AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn addition, the tibial slope on the lateral side of group 2 was significantly larger than that of groups 1, 3, and 4 (p
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The geometry of the tibial plateau has a direct influence on the translation and the screw home biomechanics of the tibiofemoral joint. Little information on the relationship between the tibial slope and meniscal lesions is available. The objective of this retrospective study was to examine the effect of the tibial slope on the medial and lateral meniscus lesions in patients with intact ACLs. Materials and Methods: The MRIs and lat roentgenograms of 212 patients with meniscus lesions were examined to determine the possible effect of the tibial slope on meniscal tears. First, the anatomic axis of the proximal tibia was established. Then, the angle between the line drawn to show the tibial slopes (medial and lateral) and the line drawn perpendicular to the proximal tibial anatomic axis was established on MRI. The patients with previously detected meniscus lesions were classified into three categories: patients with only medial meniscal tear (Group 1, 90 patients); patients with only lateral meniscal tear (Group 2, 15 patients); and patients with both medial and lateral meniscal tear (Group 3, 19 patients). Group 4 had no meniscal tear (88 patients). The MRIs of the patients who had applied to the Orthopedic Outpatient Clinic with patellofemoral pain and no meniscal tear were included as the control group. Results: The average tibial slope of the medial tibial plateau was 3.18° in group 1, 3.64° in group 2, 3° in group 3, and 3.27° in group 4. The average tibial slope of the lateral tibial plateau was 2.88° in group 1, 3.6° in group 2, 2.68 in group 3, and 2.91 in group 4. The tibial slope on the medial tibial plateau was significantly larger than the lateral tibial plateaus in group 1 and group 4 (p0.05). In addition, the tibial slope on the lateral side of group 2 was significantly larger than that of groups 1, 3, and 4 (p
Özet
Amaç: Tibial eğimin geometrisi dizin translasyonu ve vida-yuva mekanizmasını da içeren tibiofemoral eklemin biyomekaniği üzerine doğrudan bir etkiye sahiptir. Tibial eğim ile menisküs yırtığı arasındaki ilişki hakkında çok az bilgi vardır. Bu retrospektif çalışmanın amacı ön çapraz bağı sağlam olan hastalarda tibial eğimin medial ve lateral menisküs lezyonu oluşmasına etkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Menisküs lezyonu olan 212 hastanın dizlerinin lateral grafileri ve manyetik rezonans incelemeleri, tibial eğimin menisküs yırtığı üzerine etkisinin olup olmadığını araştırmak amacı ile incelendi. İlk olarak proksimal tibianın anatomik ekseni belirlendi. Sonra tibial eğimleri göstermek üzere MR görüntüsü üzerinde proksimal tibial anatomik eksene dik çizilen doğru ile tibial eğimleri gösteren doğru arasındaki açı belirlendi. Menisküs lezyonuna göre hastalar 3 gruba ayrıldılar: Medial menisküs yırtığı olan hastalar (grup 1), lateral menisküs yırtığı olanlar (grup 2), hem medial hem de lateral menisküs yırtığı olan hastalar (grup 3). Menisküs yırtığı olmayan hastalarda grup 4 olarak kabul edildi. Polikliniğe diz ön ağrısı nedeni ile başvuran ve menisküs yırtığı olmayan hastaların manyetik rezonans incelemeleri kontrol grubu oluşturdu. Bulgular: Medial tibial platonun ortalama tibial egimi grup 1’de 3.18°, grup 2’de 3.64° , grup 3’te 3.00°, grup 4’te ise 3.27° idi. Lateral tibial platonun ortalama tibial egimi grup 1’de 2.88°, grup 2’de 3.60°, grup 3’te 2.68°, grup 4’te ise 2.91° idi. Medial platonun tibial eğimi, grup 1 ve grup 4 de lateral tibial platonun tibial eğiminden istatistiksel olarak daha büyük bulundu (p0.05). İlaveten, grup 2 dekilerin lateral platolarının tibial eğimleri grup 1, 3 ve 4 tekilerin lateral platolarının tibial eğiminden istatistiksel olarak daha büyüktü (p