AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe study showed no significant difference between LBC and CPS in the reproducibility of the diagnosis.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: One of the problems encountered when assessingcervical precancerous lesions is intra- and interobserver variability. The aim of this study was to determine the degree ofinterobserver variation in conventional PAP smears (CPS) andliquid-based cytology (LBC).Materials and Methods: The diagnostic variability among threepathologists was assessed using 120 smears (67 conventionalCPS and 53 LBC). The cases were selected retrospectively fromthe archives of the Pathology Department among the patientswith follow-up, such as biopsy confirmation and/or persistent/resolving disease in the follow-up smear. The observers examined the slides in a blinded fashion.Results: Diagnostic agreement on the presence or absence of intraepithelial lesions was found in 30 of 51 slides (58.82%) of LBC (kappa=0.42) and in 44 of 67 slides (65.67%) of conventional cytology (kappa=0.50). The agreement was slightly higher in conventional smears. The highest agreement was in the LSIL category with a kappa value of 0.50 in LBC and 0.62 in conventional cytology, while ASCUS was the least reproducible diagnosis. Conclusion: Our results are in agreement with the literature in that the reproducibility of cervical cytology shows low to moderate consistency. The study showed no significant difference between LBC and CPS in the reproducibility of the diagnosis.
Özet
Amaç: Servikal prekanseröz lezyonlar sözkonusu olduğunda tanının tekrarlanabilirliği problemlerden biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Çalışmamızda geleneksel pap smear ve sıvı bazlısitoloji de gözlemciler arasındaki farlılık derecesinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Yüz yirmi smear (67 konvansiyonel, 53sıvı bazlı sitoloji) incelenerek, 3 patolog arasındaki tanısaldeğişkenlik araştırılmıştır. Olgular patoloji departmanı arşivinden, biyopsi ile kanıtlı, gerilemiş veya ısrarcı hastalık şeklindetakipli hastalar arasından seçilmiştir. İnceleme kör olarak yapılmıştır. Bulgular: İntraepitelyal lezyon varlığı veya yokluğu konusundaki tanısal uzlaşma, sıvı bazlı sitolojilerde %58,82 (kappa=0,42) geleneksel yaymalarda %65,57 (kappa=0,50) olarak bulundu. Sonuçlar geleneksel yaymalarda biraz daha yüksek olup en yüksek tutarlılık LSIL kategorisinde (geleneksel yaymada kappa 0,62, sıvı bazlı sitolojide 0,50) izlenirken ASCUS uyumun en düşük olduğu tanı olarak belirlendi. Sonuç: Sonuçlarımız literatür bilgilerine paralel olup, servikal sitolojide tekrarlanabilirlik düşük-orta derecededir. Bu çalışmada sitoloji yöntemleri arasında belirgin fark gözlenmemiştir.