Journals / Experimed / 2011 / Cilt: 1 - Sayı: 1

DİYABET HASTALIĞINDA OSTEOPROTEGERİN (OPG) PROTEİNİ T950C GEN POLİMORFİZMİNİN İNCELENMESİ

Journal
Experimed
Pages
40–46
Publication Date
2011-10-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak, çalışmamızda OPG T950C polimorfizminin diyabet hastalarında KAH gelişiminde etkili olabileceği belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Osteoprotegerin (OPG), TN F (tümör nekroz faktör) bağımlı ailenin bir üyesi ve NF-KB ligandının (RANKL) reseptör aktivatörü ve NF-KB (RANK) reseptör aktivatörüdür.
📊
Key Findings & Data:Biz çalışmamızda, PZR, RFLP ve agaroz jel elektroforezi yöntemlerini kullanarak 77 tip II diyabet hastası ve 83 sağlıklı kontrol üzerinde OPG T950C gen polimorfîzmini araştırdık.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak, çalışmamızda OPG T950C polimorfizminin diyabet hastalarında KAH gelişiminde etkili olabileceği belirlenmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Osteoprotegerin (OPG), TN F (tümör nekroz faktör) bağımlı ailenin bir üyesi ve NF-KB ligandının (RANKL) reseptör aktivatörü ve NF-KB (RANK) reseptör aktivatörüdür. OPG polimorfizmlerinin diyabet hastalığında risk arttırıcı faktörler olduğu, çeşitli çalışmalarla gösterilmiştir. Biz çalışmamızda, PZR, RFLP ve agaroz jel elektroforezi yöntemlerini kullanarak 77 tip II diyabet hastası ve 83 sağlıklı kontrol üzerinde OPG T950C gen polimorfîzmini araştırdık. OPG T950C genotip dağılımları; hasta grubunda %41,56 TT, %15,58 CC, %42,86 TC olarak bulunurken, kontrol grubunda ise %31,62 TT, % 14,70 CC, %53,68 TC olarak saptanmıştır. Hasta ve kontrol grupları arasında OPG T950C genotip ve allel frekansları açısından istatistiksel anlamlı bir fark gözlemlenmemiştir (p > 0.05). Bununla birlikte, hasta grubunda OPG T950C CC genotipi frekansının myokard infarktüsü (MI) varlığında 3,15 kat, sol ventrikül hipertrofisi (LVH) varlığında 1,38 kat, aile hikayesinde DM (+) bireylerde 4 kat, erkeklerde 2,6 kat, hipertansiflerde 2,33 kat, aile hikayesinde koroner arter hastalığı (KAH) (+) hastalarda 2,3 kat arttığını gözlemlenmiştir. KAH gehşiminde etkili faktörlerin varlığında CC genotipinin frekansındaki artış bu genotipin bir risk faktörü olabileceğini düşündürmektedir. Sonuç olarak, çalışmamızda OPG T950C polimorfizminin diyabet hastalarında KAH gelişiminde etkili olabileceği belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

ESEN, B., DAŞDEMİR, S., ÇİNÇİN, Z., ÖZDEMİRCAN, A., ÇAKMAKOĞLU, B. (2011). DİYABET HASTALIĞINDA OSTEOPROTEGERİN (OPG) PROTEİNİ T950C GEN POLİMORFİZMİNİN İNCELENMESİ. Experimed, Cilt: 1 - Sayı: 1, 40–46. https://ajindex.com/articles/50935

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (1)

  1. Georg Schert, MD; Stefan Kiechl, MD; Kurt Redlich, MD; Friedrich Oberhollenzer, MD; Siegfried Weger, MD; Georg Egger, MD; Agnes Mayr, MD; Josef Jocher, MD; Qingbo Xu, MD; Peter Pietschmann, MD; Steven Teitelbaum, MD; Josef Smolen, MD; Johann Willeit, MD. Soluble RANKL and Risk of Nontraumatic Fracture. JAMA. 2004; 291: 1108-1113. 2.0hmori R., Momiyama R., Nagano M., Taniguchi H, Nataka N., Kato R., Egashira T., Arakawa K, Nakamura H., Ohsuzu F. Association between osteoprotegerin gene polymorphism and coronary artery disease in Japanese men. Current Opinion in Lipidology 2006; 17(5): 562-596. 3.American Diabetes Association: Diagnosis and classification of Diabetes Mellitus. Diabetes Care 2010; 33: 62-69. 4. Atkinson M, MacLaren N. The pathogenesis of insulin dependent diabetes. N Eng J Med 1994; 331: 1428¬ 1436. 5. Alberti KG, Zimmet PZ ve ark. Definition, diagnosis and classification of diabetes mellitus and its complications part 1: diagnosis and classification of diabetes mellitus provisional report of a who consultation. Diabetic Medicine 2004; 15(7): 539¬ 553. 6.Simonson DC, Ferrannini E, Bevilacqua S, Smith D, Barrett E, Carlson R, ve ark Mechanism of improvement in glucose metabolism after chronic glyburide therapy. Diabetes 1984; 33: 838-845. 7. Wing RR, Blair EH, Bononi P, Marcus MD, Watanabe R, Bergman RN. Caloric restriction per se is a significant factor in improvements in glycémie control and insulin sensitivity during weight loss in obese NIDDM patients. Diabetes Care 1994; 17: 30-36. 8. Beckman JA, Ganz J, Creager MA, Ganz P, Kinlay S. Relationship of clinical presentation and calcifications culprit coronary artery stenoses. Arterioscler. Thromb. Vase. Biol. 2001; 21: 1618-1622. 9. Harris M, Zimmet P. Classification of diabetes mellitus and other categories of glucose intolerance. Internationa Textbook of Diabetes Mellitus 1997; 2: 9-23. 10. Zimmet PZ. Kelly West Lecture 1991: challenges in diabetes epidemiology: from West to the rest. Diabetes Care 1992; 15: 232-252. 11.Harris MI, Cowie CC, Stern MP, Boyko ES, Reiber GE, Bennett PH. Diabetes in America, 2nd edn. 1995; 95-1468. 12. Miller SA, Dykes DD and Polesky HF: A simple saltingout procedure for extracting DNA from human nucleated cells. Nucleic Acids Res 16: 1215,1988. 13. Brandström H., Stiger F., Lind L., Kahan T, Melhus H, Kindmark A. A single nucleotide polymorphism in the promoter region of the human gene for osteoprotegerin is related to mascular morphology and function. Bi