AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAzathioprin or mycophenolate mophetil were significantly better at placing urine protein levels in remission as compared to cyclophosphamide (p
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Lupus nephritis (LN) is a type of organ involvement of systemic lupus erythematosus (SLE) that leads to disease-related morbidity and mortality. Lack of good treatments for LN continues to be problematic. Many diff erent treatment protocols are applied in treatment centers. Not every treatment protocol is successful. Moreover, patients who reached remission may present with exacerbations. In this study, we aimed to evaluate the treatment results of our patients and investigate their remission rates as well as factors that aff ect remissions.Materials and Methods: We retrospectively investigated the results of 41 patients who were diagnosed with lupus nephritis after kidney biopsy in the Nephrology and Immunology-Rheumatology departments of Atatürk University Medical Faculty Training Hospital between January 2000 and December 2008. Demographic information, clinical history and laboratory results were collected from each patient’s records. The relationships among clinical, laboratory, demographic parameters and remissions were investigated. The patients were grouped in terms of urine protein levels; patients with urine protein 0.05). We compared class 3 LN patients at the 6th and 12th months according to treatment protocols. Azathioprin or mycophenolate mophetil were significantly better at placing urine protein levels in remission as compared to cyclophosphamide (p
Özet
Amaç: Lupus nefriti (LN), Sistemik lupus eritematozisin mortalite ve morbiditesine neden olan organ tutulumlarındandır. LN tedavisi, önemli bir problem olmaya devam etmektedir. Merkezler farklı tedavi protokolleri uygulamaktadır. Hiçbir protokol kesin tedavi sağlamadığı gibi, remisyondaki bir hastada daha sonra hastalık alevlenmesi gözlenebilmektedir. Bu çalışmada, merkezimizde takip ettiğimiz hastaların tedavi sonuçlarını değerlendirmeyi, remisyon oranlarımızı ve remisyona etki eden faktörleri araştırmayı amaçladık.Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda, Ocak 2000-Aralık 2008 tarihleri arasında Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Nefroloji ve Romatolojiİmmünoloji kliniklerinde böbrek biyopsisi sonucu LN tanısı konularak tedavi başlanan 41 hastanın tedavi sonuçları retrospektif olarak değerlendirildi. Hastalara ait bilgilere hasta dosyalarından ulaşıldı. Hastaların klinik, laboratuar ve demografik özelliklerinin remisyonla ilişkisi araştırıldı. Proteinürisi 330 mg/gün altında olan hastalar remisyona girmiş grup olarak, 330 mg/gün’ün üstünde olan hastalar da remisyona girmemiş grup olarak gruplandırıldı.Bulgular: Bir yıllık tedavi sonrasında hastaların 24’ü (%58.5) tam remisyona girdi. Yaş, cinsiyet, Anti ds-DNA, Kompleman 3 ve 4, aktivite ve kronisite indeksleri, serum kreatinin ve proteinüri düzeyleri ile remisyon arasında bir ilişki bulunamadı (p>0.05). Klas 3 LN olan hastaların idame tedavisinde kullanılan azatioprin veya mikofenolat mofetil (AZA/MMF) ile siklofosfamid (CyP)’in 6. ve 12. aydaki proteinüri düzeyleri karşılaştırldığında, AZA/MMF alan grupta proteinüri düzeyleri CyP grubuna göre anlamlı düzeyde azalmaktaydı (p=0.04).Sonuç: Sonuç olarak, çalışmamızda hastaların bazal klinik ve laboratuar parametreleri ile remisyon arasında bir ilişki bulunamamıştır. Lupus nefritli hastalarda uygulamış olduğumuz tedavi rejimlerine alınan sonuçlar literatürdeki verilerle benzerlik göstermektedir. Bununla birlikte LN’de tam remisyon hala sorun olmaya devam etmektedir. LN’nin tedavisinde kullanılan protokollerin sonuçları birbirine benzerlik göstermektedir. Son yıllarda kullanılmakta olan MMF’in etkili olduğuna dair veriler olsa dahi, prospektif çok merkezli çalışmalarla desteklenmelidir. Daha etkili ve yan etkisi daha az olan yeni tedavi rejimlerine ihtiyaç vardır.