AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: A basic arthroscopic bench-top simulator may be a low-cost and effective training method to increase arthroscopic skill levels in resident training compared to traditional methods.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: This study aims to compare the efficacy of existing training models for acquisition of arthroscopic skills and to investigate the most effective training method or combination of methods for residents. Materials and methods: A total of 100 fifth-year students from medical school (40 males, 60 females; mean age 23.7 years; range, 22 to 33 years) volunteered to participate in the study and were randomly divided into five education groups (E1-5): group E1 (trained on bench-top simulator), group E2 (read surgical technique), group E3 (read surgical technique and watched surgical video), group E4 (watched surgical video only), and group E5 (control group). After completion of the pre-training, each student was individually asked to perform an arthroscopy practice. A checklist containing the tasks to be performed was given to students and students were asked to complete the tasks on the checklist in five minutes. Results: In group E1, the mean rate of successful achievement of tasks was significantly higher than other groups in both knee and shoulder arthroscopy models. Rate of each task was statistically similar for groups E2, E3, E4 and E5. In group E1, mean durations for completion of tasks in both arthroscopy models were significantly shorter than other groups. There was no statistically significant difference in terms of gender between those who successfully completed the tasks in both arthroscopy models. Conclusion: A basic arthroscopic bench-top simulator may be a low-cost and effective training method to increase arthroscopic skill levels in resident training compared to traditional methods.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, artroskopik becerilerin kazanımı için mevcut eğitim modellerinin etkinliği karşılaştırıldı ve asistanlar için en etkili eğitim yöntemi veya yöntemler kombinasyonu araştırıldı. Gereç ve yöntemler: Tıp fakültesinden toplam 100 beşinci sınıf öğrencisi (40 erkek, 60 kadın; ort. yaş 23.7 yıl; dağılım, 22-33 yıl) çalışmaya katılmaya gönüllü oldu ve randomize olarak beş eğitim grubuna ayrıldı (E1-5): grup E1 (masa başı simülatör üzerinde eğitim aldı), grup E2 (cerrahi tekniği okudu), grup E3 (cerrahi tekniği okudu ve cerrahi video izledi), grup E4 (sadece cerrahi video izledi) ve grup E5 (kontrol grubu). Ön eğitimin tamamlanmasının ardından, her öğrenciden bireysel olarak bir artroskopi uygulaması yapması istendi. Yapılması gereken görevleri içeren bir kontrol listesi öğrencilere verildi ve öğrencilerden listedeki görevleri beş dakika içerisinde tamamlamaları istendi. Bulgular: Grup E1’de, görevleri başarıyla tamamlamanın ortalama oranları hem diz hem artroskopi modellerinde diğer gruplardan anlamlı olarak daha yüksek idi. Grup E2, E3, E4 ve E5 için her bir görevin oranı istatistiksel olarak benzer idi. Grup åE1’de, her iki artroskopi modelindeki görevleri tamamlamanın ortalama süreleri diğer gruplardan anlamlı olarak daha kısa idi. Her iki artroskopi modelinde görevleri başarıyla tamamlayanlar arasında cinsiyet açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık yoktu. Sonuç: Asistan eğitiminde artroskopik beceri düzeylerini artırmak için geleneksel yöntemlere göre temel bir artroskopik masa başı simülatörü düşük maliyetli ve etkili bir eğitim yöntemi olabilir.