AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: In our study we concluded that while dynamic balance parameters in the daily activities of patients with bilateral TKA were expected to be better than patients with unilateral TKA, there was no significant difference between static balance parameters between the two groups.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: Unilateral and bilateral total knee arthroplasty (TKA) patients were compared with respect to static and dynamic balance in the postoperative sixth and 12th months. Patients and methods: Eighty TKA patients 35 unilateral, 45 bilateral were assessed for static and dynamic balance using the balance master test device in sixth and 12th months after surgery. Patients were also measured with respect to Hospital for Special Surgery knee score and range of motions. Differences between groups were statistically evaluated using independent t-tests. Within-group time differences were statistically examined using paired t-tests. Correlation between the measurements was evaluated by the Pearson’s analysis. Results: Sensory interaction balance and unilateral stance test of static balance assessment were similar in unilateral and bilateral TKA (p>0.05). Patients with bilateral TKA had statistically significantly better performance at the limits of stability of dynamic balance evaluations (p0.05). Conclusion: In our study we concluded that while dynamic balance parameters in the daily activities of patients with bilateral TKA were expected to be better than patients with unilateral TKA, there was no significant difference between static balance parameters between the two groups.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, tek taraflı ve iki taraflı total diz artroplastisi (TDA) uygulanan hastalar ameliyat sonrası altıncı ve 12. ayda statik ve dinamik denge yönünden karşılaştırıldı. Hastalar ve yöntemler: Çalışmaya, 35 tek taraflı, 45 iki taraflı TDA olmak üzere toplam 80 hasta dahil edildi. Hastalar, balance master denge ve performans test cihazı ile ameliyat sonrası altıncı ve 12. ayda statik ve dinamik denge yönünden değerlendirildi. Hastalar “The Hospital for Special Surgery” diz skoru ve diz fleksiyon hareket açıklığı bakımından da karşılaştırıldı. İstatistiksel analiz yönteminde, gruplar arası karşılaştırmada bağımsız t-testi, grupların kendi içlerinde ise paired t-testi kullanıldı. Ölçümler arası ilişki için Pearson korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: Tek taraflı ve iki taraflı TDA hastalarının statik denge değerlendirmesi karşılaştırıldığında, duyusal denge komponentinin klinik testi ve tek ayak üzerinde durma testleri benzerdi (p>0.05). Dinamik denge değerlendirmelerinden stabilite limiti testinde, iki taraflı TDA hastalarının daha iyi oldukları belirlendi (p0.05). Sonuç: Çalışmamızda tek taraflı ve iki taraflı TDA hastalarında, statik denge yönünden herhangi bir fark bulunmazken, iki taraflı TDA hastalarının, dinamik denge parametreleri açısından tek taraflı TDA hastalarına göre daha iyi ve günlük yaşam aktiviteleri açısından avantajlı oldukları belirlendi.