Yoldaš içinde (s.22). A’zam, E. (2007). Ertak bilan Xayrlashuv. Qissalar ve Hikoyalar. Toshkent: O’zbekiston Milliy Ensiklopediyasi. Bacon, E. E. (1958). A Study of Social Structure in Eurasia. New York: Wenner-Gren Foundation for Anthropological Research. Bammatov, Z. Z. (1969). Kumıksko-russkiy Slovar’. Moskva: İzdatel’stvo Sovyetskogo Entsiklopediya. Baskakov, N. A. (1963). Nogaysko-russkiy Slovar'. Moskva: Gosudarstvennoye İzdatel’stvo İnostrannıh i Natsional’nıh Slovarey. Baştuğ, S. (1993). Kök Türük Kinship Terminology: An Omaha Model. Central Asiatic Journal, 37(1-2), 1-19.
  4. Budagov, L. (1869). Sravnitel’nıy Slovar’ Turyetsko-Tatarskih Nareçiy I. Sankt-Peterburg: Tipografiya İmperatorskoy Akademii Nauk. Butanayev, V. Ya. (2011). Russko-hakasskiy Slovar' (okolo 15 tıs. slov). Astana: Poligrafiya. Butanayev, V. Ya. ve Butanayeva, I. I. (1996). Hooray Çonnıŋ Törelleri. Abıgan: Upp «Khakasiya». Clauson, G. (1972). An Etymological Dictionary of Pre-Thirteenth Century Turkish. Oxford: Oxford University Press.
  5. Dırenkova, N. (1926).
  6. Rod, Klassifikatsionnaya Sistema Rodstva i Braçnıye Formı u Altaytsev i Teleut. V. G. Bogoraz & L. Y. Şternberg (Ed.), Materialı po Svad’be i Semeyno-rodovomu Stroyu Narodov SSSR içinde (ss. 247-259).
  7. Dum-Tragut, J. (2009). Armenian. Modern Eastern Armenian. Amsterdam & Philadelphia: John Benjamins Publishing Company. Dziebel, G. V. (2007). The Genius of Kinship: The Phenomenon of Human Kinship and the Global Diversity of Kinship Terminologies. Youngstown and New York: Cambria Press.
  8. Erdem, M. (2000). Türkmen Türkçesinde Akrabalık Terimleri Üzerine. KÖK Araştırmalar Kök Sosyal ve Stratejik Araştırmalar Dergisi, 2(1), 187-202.
  9. Frank, A. J. ve Touch-Werner, J. (1999). Turkmen-English Dictionary. Kensington, Md.: Dunwoody Press.
  10. Funk, D. A. ve Tomilov, N. A. (2006). Tyurkskiye Narodı Sibiri. Moskva: Nauka. Ganiyeva, F. A. (Ed.). (1997). Russko-tatarskiy Slovar'. Moskva: İnsan. Gülensoy, T. (1974). Altay Dillerindeki Akrabalık Adları Üzerine Notlar. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 21-22(1973-1974), 283-318.
  11. Güntekin, R. N. (1957). Çalıkuşu. İstanbul: Nurgök Matbaası. Hamza