Journals / Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi / 2018 / Cilt: 21 - Sayı: 1

Sağlık Sektöründe İhbarcılık: Bir Üniversite Hastanesinde Çalışan Hemşire ve Sekreterler Üzerine Bir Uygulama

Pages
1–29
Publication Date
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu nedenle çalışanların ihbarcılık düzeylerinin belirlenmesi ve çalışanlar arasında ihbarcılığın teşvik edilmesi önem taşımaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sağlık kurumlarında ihbara konu olabilecek durumlar mali ve idari olarak görevi kötüye kullanma, hukuka ve etik değerlere aykırı davranışlar veya tıbbi hatalar olabilir.
📊
Key Findings & Data:Sağlık sektöründe yanlış uygulama veya etik dışı davranışlar insan hayatını etkileyebilecek önemli sonuçlara neden olabilir.
💡
Conclusion & Impact:Bu nedenle çalışanların ihbarcılık düzeylerinin belirlenmesi ve çalışanlar arasında ihbarcılığın teşvik edilmesi önem taşımaktadır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İhbarcılık · Hemşire · Sekreter

Özet

Sağlık kurumlarında ihbara konu olabilecek durumlar mali ve idari olarak görevi kötüye kullanma, hukuka ve etik değerlere aykırı davranışlar veya tıbbi hatalar olabilir. Sağlık sektöründe yanlış uygulama veya etik dışı davranışlar insan hayatını etkileyebilecek önemli sonuçlara neden olabilir. Bu olumsuz sonuçları engellemede, ihbarcılık önemli bir araç olabilmektedir. Sağlık profesyonellerinin hastaların ya da diğer çalışanların iyiliğine dair endişelerini dile getirmelerini teşvik eden bir kültürel çevrede çalışmaları önemlidir. Çalışmayla, hemşire ve sekreterlerin ihbarcılık niyetleri ve nedenlerini ortaya koymak amaçlanmaktadır. Çalışmanın evrenini, Ankara’daki bir üniversite hastanesi klinik ve polikliniklerinde çalışan hemşire ve sekreterler (697 kişi) oluşturmaktadır. Çalışmada örneklem çekilmemiş ve hemşire ve sekreterlerin %53’üne (369 kişi) ulaşılmıştır. Katılımcıların ihbarcılık niyetleri “İhbarcılık Ölçeği” ile, ihbarcılık nedenleri ise “İhbarcılık Nedenleri Ölçeği” ile değerlendirilmiştir. Verilerin analizinde, ikili grup karşılaştırmaları Mann Whitney-U testi, ikiden fazla grup arasındaki farklar ise Kruskal Wallis testi ile incelenmiştir. Hemşire ve sekreterlerin ihbarcılık niyeti boyutları arasında içsel ihbarcılık (3,60±0,80); ihbarcılık nedenleri boyutları arasında ise ahlaki ve mesleki değerler (3,60±0,80) ortanca olarak en yüksek puana sahiptir. İhbarcılık sağlık hizmeti güvenliği ve kalitesini sürdürmede temel faktörlerden biridir. Bu nedenle çalışanların ihbarcılık düzeylerinin belirlenmesi ve çalışanlar arasında ihbarcılığın teşvik edilmesi önem taşımaktadır.

🔖

Cite This Article

AYDAN, S., KAYA, S. (2022). Sağlık Sektöründe İhbarcılık: Bir Üniversite Hastanesinde Çalışan Hemşire ve Sekreterler Üzerine Bir Uygulama. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 1, 1–29. https://ajindex.com/articles/531004

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Ahern K. and McDonald S. (2002) The Beliefs of Nurses Who Were Involved in a Whistleblowing Event. Journal of Advanced Nursing 38(3): 303–309
  2. Aksu A., Yılmaz A. İ. ve Orçan A. (2016) Denetimde Bilgi Uçurma. Kastamonu Eğitim Dergisi 24(4): 1727-1748
  3. Aktan C. C. (2006) Organizasyonlarda Yanlış Uygulamalara Karşı Bir Sivil Erdem, Ahlaki Tepki ve Vicdani Red Davranışı: Whistleblowing. Mercek Dergisi 1(13): 1-13
  4. Alp M. (2013) Çalışanın İşvereni ve İş Arkadaşlarını İhbar Etmesi (Whistleblowing). Beta Basım, İstanbul
  5. Arendt H., Dworkin R., Habermas J., Galtung J., King M. L., Rawls J. …and Thoreau, H. D. (2000) Kamu Vicdanına Çağrı: Sivil İtaatsizlik. (Y. Coşar, Çev.). Ayrıntı Yayınları, İstanbul
  6. Aydın U. (2002) İş Hukuku Açısından İşçinin Bilgi Uçurması (Whistleblowing). Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 2(2): 79-100
  7. Bakar Ş. (2012) Çalışanların, İş Yerlerinde Karşılaştıkları Etik Olmayan Durumları Raporlama Eğilimleri ve Bir Uygulama. Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Bursa
  8. Baltacı A. (2016) Maarif Müfettişleri ile İlk ve Ortaokul Yönetici ve Öğretmenlerinin Bilgi Uçurma Davranışına İlişkin Görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Ankara
  9. Başol O. ve Karatuna I. (2015) Örgütlerde Olumsuz Durumların İfşa Edilmesi ve Örgütsel İletişim İlişkisi. Marmara Üniversitesi İİBF Dergisi 37(2): 153-170
  10. Bayrakçı E. (2016) Örgütsel Bağlılık Düzeylerine Göre İfşa Davranışının Nitel Araştırma ile İncelenmesi: Isparta İli Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, Isparta
  11. Büyükarslan B. A. (2016) Örgütsel Vatandaşlık Davranışı ve Whistleblowing İlişkisine Yönelik Bir Araştırma. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Kütahya
  12. Callahan E. S. and Collins J. W. (1992) Employee Attitudes Toward Whistleblowing: Management and Public Policy Implications. Journal of Business Ethics 11(12): 939-948
  13. Cannaerts N., Gastmans C. and de Casterle, B. D. (2014) Contribution of Ethics Education to the Ethical Competence of Nursing Students: Educators’ and Students’ Perceptions. Nursing Ethics 21(8): 861-878
  14. Cassematis P. G. and Wortley R. (2012) Prediction of Whistleblowing or Non-reporting Observation: The Role of Personal and Situational Factors. Journal of Business Ethics 117 (3): 615–634
  15. Ceylan F. (2015) Sekreterlik Teknikleri Ders Notları. Uludağ Üniversitesi, Sağlık Hizmetleri Meslek Yü