AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWhen the posttest scores of the experimental and control groups were compared according to the results, it was revealed that in favor of the experimental groups, prosocial behavior levels increased and physical aggression and peer victimization decreased.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The purpose of this study is to examine the effect of free and active play arrangements on peer relationships in children attending kindergarten. For this purpose, the experimental method with pretest, posttest, experimental and control groups was used. There were two experimental groups and one control group in the study. The working group consisted of 33 children in the age group of 5 years receiving education in three classes at an official independent kindergarten affiliated with Ministry of Education in the Tavas District of Denizli. While 11 children (4 girls- 36.4%; 7 boys-63.6%) were involved in the first experimental group, 12 children (3 girls- 25%; 9 boys-75%) were involved in the second experimental group. On the other hand, the control group consisted of 10 children in the age group of 5 years (3 girls-30%; 7 boys-70%). “Preschool Social Behavior Scale- Teacher Form” and “Peer Victimization Scale” were used as the data collection tools. When the posttest scores of the experimental and control groups were compared according to the results, it was revealed that in favor of the experimental groups, prosocial behavior levels increased and physical aggression and peer victimization decreased. No significant difference was found in the experimental and control groups in terms of the relational aggressive behaviors.
Özet
Araştırmanın amacı anaokuluna devam eden çocuklarda, serbest ve hareketli oyun düzenlemelerinin akran ilişkisine etkisini incelemektir. Bu amaçla ön test, son testli, deney ve kontrol gruplu deneysel yöntemden yararlanılmıştır. Araştırmada iki deney bir kontrol grubu yer almaktadır. Çalışma grubunu Denizli ili Tavas ilçesinde MEB’na bağlı resmi bir bağımsız anaokulundaki üç sınıfa devam eden 5 yaş grubundan 33 çocuk oluşturmuştur. İlk deney grubunda 11 çocuk (4 kız-% 36.4; 7 erkek-% 63.6), ikinci grupta 12 çocuk (3 kız-% 25; 9 erkek-% 75), yer almıştır. Kontrol grubunda da 5 yaş grubundan 10 çocuk (3 kız-% 30; 7 erkek-% 70) yer almaktadır. Veri toplama araçları olarak “Okul Öncesi Sosyal Davranış Ölçeği Öğretmen Formu” ve“Akranların Şiddetine Maruz Kalma Ölçeği” kullanılmıştır. Sonuçlara göre; deney ve kontrol gruplarının son test puanları karşılaştırıldığında, deney gruplarının lehine olumlu sosyal davranış düzeyleri artmış, fiziksel saldırganlık ve akran şiddetine maruz kalma düzeyleri azalmıştır. İlişkisel saldırganlık davranışlarında ise deney ve kontrol grubunda anlamlı bir farklılık ortaya çıkmamıştır.