Journals / Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 37 - Sayı: 2

How Consistent Are Decision Studies in G Theory?

Genellenebilirlik Kuramında Gerçekleştirilen Karar Çalışmaları Ne Kadar Kararlı?

Pages
591–610
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The findings revealed that there is no systematic relationship between G and Phi coefficients obtained by D studies and actual cases.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of this research is to compare the G and Phi coefficients obtained by D studies in G theory and the actual cases for the same conditions of similar facets in D studies (when they are not randomly selected from the universe).
📊
Key Findings & Data:The study group consists of 84 university students, 3 graduate students and 1 academician.
💡
Conclusion & Impact:The findings revealed that there is no systematic relationship between G and Phi coefficients obtained by D studies and actual cases.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The aim of this research is to compare the G and Phi coefficients obtained by D studies in G theory and the actual cases for the same conditions of similar facets in D studies (when they are not randomly selected from the universe). This research is a theoretical research. The study group consists of 84 university students, 3 graduate students and 1 academician. The relevant data were gathered from the achievement test in Research Methodology Courses developed by the researchers. Edu G 6.1-e programme was used to analyze the data. According to the research findings, although G and Phi coefficients obtained by D studies and actual cases were close to each other, they differ. The findings revealed that there is no systematic relationship between G and Phi coefficients obtained by D studies and actual cases. If it is not possible to select the raters randomly from the universe, G and Phi coefficients obtained by D studies may not be the same as they are in actual cases. Therefore, researchers should be careful while interpreting G and Phi coefficients in D studies.

Özet

Bu araştırmanın amacı, Genellenebilirlik Kuramı karar çalışmalarından elde edilen G ve Phi katsayıları ile gerçek durumlardan (karar çalışmasındaki yüzeylerin evrenden seçkisiz olarak seçilemediği) elde edilen G ve Phi katsayılarını karşılaştırmaktır. Araştırma temel araştırma türündedir. Çalışma grubunu 84 lisans öğrencisi ile 3 yüksek lisans öğrencisi ve 1 öğretim üyesi oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen başarı testi kullanılmıştır. Verilerin analizinde Edu G 6.1-e programı kullanılmıştır. Bulgular incelendiğinde gerçek durumlarda elde edilen ve farklı karar çalışmaları sonucunda kestirilen G ve Phi katsayılarının birbirlerine yakın değerler almalarına rağmen farklılaştıkları görülmüştür. G kuramının kullanıldığı araştırmalarda yapılan karar çalışmalarında kestirilen G ve Phi katsayıları yorumlanırken, eğer evrenden seçkisiz olarak puanlayıcı seçimi pratik olarak mümkün değilse bu katsayıların gerçek durumdaki değerleriyle aynı olmayabileceğinin bilinmesi ve yorumlamada bu duruma dikkat edilmesi önerilir.

🔖

Cite This Article

KAMIŞ, Ö., DOĞAN, C. D. (2022). How Consistent Are Decision Studies in G Theory?. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 37 - Sayı: 2, 591–610. https://ajindex.com/articles/519482

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Algina, J. ve Crocker, L. (1986). Introduction to classical and modern test theory. United Satates: Cengage Learning. Anıl, D. ve Büyükkıdık, S. (2012). Genellenebilirlik kuramında dört facetli karışık desen kullanımı için örnek bir uygulama. Eğitim ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 3(2). 291-296.
  2. Arterberry, B. J., Martens, M. P., Cadigan, J. M. and Smith, A. E. (2012). Assessing the dependability of drinking motives via generalizability theory. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 45(4), 292-302.
  3. Atılgan, H. ve Tezbaşaran, A. A. (2005). Genellenebilirlik kuramı alternatif karar çalışmaları ile senaryolar ve gerçek durumlar için elde edilen g ve phi katsayılarının tutarlılığının incelenmesi. Eurasian Journal of Educational Research, 18, 236-252.
  4. Baykul, Y. (2010). Eğitimde ve Psikolojide Ölçme: Klasik Test Teorisi ve Uygulaması (2. Baskı). Ankara:
  5. Pegem Akademi. Brennan, L. R. (2001). Generalizability theory, statistics for social science and public policy. New York: Springer-Verlag. Büyükkıdık, S. ve Anıl, D. (2015). Performansa dayalı durum belirlemede güvenirliğin genellenebilirlik kuramında farklı desenlerde incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 40(177), 285-296.
  6. Can-Aran, Ö., Güler, N. ve Senemoğlu, N. (2014). Öğrencilerin disiplinli zihin özelliklerini belirlemede kullanılan dereceli puanlama anahtarının genellenebilirlik kuramı açısından değerlendirilmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 42, 165-171.
  7. Deliceoğlu, G. ve Çıkrıkçı Demirtaşlı, N. (2012). Futbol yetilerine ilişkin dereceleme ölçeğinin güvenirliğinin genellenebilirlik kuramına ve klasik test kuramına dayalı olarak karşılaştırılması. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 23(1), 1-12.
  8. Erkuş, A. (2003). Psikometri üzerine yazılar. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları Güler, N. (2009). Genellenebilirlik kuramı ve spss ile genova programlarıyla hesaplanan g ve k çalışmalarına ilişkin sonuçların karşılaştırılması. Eğitim ve Bilim, 34 (154), 93-103.Güler, N. Eroğlu, Y. ve Akbaba, S. (2014). Genellenebilirlik kuramına göre ölçüt bağımlı ölçme araçlarında güvenirlik: yemek yeme becerileri örneğinde bir uygulama. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14 (2), 217- 232. Güler, N., Uyanık, G. ve Teker, G. (2012). Genellenebilirlik kuramı. Ankara:
  9. Pegem Akademi. Hoyt, W. T. and Melby, J. N. (1999). Dependability of measurement in counseling psychology: an introduction to generalizability theory. The Counseling Psychologist, 27(3), 325-352