AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTime and labor cost could be saved as there would be no needs foroestrus detection and appropriate P/AI could also be achieved in non-cycliccows.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: The present study was aimed to determine effects of G6G and PG-3-Gpresynchronization protocols on some reproductive parameters in Holsteincows between postpartum 28-40 days.Materials and Methods: Cows in the G6G group (n=35) were treated withPGF2α on day (d) 0, GnRH on days 2 and 8, and PGF2α on day 15. The injectionof last GnRH was applied 56 hours after the second PGF2α injection and thentimed artifical insemination (TAI) was performed 16-18 hours later. Cows inthe PG-3-G group (n=35) were treated with PGF2α on day 0, GnRH on day 3and 10, and PGF2α on day 17. The injection of last GnRH and TAI were appliedas they were done for G6G group.Results: There were no statistical differences between the G6G and PG-3-Ggroups in terms of submission rate (100% and 100%), the first-service pregnancy per artificial insemination (P/AI) (42.9% and 51.4%), calving to firstinsemination interval (53.5 and 54.0 d), calving to conception interval (54.1and 53.7 d), calving interval (334.1 and 333.7 d) were determined. When thedata analyzed according to the protocol at the beginning of cows to be "cyclic"and "noncyclic", P/AI were found to be 64.7% and 41.5%, respectively. Thedifference between the groups was tended to be significant (p=0.098).Conclusion: Start of presynchronization protocols in the early postpartum period, provides 100% SR after the voluntary waiting period. It is clearly shownthat the presynchronization protocols reduces the calving interval less than400 days. Time and labor cost could be saved as there would be no needs foroestrus detection and appropriate P/AI could also be achieved in non-cycliccows.
Özet
Amaç: Bu çalışmada postpartum 28-40 günler arasında uygulanan G6G ve PG3-G ön senkronizasyon protokollerinin Holstein ineklerde bazı üreme parametreleri üzerindeki etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: G6G grubundaki ineklere (n=35) 0. gün PGF2α, 2. gün GnRH, 8. gün GnRH, 15. gün PGF2α, ikinci PGF2α uygulamasından sonraki 56. saatte GnRH uygulaması yapıldı ve bunu takiben 16-18. saatte zamanlı suni tohumlama işlemi uygulandı. PG-3-G grubundaki ineklere (n=35) ise 0. gün PGF2α, 3. gün GnRH, 10. gün GnRH, 17. gün PGF2α, ikinci PGF2α uygulamasından sonraki 56. saatte GnRH uygulaması yapıldı ve bunu takiben 16-18. saatte zamanlı suni tohumlama işlemi uygulandı. Bulgular: G6G ve PG-3-G gruplarında arz oranı (%100 ve %100), ilk tohumlamada gebe kalma oranları (%42.9 ve %51.4), doğum ilk tohumlama aralığı (53.5 ve 54.0 gün), doğum gebe kalma aralığı (54.1 ve 53.7 gün), buzağılama aralığı (334.1 ve 333.7 gün) parametrelerinde gruplar arasında istatistiksel olarak farklılık bulunmadı. Protokol başlangıcında inekler siklik ve nonsiklik olmalarına göre değerlendirildiğinde ilk tohumlamada gebe kalma oranları nonsiklik ineklerde ve siklik ineklerde sırasıyla %64,7 ve %41,5 olarak tespit edildi. Yapılan istatistiksel analizde gruplar arasındaki farkın önemli olma eğiliminde olduğu görüldü (p=0,098). Öneri: Sonuç olarak postpartum erken dönemde başlatılan ön senkronizasyon protokolleri ile gönüllü bekleme süresini takip eden erken dönemde %100 arz oranı sağlanmıştır. Ön senkronizasyon protokolleri buzağılama aralığını 400 günden aşağı çekerek etkisini bariz şekilde ortaya koymuştur. Östrüs takibine gerek duyulmadan zaman ve iş gücünden tasarruf edilebileceği, nonsiklik ineklerde de uygun gebelik oranına ulaşılabileceği kanısına varılmıştır.