AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHowever, recurrent knee laxity was observed subsequently, especially in the PCL injuries.Conclusion: Thermal shrinkage using radiofrequency is a recommendable procedure in treating active young patients with partial cruciate ligament ruptures which are not indicated for reconstructive surgery.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: We evaluated the short-term clinical results of thermal shrinkage with radiofrequency for anterior and posterior cruciate ligament laxity in conditions not indicated for reconstructive surgery.Patients and methods: The study included nine patients (mean age 33 years) with anterior cruciate ligament (ACL), and five patients (mean age 27 years) with posterior cruciate ligament (PCL) injuries, all of whom did not require reconstruction. Three patients had both ACL and PCL injuries. The time from injury to operation ranged from three to 26 months in ACL injuries, and from eight to 17 weeks in PCL injuries. All the patients received conservative treatment before radiofrequency shrinkage. Thermal shrinkage was performed twice in ACL injuries, and four times in PCL injuries. The mean follow-up period was eight months (range 3 to 13 months). Functional evaluations were made according to the modified Lysholm knee scoring scale.Results: The mean modified Lysholm knee score was 76 prior to operation, and 86 three months after the operation. Scores of instability in daily activities, limping, and pain showed great improvement after the procedure. Efficient thermal shrinkage was observed immediately after the operation. However, recurrent knee laxity was observed subsequently, especially in the PCL injuries.Conclusion: Thermal shrinkage using radiofrequency is a recommendable procedure in treating active young patients with partial cruciate ligament ruptures which are not indicated for reconstructive surgery.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, rekonstrüktif cerrahi endikasyonu olmayan ön ve arka çapraz bağ laksisitesinde radyofrekans ile termal büzüştürme tekniğininin kısa dönem klinik sonuçları değerlendirildi.Hastalar ve yöntemler: Çalışmaya, rekonstrüksiyon endikasyonu olmayan, ön çapraz bağ (ÖÇB) yaralanması olan dokuz hasta (ort. yaş 33), arka çapraz bağ (AÇB) yaralanması olan beş hasta (ort. yaş 27) alındı. Üç hastada her iki çapraz bağda yaralanma vardı. Yaralanma ile cerrahi arasında geçen süre ÖÇB yaralanmalarında 3-26 ay, AÇB yaralanmalarında 8-17 hafta arasında değişmekteydi. Radyofrekans ile termal büzüştürmeden önce tüm hastalarda konservatif tedavi denenmişti. Termal büzüştürme ÖÇB yaralanmalarında iki kez, AÇB yaralanmalarında dört kez uygulandı. Ortalama izlem süresi sekiz ay (dağılım 3-13 ay) idi. Fonksiyonel değerlendirmeler modifiye Lysholm diz skorlama sistemiyle yapıldı.Bulgular: Uygulama öncesinde 76 olan modifiye Lysholm diz skoru ortalaması işlemden üç ay sonra 86'ya yükseldi. Uygulamadan hemen sonra etkili termal büzüştürme elde edildi ve günlük aktivitelerde hissedilen instabilite, topallama ve ağrı skorları önemli düzelme gösterdi. Ancak, özellikle AÇB yaralanmalarında, diz laksisitesinin daha sonra tekrarladığı gözlendi.Sonuç: Çapraz bağ yaralanması olan ancak rekonstrüktif cerrahi endikasyonu olmayan genç aktif kişilerde, radyofrekans ile termal büzüştürme önerilebilir bir tedavi yaklaşımıdır.