SavedAdd your journal

Journals / Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi / 2019 / Cilt: 22 - Sayı: 1

GELENEKSEL VE TAMAMLAYICI TIP: TÜRKİYE VE SEÇİLEN ÜLKELERİNİN İNCELENMESİ

Pınar YALÇIN BALÇIK
İsmail BİÇER
Pages
245–257
Publication Date
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bağlamda, bu çalışmada, çeşitli ülkeler ile Türkiye’nin geleneksel ve tamamlayıcı tıp politikaları ve GETAT uygulamaları hakkında bilgi sunulmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) tarafından Geleneksel ve Tamamlatıcı Tıp (GETAT) konusunda geliştirilen stratejiler ve raporlar sonrasında birçok ülke GETAT ile ilgili düzenlemeler yapmıştır.
📊
Key Findings & Data:Geleneksel ve tamamlayıcı tıbbın ulusal olarak tanınması ve düzenlenmesi ülkelere göre önemli ölçüde farklılık göstermektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu bağlamda, bu çalışmada, çeşitli ülkeler ile Türkiye’nin geleneksel ve tamamlayıcı tıp politikaları ve GETAT uygulamaları hakkında bilgi sunulmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp · Sağlık Politikası · Politika

Özet

Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) tarafından Geleneksel ve Tamamlatıcı Tıp (GETAT) konusunda geliştirilen stratejiler ve raporlar sonrasında birçok ülke GETAT ile ilgili düzenlemeler yapmıştır. Böylelikle GETAT uygulamaları da ülke sağlık politikalarının bir parçası olarak yer almaya başlamıştır. Geleneksel ve tamamlayıcı tıbbın ulusal olarak tanınması ve düzenlenmesi ülkelere göre önemli ölçüde farklılık göstermektedir. Geleneksel ve tamamlayıcı sağlık hizmetlerinin eğitimli kişiler tarafından verilmesinin, düzenli olarak denetlenmesinin ve sağlık kurumu bünyesi altında verilmesinin gerekli olduğu birçok ülke tarafından vurgulanmaktadır. DSÖ, geleneksel ve tamamlayıcı tıbbın ulusal sağlık politikalarındaki rolünün tanımlanmasının geleneksel ve tamamlayıcı tedavilerin güvenilirliğini güvence altına aldığını, iyi uygulamaları desteklediğini ve gerekli düzenleyici ve yasal mekanizmaların oluşturulmasını sağladığını düşünmektedir. Bu bağlamda, bu çalışmada, çeşitli ülkeler ile Türkiye’nin geleneksel ve tamamlayıcı tıp politikaları ve GETAT uygulamaları hakkında bilgi sunulmaktadır.

🔖

Cite This Article

BALÇIK, P. Y., BİÇER, İ. (2022). GELENEKSEL VE TAMAMLAYICI TIP: TÜRKİYE VE SEÇİLEN ÜLKELERİNİN İNCELENMESİ. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 1, 245–257. https://ajindex.com/articles/529246

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Ayhan H. ve Mollahaliloğlu S. (2018) Tıbbi Sülük Tedavisi: Hirudoterapi Ankara Medical Journal 18(1):141-148
  2. Arslan M., Sözen Şahne B. ve Şar S. (2016) Dünya’daki Geleneksel Tedavi Sistemlerinden Örnekler: Genel Bir Bakış. Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folklorik Tıp Dergisi 6(3):100-105
  3. Benli Z. (2017) Hacamat Tedavisi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi 1(6):46-53
  4. Che, C. T., George, V., Ijinu, T. P., Pushpangadan P., Andrae-Marobela K. (2017). ‘Traditional Medicine’. In Badal McCreath S., Delgoda R. (ed) Pharmacognosy, Fundamentals, Applications and Strategies, pp 15–30, Academic Press, Boston
  5. Çetı̇n O.B. (2007) Eskişehir'de Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp Kullanımı Sosyoekonomi 6(6):89-105
  6. Çöl A.N. Taşdemir H.S. ve Parlar-Kılıç S. (2012) Sağlık Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Tıp Dışı Alternatif ve Geleneksel Uygulamalar Konusundaki Görüşlerinin Değerlendirilmesi Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi 1(4):239-251
  7. Frass M., Strassl R. P. Friehs H., Müllner M., Kundi M. and Kaye A. D. (2012) Use and Acceptance of Complementary and Alternative Medicine among the General Population and Medical Personnel: a Systematic Review. The Ochsner Journal 12(1):45-56
  8. Han S. Y., Kim H. Y., Lim J. H., Cheon J., Kwon Y. K., Kim H. and Chae H. (2016) The Past, Present, and Future of Traditional Medicine Education In Korea. Integrative Medicine Research 5(2): 73-82
  9. Helgøy I. (2005) Active Ageing and the Norwegian Health Care System. Working Paper 13. http://uni.no/media/manual_upload/121_N13-05_Helgoi_vhOvD8b.pdf (Erişim Tarihi: 10.12.2018
  10. Herring M. A. and Roberts M. M. (2002) Complementary and Alternative Medicine: Fast Facts For Medical Practice. Inc. A Blackwell Publishing Company, United States of America
  11. Karahancı O. N., Öztoprak Ü. Y., Ersoy M., Zeybek Ü. Ç., Hayırlıdağ M. ve Örnek B. N. (2015) Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Uygulamaları Yönetmeliği ile Yönetmelik Taslağı'nın Karşılaştırılması. Türkiye Biyoetik Dergisi 2(2): 117-126
  12. Kaur J., Hamajima N., Yamamoto E., Saw Y. M., Kariya T., Soon G. C. and Sharon S. H. (2019) Patient Satisfaction on the Utilization of Traditional and Complementary Medicine Services at Public Hospitals in Malaysia. Complementary Therapies in Medicine 42:422-428
  13. Kutlubay Z., Engin B., Serdaroğlu S. ve Tüzün Y. (2010) Dermatoloji’de Ozon Tedavisi, Dermatoz Dergisi 4(1):208-216
  14. Lafçı D. ve Kaşıkçı M. K. (2014) Yataklı Sağlık Kuruluşunda Gö