Journals / Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 5 - Sayı: 3

Aile İçi Şiddetin Önlenmesi İçin Bir Model Önerisi: Halk Sağlığı Hemşiresinin Ev Ziyareti ile Aile İzlemi

Pages
247–259
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu makale, Türkiye’de birinci basamak sağlık hizmetleri kapsamında aile içi şiddeti önlemeye yönelik Aile Sağlığı Merkezi ve Toplum Sağlığı Merkezlerinde halk sağlığı hemşireleri tarafından ev ziyaretlerine dayalı bir model önerisi geliştirilmesi amacıyla yazılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Fiziksel, cinsel, duygusal ve ekonomik formlarda kendini gösteren aile içi şiddet dünya genelinde oldukça yaygın olarak görülen ve ciddi boyutları ile sadece birey ya da aileyi değil tüm toplumu ilgilendiren bir konudur.
📊
Key Findings & Data:Literatürde aile içi şiddeti önlemeye yönelik yapılan etkinliği kanıtlanmış programlarda hemşirelerin aktif rollerinin olduğu ortaya konmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Bu makale, Türkiye’de birinci basamak sağlık hizmetleri kapsamında aile içi şiddeti önlemeye yönelik Aile Sağlığı Merkezi ve Toplum Sağlığı Merkezlerinde halk sağlığı hemşireleri tarafından ev ziyaretlerine dayalı bir model önerisi geliştirilmesi amacıyla yazılmıştır.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Aile içi şiddet · ev ziyareti

Özet

Fiziksel, cinsel, duygusal ve ekonomik formlarda kendini gösteren aile içi şiddet dünya genelinde oldukça yaygın olarak görülen ve ciddi boyutları ile sadece birey ya da aileyi değil tüm toplumu ilgilendiren bir konudur. Bu nedenle, aile içi şiddet bir insan hakları ve halk sağlığı sorunudur. Aile içi şiddetin kadınların sağlığı, yaşam kalitesi ve çocukların üzerinde olan ciddi sonuçları nedeniyle şiddetin önlenmesi ve ortadan kaldırılması yönünde harekete geçilmesi gerekmektedir. Literatürde aile içi şiddeti önlemeye yönelik yapılan etkinliği kanıtlanmış programlarda hemşirelerin aktif rollerinin olduğu ortaya konmuştur. Hemşirelerin bu aktif rollerini gerçekleştirebilmeleri için aileyi ve aile bireylerini düzenli olarak değerlendirmeleri gerekmektedir. Etkin bir değerlendirme ve izlemin yapabilmesini sağlayan en uygun yöntem ev ziyaretleridir. Yapılan ev ziyaretleri ile aile yakından değerlendirip şiddetin varlığı ya da riski belirlenebilir, girişimlerde bulunulabilir ve şiddet ortaya çıkmadan önlenmesini sağlanabilir. Ülkemizde aile içi şiddeti önlemeye yönelik birinci basamak sağlık hizmetleri kapsamında herhangi bir uygulama mevcut değildir. Bu nedenle aile içi şiddeti önlemeye yönelik birinci basamak sağlık hizmetleri kapsamında yapılacak uygulamalara ihtiyaç vardır. Bu makale, Türkiye’de birinci basamak sağlık hizmetleri kapsamında aile içi şiddeti önlemeye yönelik Aile Sağlığı Merkezi ve Toplum Sağlığı Merkezlerinde halk sağlığı hemşireleri tarafından ev ziyaretlerine dayalı bir model önerisi geliştirilmesi amacıyla yazılmıştır.

🔖

Cite This Article

EMİROĞLU, O. N., ASLAN, F., ŞAHİN, N. E. (2022). Aile İçi Şiddetin Önlenmesi İçin Bir Model Önerisi: Halk Sağlığı Hemşiresinin Ev Ziyareti ile Aile İzlemi. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 3, 247–259. https://ajindex.com/articles/532743

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. World Health Organization. Global and regional estimates of violence against women: prevalence and health effects of intimate partner violence and non-partner sexual violence.1-2.2013. http://apps.who. int/iris/bitstream/10665/85241/1/WHO_RHR_HRP_ 13.06_eng.pdf?ua=1
  2. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü. Türkiye’de Kadına Yönelik Aile İçi Şiddet Araştırması. Ankara. Elma Teknik Basım Matbaacılık; 2014. s.10-449
  3. Garcia-Moreno C., Jansen HAFM., Ellsberg M, Heise L, Watts CH. Prevalence ofintimate partner violence: findings fromthe WHO multi-country study onwomen’s health and domestic violence. The Lancet 2006;368(9543):1260-1269
  4. Krug EG, Mercy JA, Dahlberg LL, Zwi AB. The world report on violence and health. The Lancet 2002; 360(9339): 1083-1088
  5. Plichta SB. Interactions between victims of intimate partner violence against women and the health care system: policy and practice implications. Trauma Violence Abuse 2001;8(2):226–39
  6. Hegarty KL, Taft AJ. Overcoming the barriers to disclosure and inquiry of partner abuse for women attending general practice. Aust N Z J Public Health 2001;25(5):433-437
  7. Ellsberg M, Heise L. Researching Violence Against Women: A Practical Guide for Researchers and Activists. Washington DC,United States: World Health Organization, PATH 2005;1-244
  8. Qasem HD, Hamadah FA, Qasem KD, Kamel MI, El-Shazly MK. Knowledge and attitude of primary health care staff screening and not screening for domestic violence against women. Alexandria Journal of Medicine 2013;49(2): 181-187
  9. Ramsay J, Richardson J, Carter YH, Davidson LL. Feder G. Should health professionals screen women for domestic violence? Systematic Preview BMJ. 2002; 325:1-13
  10. Richardson J, Coid J, Petruckevitch A, Chung WS, Moorey S, Feder G. Identifying domestic violence cross sectional study in primary care.BMJ 2002;324(2):1-6
  11. Bekemeier B. Public health nurses and the prevention of and intervention in family violence. Public Health Nurs 1995;12(4):222–227
  12. Shepard MF, Elliot BA, Falk DR, Regal RR. Public health nurses’ responses to domestic violence: a report from the enhanced domestic abuse intervention project. Public Health Nurs 1999;16(5):359-366
  13. Henderson A. Factors influencing nurses’ responses to aused women. Journal of Interpersonal Violence 2001;16(10):1284-1306
  14. Sampselle CM. The role of nursing in preventing violene again woman. Journal of Obstectric, Ginecology and Neonatal Nursing 1991;20(6):481-487