AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTpTe interval and TpTe/QT ratio were also significantly higher in patient with metabolic syndrome (112±10 versus 91±10 ms and 0.25±0.02 versus 0.22±0.01, all p value p=0.01).Conclusion: According to these results, we supposed that TpTe/QT ratio and TpTe interval is prolonged and those patients with metabolic syndrome may be at greater risk of ventricular arrhythmias.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: T wave peak to T wave end (TpTe) interval and TpTe/QT have been accepted as predictors of ventricular arrythmia. In this study our aim is to investigate the effect of metabolic syndome on these parameters in patients with angiographically normal coronary arteries. Materials and Methods: Thirty patients with metabolic syndrome (4 male, mean age 52±7.8 years) and twenty patients without metabolic syndrome as control group (8 male, mean age 54±9.3 years) were included. TpTe interval and TpTe/QT ratio were measured from the 12lead electrocardiogram. These parameters were compared between the groupsResults: When compared with to the control group the systolic and diastolic blood pressure, pulse pressure, waist circumference, triglyceride and fasting plasma glucose levels were higher and HDL cholesterol level was lower in the metabolic syndrome group. In the analysis of electrocardiography, QT dispersion (QTd) and corrected QTd were significantly increased in metabolic syndrome group as compared to the controls group (44±14 versus 30±12 ms and 433±10 versus 405±4 ms, all p value p=0.01). TpTe interval and TpTe/QT ratio were also significantly higher in patient with metabolic syndrome (112±10 versus 91±10 ms and 0.25±0.02 versus 0.22±0.01, all p value p=0.01).Conclusion: According to these results, we supposed that TpTe/QT ratio and TpTe interval is prolonged and those patients with metabolic syndrome may be at greater risk of ventricular arrhythmias.
Özet
Amaç: T dalgası sonu ile pik T dalga (TpTe) aralığı ventriküler aritmi belirleyicileri olarak kabul edilmiştir. Bu çalışmada amacımız anjiyografik olarak normal koroner arterleri olan hastalarda bu parametreler üzerine metabolik sendromun etkisini araştırmaktır.Gereç ve Yöntem: Metabolik Sendromlu 30 hasta (4 erkek, ort. yaş 52±7,8 yıl) ve kontrol grubu olarak metabolik sendromu olmayan 20 hasta (8 erkek, ort. yaş 54±9,3 yıl)dahil edildi. TpTe aralığı ve TpTe/QT oranı 12 kablolu elektrokardiyogram ile ölçüldü. Bu parametreler gruplar arasında karşılaştırıldı. Bulgular: Kontrol grubu ile kıyaslandığında metabolik sendrom grubunda sistolik ve diyastolik kan basıncı, nabız basıncı, bel çevresi, trigliserid ve açlık glukoz düzeyleri daha yüksek, HDL kolesterol düzeyleri düşüktü. Elektrokardiyogram analizlerinde QT dispersiyonu (QTd) ve düzeltilmiş QTd metabolik sendrom grubunda kontrol grubu ile kıyaslandığında anlamlı derecede artmış bulundu (44±14 ms karşı 30±12 ms ve 433±10 karşı 405±4 ms, tüm p değeri p=0,01). TpTe aralığı ve TpTe/QT oranı metabolik sendromlu hastalarda anlamlı derecede yüksekti (112±10 karşı 91±10 ms and 0,25±0,02 karşı 0,22±0,01, tüm p değeri p=0,01).Sonuç: Bu sonuçlara göre, metabolik sendromu olan hastalarda TpTe/QT oranı ve TpTe aralığının uzadığını ve bu hastaların ventriküler aritmi bakımından daha fazla risk altında olabileceğini varsaymaktayız.