AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTotal reflux time, number of long reflux periods, longest reflux and DeMeester score were found to be significantly higher in patients with binge eating disorder.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose Gastroesophageal reflux disease is a common condition that is characterized with esophageal mucosal injury secondary to gastric acid reflux. The aim of this study is to reveal whether there is a relationship between binge eating disorder and gastroesophageal reflux disease. Methods Patients with gastroesophageal reflux disease who underwent 24-h esophageal pH monitoring between 2016 and 2018 were evaluated retrospectively. Binge eating disorder diagnosis questionnaire was applied to 305 patients of these who agreed to participate in the study. The same questionnaire was applied to the control group consisting of the same number of healthy participants. A comparison was made between both groups in terms of demographic data and diagnosis of binge eating disorder. Also, 24-hour pH monitoring data of the patients diagnosed with binge eating disorder were compared with other reflux patients. Results In the gastroesophageal reflux group, smoking incidence and higher body mass index was significantly more common. There was no significant difference between the two groups in terms of age and gender. Total reflux time, number of long reflux periods, longest reflux and DeMeester score were found to be significantly higher in patients with binge eating disorder.
Özet
Amaç Gastroözefageal reflü hastalığı, asit mide içeriğinin efor sarf etmeksizin özefagusa geri gelmesi ile ortaya çıkan bir hastalıktır ve günümüzde beslenme alışkanlıklarının değişmesiyle sıklığı giderek artmaktadır. Bu çalışma ile en sık görülen yeme bozukluğu olan tıkınırcasına yeme bozukluğu ile gastroözefageal reflü hastalığı arasındaki ilişki olup olmadığını ortaya koyulması amaçlanmıştır. Metod 2011 ve 2018 yılları arasında gastroözefageal reflü hastalğı nedeniyle 24 saatlik pH monitörizasyon işlemi yapılan hastaların dosyaları geriye dönük olarak incelendi. Çalışmaya katılmayı kabul eden 305 hastaya ve aynı sayıda sağlıklı kontrol grubuna tıkınarcasına yeme bozukluğu tanı anketi yapıldı. Her iki grup arasında demografik veriler ve tıkınırcasına yeme bozukluğu tanısı açısından karşılaştırma yapıldı. Ayrıca tıkınırcasına yeme bozukluğu tanısı konulan hastaların 24 saatlik pH monitörizasyon verileri diğer reflü hastaları ile karşılaştırıldı. Sonuç Vücut kitle indeksi yüksekliği ve sigara kullanımı, gastroözefagal reflü grubunda daha yüksek bulundu. Yaş ve cinsiyet açısından her iki grup arasında anlamlı bir fark izlenmedi. Tıkınırcasına yeme bozukluğu olan hastalarda toplam reflü zamanı, uzun reflü periyod sayısı, en uzun reflü ve DeMeester skoru anlamlı derecede yüksek bulundu.