AI Summary & Key Takeaways
AI InsightUnicondylar knee arthroplasty is a good alternative surgical technique for appropriately selected patients with medial unicompartmental knee osteoarthritis
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: The aim of this study is to evaluate both the technical problems of surgery and the clinical and radiologic outcomes of patients treated with unicondylar knee arthroplasty. Patients and methods: Forty-one unicondylar knee prosthesis were performed in 40 patients (3 males, 37 females; mean age 58.2 years; range 44 to 76 years) diagnosed with unicompartmental knee osteoarthritis. Technical problems encountered during surgery were noted. For evaluation of clinical outcomes, the Hospital for Special Surgery (HSS) knee score and WOMAC score were used. Radiologic evaluations were performed using the Oxford Knee Group criteria. Results: The radiologic evaluation determined there was more than 10° varus-valgus malposition in eight patients, more than 2 mm medial tibial overhang in seven patients, the insertion of a femoral component in extension in one patient, and joint distraction in one patient. The patient with joint distraction underwent a total knee replacement after six months because of progressive pain. The mean HSS knee score improved 21 points; perfect results were obtained in 33 patients and good results in seven patients. The mean postoperative WOMAC score was reduced by 18 points, with perfect results in 33 patients, good results in six patients and a moderate result in one patient. The mean follow-up was 19 months (range 9-42). Conclusion: Unicondylar knee arthroplasty is a surgical treatment method with a long-term recovery and high frequency of technical faults. Minor errors diagnosed on radiographs do not have an effect on early clinical results. Unicondylar knee arthroplasty is a good alternative surgical technique for appropriately selected patients with medial unicompartmental knee osteoarthritis
Özet
Amaç: Bu çalışmada, unikondiler diz protezi yapılan hastalarda ameliyat sırasında karşılaşılan teknik sorunlar incelendi ve hastaların klinik ve radyolojik sonuçları değerlendirildi. Hastalar ve yöntemler: Unikompartmantal diz osteoartriti tanısı konmuş 40 hastanın (3 erkek, 37 kadın; ort. yaş 58.2 yıl; dağılım 44-76 yıl) 41 dizine unikondiler diz protezi uygulandı. Hastalarda ameliyat sırasında karşılaşılan teknik sorunlar kaydedildi. Hastaların klinik değerlendirmeleri, HSS (Hospital for Special Surgery) diz skoru ve diz için WOMAC ağrı skoru kullanılarak yapıldı. Radyolojik değerlendirmeleri, Oxford diz grubunun saptadığı kıstaslara göre yapıldı. Bulgular: Radyolojik olarak sekiz hastada femoral komponentte 10° üzerinde varus-valgus posizyon bozukluğu, yedi hastada tibial komponentte 2 mm’den fazla medialden taşma, bir hastada femoral komponentin ekstansiyonda konulması ve bir hastada eklem mesafesinde artma saptandı. Eklem mesafesinde artma saptanan hastada, ameliyat sonrası ağrıları arttığı için altı ay sonra primer total diz protezi ile revizyon uygulandı. Klinik olarak değerlendirmede, HSS diz skorunda ortalama 21 puan artış gözlendi. Otuz üç hastada mükemmel, yedi hastada iyi sonuç alındı. Ameliyat sonrası WOMAC ağrı skorunda, ortalama 18 puan azalma saptandı. Otuz üç hastada mükemmel, altı hastada iyi ve bir hastada orta sonuç alındı. Hastaların ortalama takip süresi 19 (9-42) ay idi. Sonuç: Unikondiler diz protezi, uzun ve zaman alıcı bir cerrahi öğrenme süreci olan ancak buna karşın, cerrahi teknik hataların sıklıkla olabileceği bir tedavi yöntemidir. Radyolojik olarak tespit edilen minör hataların erken dönem klinik sonuçları etkilemediği görülmüştür. Diz medial osteoartriti olan hastalarda, uygun hasta seçim kriterleri uygulandığında unikondiler diz protezi yöntemi, iyi bir cerrahi tedavi seçeneğidir.