AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe overall sensitivity and specificity rates were 91.7% and 89.7% for proton TSE, 66.9% and 91.5% for T2 TSE, 75.2% and 93.5% for 3D SPIR, and 62.4% and 94.3% for MTC sequences, respectively.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: We investigated the effectiveness of different sequences of magnetic resonance imaging (MRI) in the evaluation of cartilage lesions of traumatic or knee osteoarthritis.Patients and methods: A total of 27 patients (16 males, 11 females; mean age 44 years; range 23 to 67 years) with traumatic cartilage lesions or knee osteoarthritis were evaluated with MRI using proton turbo spin echo (proton TSE), T2 turbo spin echo (T2 TSE), magnetization transfer contrast (MTC), and three-dimensional selective pulse and inversion recovery fast field echo (3D SPIR) sequences. With these four sequences and for each patient, eight cartilage localizations were separately assessed by two radiologists, making up a total of 216 localizations. Arthroscopy was performed within three weeks after MRI examinations. Cartilage lesions were graded according to the Outerbridge system.Results: Arthroscopy showed 109 lesions, the most frequent localization being the medial femoral condyle. The highest sensitivity rate was found for grade 4 lesions with each MRI technique. The overall sensitivity and specificity rates were 91.7% and 89.7% for proton TSE, 66.9% and 91.5% for T2 TSE, 75.2% and 93.5% for 3D SPIR, and 62.4% and 94.3% for MTC sequences, respectively. Compared to arthroscopic detection and grading, all the sequences but proton TSE exhibited significantly different findings. A good interobserver agreement (kappa=0.68) was seen only for proton TSE.Conclusion: Leaving the proton TSE sequence apart, the effectiveness of each sequence per se is low in the detection and grading of cartilage lesions. Incorporation of the proton TSE and T2 TSE sequences into the MRI protocols may result in both higher detection of cartilage lesions and identification of associated knee pathologies.
Özet
Amaç: Dizdeki travmatik veya dejeneratif kıkırdak lezyonlarının değerlendirilmesinde farklı manyetik rezonans görüntüleme (MRG) sekanslarının etkinliği araştırıldı.Hastalar ve yöntemler: Dizde travmatik veya dejeneratif kıkırdak lezyonu tanısıyla artroskopi planlanan 27 hastaya (16 erkek, 11 kadın; ort. yaş 44; dağılım 23-67) işlem öncesinde MRG yapıldı. Kıkırdak lezyonları proton hızlı spin eko (proton TSE), T2 hızlı spin eko (T2 TSE), manyetizasyon transfer kontrast (MTK) ve üçboyutlu yağ baskılayıcı gradiyent eko (3D SPIR) sekanslarıyla değerlendirildi. Her olgu için dört farklı sekansta sekiz ayrı kıkırdak bölgesi (toplam 216 bölge) iki radyolog tarafından ayrı ayrı yorumlandı. Artroskopi MRG incelemelerinden sonra üç hafta içinde uygulandı. Kıkırdak lezyonları Outerbridge sınıflamasına göre evrelendirildi.Bulgular: Artroskopide, en sık medial femoral kondilde olmak üzere toplam 109 kıkırdak bölgesinde lezyon saptandı. Her bir MRG tekniği en yüksek duyarlılığı evre 4 lezyonlarda gösterdi. Tüm kıkırdak lezyonları değerlendirildiğinde duyarlılık ve özgüllük oranları sırasıyla proton TSE’de %91.7 ve %89.7, T2 TSE’de %66.9 ve %91.5, 3D SPIR’de %75.2 ve %93.5 ve MTK’de %62.4 ve %94.3 bulundu. Proton TSE dışındaki teknikler ile artroskopi arasında anlamlı farklılık vardı. Sadece proton görüntülerde gözlemciler arasında gerçek uyum saptandı (kappa 0.68).Sonuç: Proton TSE dışındaki tekniklerin, dizdeki kıkırdak lezyonlarının değerlendirilmesi ve evrelendirilmesinde tek başına kullanımlarının etkinliği düşük bulundu. Proton TSE tekniğine T2 TSE tekniğinin eklenmesiyle hem kıkırdak lezyonları daha etkin saptanabilecek hem de eşlik eden diğer patolojiler daha iyi tanınabilecektir.