AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Our data provide evidence that repeated and limited metaphyso-diaphyseal injury is associated with increased chondrogenesis in the growth plate and articular cartilage, which is confined to the injured bone.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: The stimulus applied to the diaphysis or metaphysis of the growing bone may lead to increased activity of the growth plate. We described a model of repeated percutaneous metaphyso-diaphyseal perforations of rat femora and evaluated the ensuing effects. Materials and methods: The study included 10 immature male Sprague-Dawley rats. Distal metaphyso-diaphyseal perforations were performed in the right femora of the rats under short time inhalation anesthesia every three days for a total of 10 times. Four rats were excluded due to death or fracture occurrence. The rats were sacrificed, all femora and tibias were dissected and removed from soft tissue, and their lengths were measured. In histological evaluation, the thickness of the growth plate and articular cartilage of the distal femora and proximal tibias were measured micrometrically. The chondrocyte contents of the proliferative zone of the distal femoral growth plate and articular cartilage were also counted. The findings were compared with corresponding values of the left side as controls using paired t-test. Results: There were no significant differences between the lengths of the left and right femoral and tibial bones. Significant increases were found in the thickness of the growth plate and articular cartilage of the right femora as well as an increased number of chondrocytes and a hypertrophied appearance. The increase in the cell count of the articular cartilage was statistically significant. Conclusion: Our data provide evidence that repeated and limited metaphyso-diaphyseal injury is associated with increased chondrogenesis in the growth plate and articular cartilage, which is confined to the injured bone.
Özet
Amaç: Büyüyen kemiğin cismi ya da metafizini ilgilendiren uyaranlar, büyüme plağındaki aktiviteyi artırabilir. Bu çalışmada, sıçan femurunun metafizo-diyafizer bölgesinde perkütan tekrarlayıcı delme modeli tanımlandı ve bu uyaranın oluşturduğu etkiler değerlendirildi. Gereç ve yöntem: Çalışmaya büyümesini tamamlamamış 10 adet Sprague-Dawley cinsi erkek sıçan alındı. Sıçanların sağ femur distal metafizo-diyafizer bölgesine, kısa süreli inhalasyon anestezisi altında, üç günde bir olmak üzere toplam 10 kez delme işlemi yapıldı. Deneyler sırasında ölen ya da kırık oluşan dört sıçan değerlendirme dışı bırakıldı. Yaşamları sonlandırılan sıçanların her iki femur ve tibiaları yumuşak dokudan sıyrıldı ve bu kemiklerin uzunlukları ölçüldü. Histolojik çalışmada femur distal ve tibia proksimal büyüme plaklarıyla eklem kıkırdağının kalınlığı mikrometrik olarak ölçüldü. Ayrıca, femurların distal büyüme plağının proliferatif bölgesiyle tam kat eklem kıkırdağının hücre içeriği sayıldı. Bu ölçüm ve sayım sonuçları, kontrol grubu olarak alınan sol alt ekstremitede ölçülen değerlerle çiftleştirilmiş t-testi kullanılarak karşılaştırıldı. Bulgular: Sağ ve sol femur ve tibiaların uzunlukları arasında anlamlı farklılık bulunmadı. Mikrometrik ölçümde, sağ femurların büyüme plağı ve eklem kıkırdağında belirgin kalınlık artışı saptandı. Büyüme plağı ve eklem kıkırdağında kondrosit sayısında artış ve hipertrofik görünüm saptandı. Eklem kıkırdağındaki hücre sayısı artışı istatistiksel açıdan anlamlıydı. Sonuç: Çalışmamız, tekrarlayıcı metafizo-diyafizer sınırlı hasarın büyüme plağı ve eklem kıkırdağında kondrogenezisi artırabildiği ve bu artışın işlem yapılan kemikle sınırlı olduğuna dair kanıtlar sunmaktadır.