SavedAdd your journal

Journals / Eurasian Journal of Educational Research / 2005 / Cilt: 0 - Sayı: 20

Fen Bilgisi ve Sınıf Öğretmenliği Anabilim Dalı Öğrencilerinin Eleştirel Düşünme Eğilimi Profilleri

Güzin AKAMCA ÖZYILMAZ
Hülya HAMURCU
Yasemin GÜNAY
Pages
147–157
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Okunan anabilim dalı, cinsiyet ve sınıf düzeyi gibi değişkenler açısından ölçeğin bazı alt boyutlarında anlamlı farklar elde edilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Eleştirel düşünme eğilimi, kişiliğimizin bir yönü olarak, akıl yürütmeyi kullanarak problemi belirleme ve çözme yaklaşımı olarak düşünülmektedir.
📊
Key Findings & Data:Kökdemir (2003) tarafından Türkçe’ye uyarlaması yapılan Kaliforniya Eleştirel Düşünme Eğilimi Ölçeği’nin uygulandığı çalışma grubu Fen Bilgisi Eğitimi Anabilim dalı ile Sınıf Öğretmenliği Anabilim dalı öğrencilerinden oluşmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Okunan anabilim dalı, cinsiyet ve sınıf düzeyi gibi değişkenler açısından ölçeğin bazı alt boyutlarında anlamlı farklar elde edilmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2003 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Eleştirel düşünme eğilimi, kişiliğimizin bir yönü olarak, akıl yürütmeyi kullanarak problemi belirleme ve çözme yaklaşımı olarak düşünülmektedir. Bireylerin bu eğilimlerinin ölçülmesine yönelik çeşitli çalışmalar ve araştırmalar gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmadaFen Bilgisi Eğitimi ve Sınıf Öğretmenliği anabilim dalı öğrencilerinin sahip oldukları eleştirel düşünme eğilimlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Kökdemir (2003) tarafından Türkçe’ye uyarlaması yapılan Kaliforniya Eleştirel Düşünme Eğilimi Ölçeği’nin uygulandığı çalışma grubu Fen Bilgisi Eğitimi Anabilim dalı ile Sınıf Öğretmenliği Anabilim dalı öğrencilerinden oluşmaktadır. Verilerin analizi sonucunda, iki anabilim dalındaki öğrencilerin eleştirel düşünme eğilimlerinin genelde güçlü ya da olumlu yönde olduğu söylenebilir. Okunan anabilim dalı, cinsiyet ve sınıf düzeyi gibi değişkenler açısından ölçeğin bazı alt boyutlarında anlamlı farklar elde edilmiştir.

🔖

Cite This Article

ÖZYILMAZ, G. A., HAMURCU, H., GÜNAY, Y. (2022). Fen Bilgisi ve Sınıf Öğretmenliği Anabilim Dalı Öğrencilerinin Eleştirel Düşünme Eğilimi Profilleri. Eurasian Journal of Educational Research, Cilt: 0 - Sayı: 20, 147–157. https://ajindex.com/articles/507778

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Ben-Zur, H. (2003). Happy adolescents: The link between subjective well-being, internal resources and parental factors. Journal of Youth and Adolescence, 32(2), 67-79.
  2. Bracke, P. (2001). Measuring the subjective well-being of people in a psychosocial rehabilitation center and a residential psychiatric setting: The outline of the study and the measurement properties of a multidimensional indicator of well-being. Rehabilitation Journal, 24(3), 222-237
  3. Brief, A. P., Butcher, A. H., George, J. M. & Link, K. E. (1993). Integrating bottom-up and top-down theories of subjective well-being: The case of health. Journal of Personality and So-cial Psychology, 64(4), 446-653.
  4. Brunstein, J. C. (1993). Personal goals and subjective well-being: A longitudinal study. Journal of Personality and Social Psychology, 65(5), 1061-1090.
  5. Brunstein, J. C., Schultheiss, O. C. & Grassmann, R. (1998). Personal goals and emotional well-being: The moderating role of motive disposition. Journal of Personality and Social Psy-chology, 75(2), 474-508.
  6. Christopher, J. C. (1999). "Situating psychological well-being: Exploring the cultural roots of its theory and research." Journal of Counseling and Development, 77, 2, 141-153.
  7. Compton, W. C. (2001). Toward a tripartite factor structure of mental health: Subjective well-being, personal growth and religiosity. Journal of Psychology, 135, 5. Deneve, K. M. & Cooper, H. (1998). The happy personality: A meta- analysis of 137 personality traits and subjective well-being. Psychological Bulletin, 124(2), 197-229.
  8. Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Buletin, 95(3), 542-575.
  9. Diener, E., Suh, E. M., Lucas, R. E. & Shmith, H. L. (1999). Subjective well-being: Three decades of progress. Psychological Bulletin, 125(2), 276-302.
  10. Diener, E. Oishi, S. & Lucas, R. E. (2003). Personality, culture and subjective well-being: Emo-tional and cognitive evaluations of life. Annual Rewiev of Psychology, 54, 403-428.
  11. Greenspoon, P. J. & Saklofske, D. H. (2001). Toward an integration of subjective well-being and psychopathology. Social Indicators Research, 54, 81-108.
  12. Headey, B. & Wearing, A. (1991). Subjective well-being: A stocks and flows framework. In F. Strack, M. Argyle ve N. Schwarz (Eds.) Subjective Well-Being: An Interdisciplinary Perspec-tive (pp.49-73). Oxford England: Pergamon Press.
  13. Korkut, F. (2004). Rehberlik çalışmalarında iyilik hali modelinin kullanılması. 6. Rehberlik Sempozyumu. İstanbul:
  14. MEF Okulları. Michalos, A. C. (1985). Mult