AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTCE has made limited changes in uterus and more extensive studies are needed to designate other effects.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Ttrichlorethylene (TCE) has a widespread use and exposed intensely as an environmental pollutant. Many studies have shown its toxic effects on biological tissues. The aim of this study is investigate the effects of benfothiamin on ovarian and uterine tissues of rats exposed to TCE. Materials and Methods: In this study, 24 female 8-10 weeks old Wistar-Albino rats were used. Nothing was given to control group. TCE was given 1000mg/kg/day/po to TCE group, 1000mg/kg/day/po.TCE and 70 mg/kg/day/po benfotiamin were applied to TCE+benfotiamin group and 70mg/kg/day/po benfotiamin was given to benfotiamin group, After the experimental period rats were decapitated under anesthesia. Tissues were embedded into paraffin blocks for histologic evaluation. The sections were stained with Masson Trichrome and histopathologic changes were examined. TUNEL technic was applied to sections and apoptotic cells were established. Ovarian and uterine tissues were preserved at -80?C for malondialdehyde (MDA) levels. Results: Ovarian tissues in TCE groups showed significant increase at MDA levels, apoptotic cells and histopathologic changes. Compared with TCE group the changes showed decrease in TCE+benfotiamin group. At uterine tissues, MDA levels showed decrease in TCE group, and significant increase in TCE+benfotiamin group. There was no significant difference in apoptotic cells between groups. Histopathologically, inflammatory cells increased in TCE group's uterine tissue, TCE+benfotiamin group didn't show any changes. Conclusion: TCE enhances MDA, apoptotic cells and histopathologic changes in ovarian tissue and treatment with benfotiamin reduces these changes. TCE has made limited changes in uterus and more extensive studies are needed to designate other effects.
Özet
Amaç: Trikloretilen (TCE)'e yaygın kullanımından dolayı çevresel kirletici olarak yoğun şekilde maruz kalınmaktadır. Birçok çalışmada biyolojik dokular üzerine toksik etkileri gösterilmiştir. Bu çalışmada TCE uygulanan sıçanların over ve uterus dokularına benfotiamin'in etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmada, 24 adet 8-10 haftalık Wistar albino cinsi dişi sıçanlar kullanıldı. Kontrol grubuna deney süresi olan 3 hafta boyunca herhangi bir uygulama yapılmadı. Benfotiamin grubuna Benfotiamin 70 mg/kg/gün, TCE grubuna 1000 mg/kg/gün TCE, TCE+Benfotiamin grubuna ise 1000 mg/kg/gün TCE ile birlikte 70 mg/kg/gün Benfotiamin oral olarak verildi. Deney süresi sonunda tüm gruplardaki sıçanlar anestezi altında dekapite edildi. Dekapitasyonun ardından sıçanların over ve uterus dokuları hızla çıkarılıp uygun fiksatiflerle tespit edilip ardından histolojik takip serilerinden geçirilip parafin bloklara gömüldü. Parafin bloklardan alınan doku kesitlerine Masson-Trikrom boyası yapılarak gruplar arası histopatolojik farklılıklar incelendi. Ayrıca bu kesitlere TUNEL tekniği uygulanarak apoptotik hücreler tespit edildi. Bununla birlikte over ve uterus dokularında Malondialdehid (MDA) seviyelerine bakılacağından dokular çalışma gününe kadar -80 °C'de saklandı. Bulgular: Over dokusunda TCE grubunda MDA düzeyleri, apoptotik hücreler ve histopatolojik değişikliklerde belirgin olarak artış izlendi. TCE grubuyla kıyaslandığında ise TCE + Benfotiamin grubunda bu değişikliklerde azalmalar gözlendi. Uterus dokusunda ise TCE grubunda MDA düzeyleri azalmış gözlenirken, TCE + Benfotiamin grubunda MDA düzeylerinde belirgin artış izlendi. Apoptotik hücreler için yapılan değerlendirmede gruplar arasında anlamlı bir fark gözlenmedi. Sonuç: TCE'nin over dokusunda MDA, apoptotik hücreler ve histopatolojik değişiklikleri arttırdığı, Benfotiamin ise bu değişikliklerde azalmalar yaptığı, uterus dokusunda ise TCE'nin sınırlı bazı değişikler yaptığı, gelecekte daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç olduğu sonucuna varılmıştır.