AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConsidering higher grain yields but similar wet-millingqualities, Tokat appears to be better suited than Samsun for starch-oriented dent corn production.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of this research was to investigate physicochemical properties and wet-milling qualities ofcommonly grown dent corn (Zea mays indentata L.) hybrids (Isıdora, Helen, Shemal, Tietar and P32W86) grownin Tokat and Samsun locations of Turkey. Grain yields were much higher in Tokat (average 1577 kg da-1) than inSamsun (average 1232 kg da-1). Corn hybrids varied significantly by genotype in such physical properties asthousand-kernel weight, hectoliter weight, hardness and density, and mean values were respectively 372.8-379.3 g,77.6-77.7 kg, 18.8-19.7 sec and 1.30-1.29 g cm-3. Chemical compositions of corns differed by hybrid and to someextent by growing location and year. All hybrids, especially Helen, Shemal and P32W86, exhibited wet-millingresults (yields: starch 64.2-64.6%, gluten 13.0-14.1%, fiber 10.1-10.5%, germ 6.8-7.1% and steep-water solids 4.7-4.9%) that were comparable to industrial wet-processing. Significant correlations were determined among physical,chemical and wet-milling properties of corn hybrids. Considering higher grain yields but similar wet-millingqualities, Tokat appears to be better suited than Samsun for starch-oriented dent corn production.
Özet
Bu çalışmanın amacı, yaygın üretimi yapılan atdişi mısır (Zea mays indentata L.) hibritlerinin (Isıdora, Helen, Shemal, Tietar ve P32W86) Tokat ve Samsun lokasyonlarında yetiştirilerek fizikokimyasal özellikleri ve yaş öğütme kalitelerinin belirlenmesidir. Hibritlerin tane verimleri Tokat’da (ort. 1577 kg da-1) Samsun’dan (ort. 1232 kg da-1) daha yüksek bulunmuştur. Hibritler bin tane ağırlığı, hektolitre ağırlığı, sertlik ve yoğunluk gibi fiziksel özellikler bakımından genotipe göre önemli farklılıklar göstermiş; ortalama değerler sırasıyla 372.8-379.3 g, 77.6-77.7 kg, 18.8-19.7 sn ve 1.30-1.29 g cm-3 arasında değişmiştir. Atdişi mısırların kimyasal bileşimleri hibride ve kısmen de lokasyon ve yıla göre değişmiştir. Tüm hibritler, özellikle Helen, Shemal ve P32W86, ticari yaş öğütme prosesi ile benzer yaş öğütme özellikleri (verimler: nişasta %64.2-64.6, gluten %13.0-14.1, lif %10.1-10.5, embriyo %6.8-7.1 ve ıslatma suyuna geçen kuru madde %4.7-4.9) sergilemiştir. Atdişi mısır hibritlerinin fiziksel, kimyasal ve yaş öğütme özellikleri arasında önemli korelasyonlar tespit edilmiştir. Hibritlerin tane verimlerinin yüksek ancak yaş öğütme kalitelerinin benzer olması dikkate alındığında, Tokat lokasyonunun Samsun’a göre nişasta amaçlı atdişi mısır üretimine daha uygun olduğu söylenebilir.