SavedAdd your journal

Journals / Eurasian Journal of Veterinary Sciences / 2012 / Cilt: 28 - Sayı: 3

Heavy metal levels of drinking water in Bitlis province.

Bitlis ili içme sularında ağır metal düzeyleri

Mustafa ALİŞARLI
Süleyman ALEMDAR
Tahir KAHRAMAN
Sema AĞAOĞLU
Pages
164–171
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Results: According to the results, the mean levels of Fe (6.67 μg/L), Mn (3.88 μg/L), Cu (7.52 μg/L), Zn (28.2 μg/L) and Cd (2.58 μg/L) were found to be in conformity with the drinking water standards.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Aim: This study was conducted to detect some heavy metal levels of drinking water in Bitlis city.
📊
Key Findings & Data:Materials and Methods: A total of 164 water samples, collected from the tank and tap water of Bitlis and its provinces in autumn and spring were used as material.
💡
Conclusion & Impact:Results: According to the results, the mean levels of Fe (6.67 μg/L), Mn (3.88 μg/L), Cu (7.52 μg/L), Zn (28.2 μg/L) and Cd (2.58 μg/L) were found to be in conformity with the drinking water standards.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Aim: This study was conducted to detect some heavy metal levels of drinking water in Bitlis city. Materials and Methods: A total of 164 water samples, collected from the tank and tap water of Bitlis and its provinces in autumn and spring were used as material. Element analysis (Fe, Mn, Cu, Zn, Cd, Ni, Pb and Co) was performed by flame atomic absorption spectrophotometer. Results: According to the results, the mean levels of Fe (6.67 μg/L), Mn (3.88 μg/L), Cu (7.52 μg/L), Zn (28.2 μg/L) and Cd (2.58 μg/L) were found to be in conformity with the drinking water standards. However, the mean levels of Pb (spring: 68.4 μg/L; autumn: 47.0 μg/L) and Co (spring: 44.2 μg/L; autumn: 11.9 μg/L) in both seasons, and Ni levels only in spring (40.1 μg/L) were higher than the related regulations. The effects of season on Fe, Zn, Cd, Ni, Pb and Co levels were found statistically significant (p

Özet

Amaç: Bu çalışma, Bitlis ili içme sularının bazı ağır metal düzeylerini belirlemek amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntem: Sonbahar ve ilkbahar mevsimlerinde il merkezi ve ilçelerdeki depo ve musluk sularından alınan toplam 164 örnek materyal olarak kullanıldı. Element analizleri (Fe, Mn, Cu, Zn, Cd, Ni, Pb ve Co) alevli atomik absorbsiyon spektrofotometresinde yapıldı. Bulgular: Analiz sonuçlarına göre ortalama Fe (6.67 μg/L), Mn (3.88 μg/L), Cu (7.52 μg/L), Zn (28.2 μg/L) ve Cd (2.58 μg/L) düzeyleri içme suyu standartlarında bildirilen kriterlere uygun bulundu. Ancak, ortalama Pb (ilkbahar: 68.4 μg/L; sonbahar: 47.0 μg/L) ve Co (ilkbahar: 44.2 μg/L; sonbahar: 11.9 μg/L) düzeyleri her iki mevsimde, Ni düzeyi ise sadece ilkbahar (40.1 μg/L) mevsiminde standart değerlerin üstünde tespit edildi. İncelenen örneklerde Fe, Zn, Cd, Ni, Pb ve Co düzeyleri üzerine mevsimin etkisi istatistiksel olarak önemli bulundu (p

🔖

Cite This Article

ALİŞARLI, M., ALEMDAR, S., KAHRAMAN, T., AĞAOĞLU, S. (2022). Heavy metal levels of drinking water in Bitlis province.. Eurasian Journal of Veterinary Sciences, Cilt: 28 - Sayı: 3, 164–171. https://ajindex.com/articles/510098

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Alaş A, Çil OHŞ, 2002. Aksaray iline içme suyu sağlayan bazı kaynaklarda su kalite parametrelerinin incelenmesi. Ekoloji, 11, 40-44.
  2. Alemdar S, Ağaoğlu S, Alişarlı M, Dede S, 2007. Van bölgesi su kaynaklarında ağır metal kirlilik düzeyleri. Eurasian J Vet Sci, 23,19-29. Anonim 1995a. Türkiye’nin Çevre Sorunları’95. Türkiye Çevre Vakfı Yayını, Önder Matbaası, Ankara. Anonim 1995b. Standard Methods for the Examination of Water and Wastewater. 19th edition, American Public Health Association, APHA AWWAQWEF, Washington. Anonim 2000. Official Methods of Analysis of AOAC International. Ed; Horwitz W, 17th edition, AOAC International, Gaithersburg, MD, USA. Anonim 2004a.
  3. Araştırma, Planlama ve Koordinasyon Kurulu Başkanlığı Sağlık İstatistikleri. Sağlık Bakanlığı, Ankara. Anonim 2004b. Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği. TC Çevre ve Orman Bakanlığı, Resmi Gazete, Tarih: 31.12.2004, Sayı: 25687, Ankara. Anonim 2005. Sular-İnsani Tüketim Amaçlı Sular. TS 266/ Nisan 2005,
  4. Türk Standartları Enstitüsü, Ankara. Anonim 2006. İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmelik. TC Sağlık Bakanlığı, Resmi Gazete, Tarih: 15.09.2006, Sayı: 26290, Ankara. Anonim 2008. Bitlis İli Tarım Master Planı. http://sgb.tarim. gov.tr/Proje_ Yonetimi/Master_planlari/master_planlari. htm, Erişim Tarihi: 06.05.2008. Anonim 2009. Ağır Metaller. http://www.food-info.net/tr/ metal/intro.htm, Erişim Tarihi: 16.04.2009.
  5. Atay D, Pulatsü S, 2000. Su Kirlenmesi ve Kontrolü. Ankara Üniv Zir Fak, Su Ürünleri Yayın No. 1513, Ankara.
  6. Bakaç M, Kumru MN, 2000. Menemen (İzmir) ovası su ve topraklarında radyoaktivite araştırması ve ağır metal kirliliği. Ekoloji, 9, 26-30. Baysal A, 1999. Beslenme. 8. Baskı,
  7. Hatiboğlu Yayınevi,
  8. Ankara.
  9. Bulut VN, Tüfekçi M, 2005. Trabzon (Maçka) Kalyan akarsuyunun su kalitesinin incelenmesi, in: Ulusal Su Günleri Sempozyumu, 28-30 Eylül 2005, Trabzon, s: 377-384. Ceylan A, 2005. İklim etkisi ve su kaynaklarından verimli yararlanma yöntemleri, in: 22 Mart Dünya Su Günü Paneli-İklim Değişikliğinin Su ve Enerji Kaynaklarımıza Etkisi, Ed; Şen Z, Su Vakfı, İstanbul, s: 84-94.
  10. Çelebi H, Utlu F, Peker İ, 1997. Murat nehrinin hidrojeokimyasal özellikleri. Ekoloji, 28, 14-20. Demirer MA, 1992.
  11. Su Hijyeni. Ankara Üniversitesi,
  12. Veteriner Fakültesi, Besin Hijyeni ve Teknolojisi AD, Ankara. EC (European Communities) 1998. Directive on the Quality of Water Intended for Human Consumption (98/83/ EC), EEC Directive, Official Journal of European Communities, No. L330/32 (November 1998) Commissi