AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHe returned to his pretrauma activity level.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Osteochondral patellar fractures are usually associated with acute patellar dislocations and are often overlooked because of difficulty to detect on plain radiograms. These fractures should be anatomically reduced and fixed in order to prevent patellofemoral arthritis. A 20-year-old male patient complained of pain and swelling of the left knee after a rotational trauma during a football game, that resulted in patellar dislocation. A direct radiogram of the knee showed an osteochondral free fragment. Computed tomography of the knee showed hemarthrosis, a vertical patellar osteochondral defect involving the medial facet, and a free osteochondral fragment adjacent to the lateral wall of the lateral femoral condyle. At surgery, the fragment measured 33x25x7 mm and had a very thin bony portion. The fragment was reduced anatomically and fixed using three K-wires placed parallel to the articular surface. At the latest follow-up 1.5 years after the operation, the patient had full range of motion and normal knee radiograms. He returned to his pretrauma activity level.
Özet
Osteokondral patella kırıkları genellikle akut patella çıkıkları ile beraberlik gösterir ve düz grafilerde tanınması zor olduğundan tanıda sıklıkla atlanırlar. Patellofemoral artritin önlenmesi için bu kırıkların anatomik redüksiyonu ve stabil fiksasyonu gerekmektedir. Yirmi yaşındaki erkek hasta, futbol oynama sırasında meydana gelen rotasyonel travmaya bağlı patella çıkığı nedeniyle, sol dizinde ağrı ve şişlik yakınmalarıyla başvurdu. Dizin düz grafisinde osteokondral serbest fragman görüldü. Bilgisayarlı tomografide hemartroz, medial yüzeyde dikey bir osteokondral patella defekti ve lateral femoral kondilin lateral duvarına komşu serbest osteokondral fragman izlendi. Cerrahi sırasında fragmanın 33x25x7 mm boyutlarında olduğu ve çok ince bir kemik içerdiği görüldü. Kopan parçanın anatomik redüksiyonu yapıldı ve eklem yüzeyine paralel gönderilen üç adet K-teliyle tespiti sağlandı. Ameliyattan 1.5 yıl sonraki son kontrolde hareket açıklığı tam ve radyografileri normal bulunan hasta yaralanma öncesindeki aktivite düzeyine kavuşmuştu.