AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOur findings may be a guide for future animal andhuman studies investigating the effects of sugammadex on kidney tissue.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background: Unilateral ureteral obstruction (UUO) is commonly used modelshowed to imitate process of obstructive nephropathy in a feasible.The aim of this study is to evaluate the histopathological and biochemicaleffects of high doses sugammadex on kidney tissue of the rats those have earlyand late phase renal failure induced by UUO.Materials and Methods: Thirty male Wistar albino rats were randomly dividedinto five study groups. Control Group(C), UUO for 1 week Group(UUO-1), UUO-1 week treated with rocuronium and 96mg.kg -1 Sugammadex Group(UUO-1week-96S), UUO for 3 weeks Group(UUO-3) and UUO-3 weeks treated withrocuronium and 96mg.kg -1 Sugammadex Group(UUO-3 week-96S). The bloodsamples are stored at -20 degrees and MDA and NO were studied in the serum.Kidney tissue was removed for histopathological examination.Results: In the histopathological examination of all parameters (glomerularvacuolization(GV), tubular dilatation(TD), Vascular vacuolisation andhypertrophy(VVH), tubular cell degeneration and necrosis(TCDN), Bowman'sspace dilatation(BSD), tubular hyaline cylinders(THC), lymphocyteinfiltration(LI), tubular cell sloughing(TCS), significant difference was observedfor the kidney at the obstruction side. After 3 weeks, in the side of the allunobstructed groups’ kidney tissues, significantly higher GV scores weredetected compared with the GroupC. TD was observed more for the UUO1,UUO3 and UUO3S groups when compared with GroupC. And TCDN wasobserved more for the UUO1S and UUO3S groups when compared withGroupC.When the groups were compared with each other; it is observed that MDA andNO enzyme activities of UUO1S, UUO3 and UUO3S groups were significantlydifference GroupC.Conclusion: High dose of sugammadex (96 mg.kg -1 ) can be used safely in UUOcases, on the other hand significant attention should be paid in bilateralureteral obstruction cases. Our findings may be a guide for future animal andhuman studies investigating the effects of sugammadex on kidney tissue.
Özet
Amaç: Unilateral üreter obstrüksiyonu (UÜO), ilerlemiş obstrüktif nefropatiyi taklit eden bir model olarak yaygınca kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, UÜO'nun neden olduğu erken ve geç dönem böbrek yetmezliği olan sıçanların böbrek dokusunda yüksek doz sugammadeks'in histopatolojik ve biyokimyasal etkilerini değerlendirmektir. Yöntem: Otuz adet erkek Wistar albino sıçanı, randomize olarak, Kontrol grubu (K), 1 hafta süreyle UÜO grubu (UÜO-1), UÜO-1 hafta rokuronyum ve 96mg.kg -1 sugammadeks ile tedavi edilen grup (UÜO-1 hafta-96S), 3 hafta süreyle UÜO grubu (UÜO-3) ve UÜO-3 hafta, rokuronyum ve 96mg.kg -1 Sugammadeks (UÜO- 3 hafta-96S) ile tedavi edilen grup olmak üzere beş çalışma grubuna ayrıldı. Kan örnekleri -20 derecede saklandı ve serumda MDA ve NO çalışıldı. Histopatolojik inceleme için böbrek dokusu çıkarıldı. Bulgular: Tüm parametrelerin histopatolojik incelenmesinde glomerüler vakuolizasyon (GV), tübüler dilatasyon (TD), Vasküler vakuolizasyon ve hipertrofi (VVH), tübüler hücre dejenerasyonu ve nekrozu (THDN), Bowman boşluğu dilatasyonu (BBD), tübüler hiyalen silindirleri(THS), Lenfosit infiltrasyonu (Lİ), tübüler hücre yenilenmesi(THY) açısından obstrüksiyon tarafındaki böbrekde belirgin farklılık gözlendi. 3 hafta sonra, Grup K’yla karşılaştırıldığında obstrüksiyon olmayan grupların böbrek dokularının tamamında, anlamlı olarak daha yüksek GV skorları saptandı. TD, Grup K ile karşılaştırıldığında, UÜO1, UÜO3 ve UÜO3S gruplarında daha fazla gözlemlendi. THDN, Grup K ile karşılaştırıldığında UÜO1S ve UÜO3 S gruplarından daha fazla gözlemlendi. Gruplar birbirleriyle karşılaştırıldığında; UÜO1S, UÜO3 ve UÜO3S gruplarının, MDA ve NO enzim aktiviteleri Group K'dan anlamlı farklı gözlemlendi. Sonuç: UÜO'lu olgularda yüksek dozda sugammadeks (96 mg.kg -1 ) güvenle kullanılabilirken, diğer taraftan bilateral üreteral obstrüksiyonlu olgularda önemle dikkat edilmelidir. Bulgularımız, sugammadeks'in böbrek dokusu üzerindeki etkilerini araştıran gelecekteki hayvan ve insan çalışmaları için bir rehber olabilir.