SavedAdd your journal

Journals / Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Dergisi / 2007 / Cilt: 24 - Sayı: 2

Fen Bilgisi Öğretmenlerinin Fen Deneylerine Yönelik Tutumları

Eylem YILDIZ
Bülent AYDOĞDU
Ercan AKPINAR
Ömer ERGİN
Pages
71–86
Publication Date
2015-09-02
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

İstatistiksel çözümlemeler öğretmenlerin tutumlarında cinsiyet, mesleki deneyim, fen laboratuvarının varlığı, laboratuvardaki donanımın yeterli olup olmaması ve sınıfta deney yapma sıklığı değişkenlerinde anlamlı farklılaşmanın olduğunu göstermiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Fen öğretiminde deney yaparak öğrenme vazgeçilemeyecek en temel öğrenme yollarından biridir.
📊
Key Findings & Data:Fen deneylerinin nitelikli bir öğrenme aracı olabilmesinde en etkili bileşen olarak fen bilgisi öğretmeni düşünülmektedir.
💡
Conclusion & Impact:İstatistiksel çözümlemeler öğretmenlerin tutumlarında cinsiyet, mesleki deneyim, fen laboratuvarının varlığı, laboratuvardaki donanımın yeterli olup olmaması ve sınıfta deney yapma sıklığı değişkenlerinde anlamlı farklılaşmanın olduğunu göstermiştir.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Fen bilgisi öğretmeni · fen deneyleri · fen laboratuvarı

Özet

Öz Fen öğretiminde deney yaparak öğrenme vazgeçilemeyecek en temel öğrenme yollarından biridir. Fen deneylerinin nitelikli bir öğrenme aracı olabilmesinde en etkili bileşen olarak fen bilgisi öğretmeni düşünülmektedir. Öğretmenlerin bilgi, tutum ve beceri düzeylerinin de deneylerin istenilen amaca ulaşmasında etkisi bilinmektedir. Bu araştırmanın amacı; fen bilgisi öğretmenlerinin fen deneylerine yönelik tutumlarını incelemek ve çeşitli değişkenlerin fen bilgisi öğretmenlerinin fen deneylerine yönelik tutumları üzerindeki etkisini belirlemektir. Araştırmada genel tarama modeli kullanılmıştır. Bu amaçla, bir bilgi formu ve araştırmacılar tarafından geliştirilmiş 19 maddeden oluşan ve güvenirliği 0.92 olan Likert tipi “Fen Deneylerine Yönelik Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırma, İzmir ili merkez ilköğretim okullarında görev yapan ve seçkisiz örneklem yoluyla ulaşılan 97 fen bilgisi öğretmeninin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. İstatistiksel çözümlemeler öğretmenlerin tutumlarında cinsiyet, mesleki deneyim, fen laboratuvarının varlığı, laboratuvardaki donanımın yeterli olup olmaması ve sınıfta deney yapma sıklığı değişkenlerinde anlamlı farklılaşmanın olduğunu göstermiştir.

🔖

Cite This Article

YILDIZ, E., AYDOĞDU, B., AKPINAR, E., ERGİN, Ö. (2015). Fen Bilgisi Öğretmenlerinin Fen Deneylerine Yönelik Tutumları. Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Dergisi, Cilt: 24 - Sayı: 2, 71–86. https://ajindex.com/articles/52857

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Anderson, R.D., Anderson, B.L., Varanka-Martin, M.A., Romagnano, L., Bielenberg, J., Flory, M., Mieras, B. ve Whitworth, J. (1994). Issues of curriculum reform in science, mathematics and higher order thinking across the disciplines. Washington, DC: U.S. Government Printing Office. Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara:
  2. Pegema Yayınları.
  3. Connelly, F. M., ve Clandinin, D. J. (1988). Teachers as curriculum planners. New York: Teachers College Press.
  4. Çepni, S., Akdeniz, A. R. ve Ayas, A. (1994). Fen bilimleri eğitiminde laboratuvarın yeri ve önemi (II):Laboratuar uygulamalarında amaçlar ve yaklaşımlar. Çağdaş Eğitim Dergisi, 205, 7–311.
  5. Davis, K. S. (2003). ‘‘Change is hard’’: What science teachers are telling us about reform and teacher learning of innovative practices. Science Education, 87(1), 3-30.
  6. Ekici, F. T., Ekici, E. ve Taşkın, S. (2002). Fen laboratuarlarinin içinde bulunduğu durum. 17 Kasım 2005, http://www.fedu.metu.edu.tr/ufbmek-5/b_kitabi/PDF/Fen/Bildiri/t90d.pdf
  7. Ekici, G. (2002). Biyoloji öğretmenlerinin laboratuvar dersine yönelik tutumlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi. 17 Kasım 2005, http://www.fedu.metu.edu.tr/ufbmek-5/b_kitabi/PDF/Biyoloji/bildiri/t20.pdf.
  8. Ergin, Ö., Pekmez, E. Ş. ve Erdal, S. Ö. (2005). Kuramdan uygulamaya deney yoluyla fen öğretimi. İzmir:
  9. Kanyılmaz Matbaası. Fraser, B. J. (1998). Science learning environments: Assessment, effects and determinants. In B. J. Fraser & K. G. Tobin (Eds.). International handbook of science education (pp. 527-564).
  10. Dordrecht, The Netherlands: Kluwer Academic Publishers.
  11. Gallagher, J. J., ve Tobin, K. (1987). Teacher management and student engagement in high school science. Science Teacher Education, 71(4), 535-555.
  12. Gürdal, A. (1991a). Fen öğretiminde laboratuvar etkinliğinin başarıya etkisi. Kültür Koleji Yayınları, 285-287.
  13. Gürdal, A. (1991b). İlkokul fen eğitiminde laboratuvar ve araç kullanımı. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 3, 145–155.
  14. Hofstein, A., Ben-Zvi, R. ve Samuel, D. (1976). The measurement of the interest in, and attitudes to, laboratory work amongst Israeli high school chemistry students. Science Education, 60(3), 401-411.
  15. Hofstein, A. ve Lunetta, N. V. (1982). The role of the laboratory in science teaching: Neglected aspects of research. Review of Educational Research, 52(2), 210-217.
  16. Kang, N. H. ve Wallace, C. S. (2005). Secondary science teachers’ use of laboratory activities: Linking epistemological beliefs,