AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAccording to the results, four positive (Cistus laurifolus, Rosa canina, Quercus vulcanica, Crataegus orientalis) and one negative (Juniperus oxycedrus) indicator species were recorded.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study was carried out to determine the indicator woody taxa of site productivity of black pine (Pinus nigra subsp. pallasiana) in the Inner Anatolian region. 106 sample plots were taken during the study. Site productivty of black pine was determined based on height measures at a particular age (40 years) at each sample plot and site index classes of sample plots were determined according to the site index values. Besides, woody plants were identified and recorded at each sample plot. Interspecific correlation analysis was perfomed between productive (good and middle productive classes) and unproductive site classes to define differences in distribution of woody species. According to the results, four positive (Cistus laurifolus, Rosa canina, Quercus vulcanica, Crataegus orientalis) and one negative (Juniperus oxycedrus) indicator species were recorded. The results of correlation analysis showed a significant positive relationship between productivity of Anatolian black pine and woody plant richness. It can be said that the areas covered by Cistus laurifolus, Rosa canina, Quercus vulcanica, Crataegus orientalis and rich in woody plants, could be the most probable productive sites for Anatolian black pine afforestation areas in the region.
Özet
Bu çalışma, İç Anadolu Bölgesi'nde, karaçamın (Pinus nigra subsp. pallasiana verimliğinin göstergesi olabilecek odunsu taksonları tespit etmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmada karaçam ağaçlandırma sahalarından 106 örnek alan alınmıştır. Her örnek alanda karaçamın 40 yaşına endekslenmiş üst boy değerleri belirlenmiş ve üst boy değerlerine göre karaçamın verimlilik sınıfları her örnek alan için tespit edilmiştir. Ayrıca örnek alanlarda odunsu taksonlar da belirlenmiştir. Anadolu karaçamının iyi geliştiği, iyi ve orta bonitet sınıflarındaki alanlar ile zayıf gelişim gösterdiği alanlar (kötü bonitet sınıfı) arasında odunsu türlerin dağılımı bakımından farklılıkları tespit etmek için nitelikler arası ilişki analizi kullanılmıştır. Analiz sonucu Anadolu karaçamı için bir negatif (Juniperus oxycedrus) ve dört pozitif indikatör tür (Cistus laurifolus, Rosa canina, Quercus vulcanica, Crataegus orientalis) tespit edilmiştir. Korelasyon analizine göre karaçamın verimliliği ile odunsu tür zenginliği arasında önemli pozitif bir ilişki bulunmuştur. Bu sonuçlara göre Cistus laurifolus, Rosa canina, Quercus vulcanica, Crataegus orientalis türlerinin bulunduğu, odunsu türler bakımından zengin sahaların, karaçamın iyi gelişebileceği yerler olduğu söylenebilir.