AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe corresponding p values for BMD obtained from the proximal femur were 0.620 and 0.195 for women and men, respectively.Conclusion: Our data suggest that no significant relationship exists between dietary salt intake and BMD for both genders.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: Studies examining the relationship between salt intake through the diet and bone mineral density (BMD) not only are limited in number, but also report conflicting results. The aim of this study was to investigate the relationship between salt consumption and BMD. Materials and methods: The study sample was comprised of 909 participants (630 females, mean age 49.5±15.8 years; 279 males, mean age 45.9±19.3 years) who voluntarily attended a screening test for BMD. All the participants gave their informed consent for enrollment. Bone mineral density was measured from the L2-L4 spine and total proximal femur using dual-energy X-ray absorptiometry (DXA). In addition, a questionnaire of the World Health Organization was administered after being modified according to Turkish citizens. The relationship between dietary salt intake and the results of BMD from L2-L4 spine and the femur was analyzed using one-way analysis of variance (ANOVA).Results: The amount of total salt consumption was 0.16±0.23 g/BMI (body mass index) in females, and 0.15±0.13 g/BMI in males. P values showing the relationship between salt intake and BMD obtained from the L2-L4 spine were 0.862 and 0.865 for women and men respectively. The corresponding p values for BMD obtained from the proximal femur were 0.620 and 0.195 for women and men, respectively.Conclusion: Our data suggest that no significant relationship exists between dietary salt intake and BMD for both genders.
Özet
Amaç: Diyetle alınan tuz miktarı ile kemik mineral yoğunluğu (KMY) arasındaki ilişkiyi doğrudan inceleyen sınırlı sayıda çalışma bulunmaktadır. Ayrıca, bu çalışmaların sonuçları birbiriyle örtüşmemektedir. Bu çalışmada tuz alımı ve KMY arasındaki ilişki incelendi. Olgular ve yöntemler: Çalışma örneklemini, toplum taraması amacıyla KMY ölçümüne katılan toplam 909 katılımcı (630 kadın, ort. yaş 49.5±15.8; 279 erkek, ort. yaş 45.9±19.3) oluşturdu. Çalışma hakkında bilgilendirilen tüm katılımcılardan yazılı onay alındı. Çalışma kapsamında lomber omurga L2-L4 ve femur üst uç toplamında çift enerjili X-ışını absorbsiyometresiyle (DXA) KMY ölçümleri yapıldı. Aynı zamanda, deneklere Dünya Sağlık Örgütü'nün hazırladığı ve ülkemiz koşullarına uyarlanan bir sorgulama formu doldurtuldu. Tek yönlü varyans analiziyle (ANOVA), kişilerin tükettikleri tuz miktarıyla L2-L4 ve femurdan alınan ölçümler arasında ilişki olup olmadığı incelendi.Bulgular: Çalışmaya katılanların toplam tuz tüketim değerleri kadınlarda 0.16±0.23 gr/VKİ (vücut kütle indeksi), erkeklerde 0.15±0.13 gr/VKİ olarak hesaplandı. Tuz tüketimi ve L2-L4 KMY değerlerinin ilişkilendirildiği p değerleri, kadın ve erkek için sırasıyla 0.862 ve 0.865 bulundu. Benzer şekilde, tuz tüketimi ve femur KMY değerlerinin ilişkilendirildiği p değerleri, kadın ve erkek için sırasıyla 0.620 ve 0.195 bulundu.Sonuç: Diyetle alınan tuz oranı ile KMY arasında hem kadınlar hem de erkekler için istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olmadığı görüldü.