AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Emergent fasciotomy and release of affected compartments minimize morbidity and future complications.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: The purpose of this study was to review our experience with compartment syndrome (CS) of the thigh and to provide guidelines for its management. Patients and methods: The study included 10 cases of thigh CS in seven male patients (mean age 26 years; range 17 to 47 years). The mechanisms of injury included trauma due to a motor vehicle accident, sports injuries (n=2), blunt trauma, crush injuries (n=2), and after intramedullary nailing of a femur fracture. Four patients developed CS of the ipsilateral leg, of whom two also had CS of the ipsilateral foot. Three patients had bilateral CS of the thighs, two of whom also had bilateral CS of the legs. One patient had acute CS of the forearm. Decision for fasciotomy of the thigh was based on clinical evidence for tense compartments with elevated compartment pressures, increased need for analgesia, and pain with passive range of motion. All wounds were treated with delayed primary closure. The mean follow-up was one year (range 3 to 36 months). Results: Associated morbidities included rhabdomyolysis in four patients, of which one progressed to acute renal failure. Three patients developed deep vein thrombosis. At fasciotomy, there was evidence for muscle necrosis in two patients. One patient had hematoma. One patient sustained an injury to the superficial femoral artery. The mean length of stay was 30 days (range 7 to 43 days). Upon discharge, five patients had intact neurovascular status. Two patients had a foot drop, one with bilateral, which did not resolve at three years’ follow-up. All patients underwent multiple debridements, ranging from 2 to 39 including definitive wound closure. Conclusion: Emergent fasciotomy and release of affected compartments minimize morbidity and future complications.
Özet
Amaç: Bu çalışmada uyluk kompartman sendromu (KS) ile ilgili deneyimlerimizi gözden geçirmek ve tedavisi için kılavuz oluşturmak amaçlandı. Hastalar ve yöntemler: Çalışmaya, 10 uyluğunda KS gelişen yedi erkek hasta (ort. yaş 26; dağılım 17-47) alındı. Yaralanma nedenleri motorlu taşıt kazası, spor yaralanması (n=2), künt travma, ezilme (n=2) ve intramedüller çivilemeden sonra gelişen femur kırığıydı. Dört hastada aynı taraf bacakta KS vardı; bunların ikisinde aynı taraf ayak da etkilenmişti. Üç hastada uyluk KS’si iki taraflıydı; bunların ikisinde ayaklarda da iki taraflı KS vardı. Bir hastada kolda da akut KS saptandı. Uyluk fasyotomisi kararı, artmış kompartman basıncıyla birlikte gergin kompartman gösteren klinik bulgulara, yüksek derecede analjezi ihtiyacına ve pasif hareket açıklığında ağrı varlığına dayanılarak verildi. Yaraların primer kapatılması daha sonra yapıldı. Ortalama takip süresi bir yıl (dağılım 3-36 ay) idi. Bulgular: Eşlik eden morbidite olarak dört hastada rabdomiyoliz saptandı; bunların birinde akut renal yetmezlik gelişti. Üç hastada derin ven trombozu görüldü. Fasyotomide, iki hastada kas nekrozu bulgularına rastlandı. Bir hastada hematom vardı. Bir hastada yüzeyel femoral arter yaralanması görüldü. Ortalama yatış süresi 30 gün (dağılım 7-43 gün) bulundu. Taburculuk sırasında beş hastada nörovasküler sorun yoktu; iki hastada ise, birinde iki taraflı olmak üzere düşük ayak gelişti. Bu durum üç yıllık takip sırasında da düzelmedi. Tüm hastalarda, primer yara kapanması da dahil birden fazla debridman (dağılım 2 ile 39) uygulandı. Sonuç: Acil fasyotomi ve etkilenen kompartmanların gevşetilmesi morbidite ve sonraki komplikasyonları önemli derecede azaltmaktadır.