AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Reverse V distal humerus osteotomy is a simple procedure with low complication rates and excellent results in childhood cubitus varus deformity correction.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: In the present study we evaluated the radiological and cosmetical results of reverse V osteotomy of the distal humerus for the correction of childhood cubitus varus deformity. Patients and methods: Nine children (8 boys, 1 girl; mean age 9.3 years; range 4 to 16 years) treated with reverse V osteotomy between June 2004 - February 2007 were included in this study. The indication for surgery in all cases was cosmetic deformity. After the resection of a triangular bone segment, the entire distal humerus and forearm was rotated laterally to correct the deformity. Fixation was achieved with two lateral and one medial Kirschner wires. Postoperatively a posterior splint was applied in 90° of elbow flexion in all cases. The results were assessed according to the criteria of Oppenheim. Results: According to Oppenheim criteria, seven children had excellent and two had good results. The mean preoperative and postoperative humeral-elbow-wrist angle was -19.3° (-12°/-30° ) and -2.4° (-8°/+3°), respectively. There were no short and long term complications except a transient radial nerve palsy in one case that resolved in three weeks spontaneously. Conclusion: Reverse V distal humerus osteotomy is a simple procedure with low complication rates and excellent results in childhood cubitus varus deformity correction.
Özet
Amaç: Bu çalışmada çocuklarda kubitus varus deformitesini düzeltmek için uyguladığımız distal humerus ters V osteotomisinin radyolojik ve kozmetik sonuçları değerlendirildi. Hastalar ve yöntemler: Haziran 2004 - Şubat 2007 tarihleri arasında ters V osteotomisi ile tedavi edilen dokuz çocuk (8 erkek, 1 kız; ort. yaş 9.3; dağılım 4-16 yıl) çalışmaya dahil edildi. Tüm olgularda cerrahi endikasyon olarak kozmetik deformite ön plandaydı. Osteotomi ile üçgen kemik parçası çıkarıldıktan sonra distal humerus ve ön kol dışa doğru çevrilerek deformite düzeltildi. Tespit aracı olarak tüm olgularda dış taraftan iki, iç taraftan da bir adet Kirschner teli kullanıldı. Ameliyat sonrası tüm olgular dirseği 90° fleksiyonda tutan uzun kol alçı ateline alınarak izlendi. Sonuçlar Oppenheim kriterlerine göre değerlendirildi. Bulgular: Oppenheim kriterlerine göre olguların yedisinde mükemmel, ikisinde iyi sonuç alındı. Olgularda humerus-dirsek-el bileği açı ortalamaları ameliyat öncesi 19.3° (-12°/-30°) iken ameliyat sonrası -2.4° (-8°/+3°) olarak bulundu. Bir olguda gelişen ve ameliyat sonrası üçüncü haftada düzelen geçici radial sinir motor kaybı dışında erken ya da geç dönemde komplikasyonla karşılaşılmadı. Sonuç: Çocukluk çağı kubitus varus deformitesinin düzeltilmesinde ters V distal humerus osteotomisi kolay uygulanabilen, komplikasyon oranı düşük ve mükemmel sonuç veren bir yöntemdir.