SavedAdd your journal

Journals / Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2017 / Cilt: 14 - Sayı: 2

A Study on Destination Branding: Case of Tarsus

Destinasyon Markalaşması Üzerine Bir Araştırma: Tarsus Örneği

Ercan ÇİÇEK
Ufuk PALA
Pages
25–47
Publication Date
2017-12-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It has been tried to explain how to preserve strengths and remove weaknesses

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, it has been discussed how branding practices are applied on destinations by considering the intensive branding efforts of destinations.
📊
Key Findings & Data:In this study, an in-depthinterview has been made with 12 responders by using qualitative research method.
💡
Conclusion & Impact:It has been tried to explain how to preserve strengths and remove weaknesses
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Marka · Marka Kimliği · Destinasyon

Abstract

In this study, it has been discussed how branding practices are applied on destinations by considering the intensive branding efforts of destinations. Inlight of these practices, noteworthy branding efforts and the branding position of thecity Tarsus which has an enormous richness, and the facilities has been held in this branding process, has been identified. Thus, things to do to make Tarsus a destination brand has been tried to explain. In this study, an in-depthinterview has been made with 12 responders by using qualitative research method. Inthelight of these interviews, situation of the destination branding process of Tarsus and things to do in this process has been analysed and explained. Also, the strengths and weaknesses of Tarsus has been tried to reveal by using SWOT Analysis. It has been tried to explain how to preserve strengths and remove weaknesses

Özet

Bu çalışmada, destinasyonların yoğun markalaşma çabaları dikkate alınarak, markalaşma uygulamalarının kentlere ne şekilde uygulandığı araştırılmıştır. Bu uygulamaların ışığında, birçok zenginliğe sahip olan Tarsus kentinin göze çarpan markalaşma çabaları ve markalaşma sürecinde hangi konumda olduğu, bu süreç esnasında hangi faaliyetlerin ortaya konulmaya çalışıldığı tespit edilmiştir. Böylece, Tarsus’un bir destinasyon markası haline gelebilmesi için neler yapılması gerektiği ortaya konmaya çalışılmıştır. 3Bu çalışmada, nitel araştırma yöntemi kullanılarak 12 katılımcı ile derinlemesine mülakat yapılmıştır. Bu mülakatlar ışığında, Tarsus’un destinasyon markalaşması sürecindeki konumu ve bu süreçte yapılması gerekenler analiz edilerek açıklanmıştır. Aynı zamanda Tarsus’un güçlü ve zayıf yönleri SWOT analizi kullanılarak ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Güçlü yönlerinin korunmasında ve zayıf yönlerin ortadan kaldırılmasında neler yapılabileceği incelenmiştir

🔖

Cite This Article

ÇİÇEK, E., PALA, U. (2017). A Study on Destination Branding: Case of Tarsus. Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 2, 25–47. https://ajindex.com/articles/50964

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Aaker, D. A. (1991). Marka Değeri Yönetimi. Çev: Ender Orfanlı, MediaCat Yayınları,
  2. İstanbul.
  3. Aaker, D. A. (1996).
  4. Building Strong Brands. Free Press,
  5. New York. Akdoğan, Ç. (2017). Destinasyon Markalama Bağlamında Yavaş Şehir (Cittaslow) Hareketi Üzerine Genel Bir Değerlendirme, 2nd. International Scientific Researches Congress on Humanities and Social Sciences, İstanbul: 377. Aktuğulu, I. K. (2004). Marka Yönetimi: Güçlü ve Başarılı Markalar İçin Temel İlkeler. İletişim Yayınları,
  6. İstanbul.
  7. Akturan, O., Oğuztimur, S. (2016). Kent Markalaşması Kavramının İçeriği ve Gelişimi: Farklı Disiplinler Farklı Yaklaşımlar, Planlama, 2016; (2): 119. Ateşoğlu, İ. (2003). Marka İnşasında Slogan. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8 (1): 259-264.
  8. Ateşoğlu, İ. (2003). Türkiye’nin İhracatında Marka İmajının Etkisi, Süleyman Demirel Üniversitesi,
  9. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı. Doktora Tezi, Isparta. Aydın, G. (2009).
  10. Marka Değeri ve Finansal Performans, İSO Yayınları,
  11. Mürettebat Reklamcılık, İstanbul: 26. Baldauf, A., Cravens, K.S. ve Binder, G. (2003). Performance Consequences of Brand Equity Management: Evidence From Organizations in the Value Chain. Journal of Product and Brand Management, 24(12): 220 Bartels, G.C. ve Nelissen, W.J.A. (2002). Marketing For Sustainability. IOS Press.
  12. Blain, C., Levy, S.E., Ritchie J.R.B. (2005). Destination Branding: Insights and Practices From Destination Management Organizations. Journal of Travel Research, 43: 328-338.
  13. Blythe, J. (2005). Essentials Of Marketing (3rd ed.). Prentice Hall, Essex. Borça, G. (2009).
  14. Marka ve Yönetimi, Editör: Ferruh Uztuğ, Anadolu Üniversitesi Yayını, Eskişehir: 4-155.
  15. Buhalis, D. (2000). Marketing The Competitive Destination of The Future. Tourism Management, 21(1): 97-116.
  16. Coşkun, K., Yıldız, M.S., Çatı, K. (2014). Kent Markalaşması ve Marka İmajı Ölçümü Açısından Düzce İli Örneği, Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Yıl: 4, Sayı: 2: 67. Çakıcı, A.C. ve Aksu M. (2007). Çekim Yeri Seçiminde Grup Etkisi: Yerli Turistler Üzerine Bir Araştırma. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, (2), 183-194.
  17. Çakır, Y. S. (2010). Markaların Duyular Yoluyla Şekillenmesi: Duyusal Markalama. Erciyes Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 4, 39-42.
  18. Deffner, A., Liouris, C. (2005). City Marketing: A Signifıcant Planning Tool For Urban Development In A Globalised Economy, 45th Congress Of The European Regional Science Association, 23–27 August 2005