Journals / EKEV Akademi Dergisi / 2022 / Cilt: 0 - Sayı: 90

ŞEHZÂDE KORKUD’UN HADÎSÇİLİĞİ (VESÎLETÜ’L-AHBÂB Bİ-ÎCÂZ ADLI ESERİ ÖZELİNDE)

Pages
303–330
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bütün kitapları incelendiğinde Şehzâde Korkud’la ilgili söz konusu değerlendirme daha belirgin ortaya konulabilecektir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Osmanlı padişahlarından II.
📊
Key Findings & Data:Ayrıntılı bir şekilde ele alıp incelediğimiz Vesiletü’l-ahbâb adlı eserinde 130 tane rivayete, hadîsçilerin metoduyla yer verdiğini görmekteyiz.
💡
Conclusion & Impact:Bütün kitapları incelendiğinde Şehzâde Korkud’la ilgili söz konusu değerlendirme daha belirgin ortaya konulabilecektir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hadîs · Hadîs İlimleri · İmâm

Özet

Osmanlı padişahlarından II. Bâyezid’in oğlu Şehzâde Korkud, idareci olmanın yanında kitap yazmış olmasıyla ilmî bir kişiliğe de sahiptir. Dedesi Fatih Sultan Mehmed’in nezaretinde saraydaki hocalardan iyi bir eğitim almış, Arapça ve Farsça öğrenmiş, gençliğinden itibaren ilim ve sanat çalışmalarına yönelmiştir.Biyografisini anlatan kitaplarda hakkında bir âlim tarafından Antalya’da kendisiyle görüştüğünü ve onu “hadiste imâm, usûl, esmâu’r-ricâl ve tarih ilimlerinde bir derya” olarak bulduğu şeklindeki övgü dolu bir bilgiye rastlamaktayız. Bu sözün tahkiki için şehzâdenin yazdığı kitaplara baktığımızda hadîs ve ilimleriyle yoğun bir şekilde ilgilenen bir kişi olarak karşımıza çıktığını görmekteyiz. Zengin bir kütüphanesinin olduğu ve orada hadîs ilimlerine ait pek çok kitabın bulunduğunu bizzat kendi ifadelerinden öğrenmekteyiz. Ayrıntılı bir şekilde ele alıp incelediğimiz Vesiletü’l-ahbâb adlı eserinde 130 tane rivayete, hadîsçilerin metoduyla yer verdiğini görmekteyiz. Diğer Osmanlı şehzâdeleri, bulunduğu muhit ve üstlendiği idari görevlerle birlikte düşünüldüğünde şehzâde hakkındaki bu değerlendirmenin yabana atılır bir ifade olmadığını söyleyebiliriz. Biz sadece bir kitabını incelemiş bulunmaktayız. Bütün kitapları incelendiğinde Şehzâde Korkud’la ilgili söz konusu değerlendirme daha belirgin ortaya konulabilecektir.

🔖

Cite This Article

DİLEK, M. (2022). ŞEHZÂDE KORKUD’UN HADÎSÇİLİĞİ (VESÎLETÜ’L-AHBÂB Bİ-ÎCÂZ ADLI ESERİ ÖZELİNDE). EKEV Akademi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 90, 303–330. https://ajindex.com/articles/498258

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Abdi-Zâde, Hüseyin Hüsameddin, Amasya Tarihi, İstanbul: Necm-i İstikbal Matbaası, 1927.
  2. Açıkel, Yusuf, Hadislerle İslâm’da Ehl-i Beyt, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım, 2021.
  3. Açıkel, Yusuf, Hadisler Uğruna İlmî Seyahatler/Rihle, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım, 2020.
  4. Açıkel, Yusuf, Hz. Peygamber’in Sünneti/Hadisleri ve Bazı Yöneticilerin Örnek Uygulamaları Özelinde Adâletin Te’sisine Yönelik Temel Yaklaşımlar,Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, C. 12, S. 66, Ekim 2019.
  5. Aydınlı, Abdullah, Hadîs Istılahları Sözlüğü, İstanbul: Timaş, 1987.
  6. Başaran, Selman, “Hâzimî”, Türkiye Diyanet Vakfı Ansiklopedisi, (DİA), İstanbul: TDV, 1988.
  7. Beyhaki, Ebû Bekr Ahmed b. Hüseyin b. Ali. Şuabu’l-İman, thk. Abdulali Abdülhamid Hâmid, Riyad-Bombay: 2003. Bezzâr, Ebu Bekr Ahmed b. Amr, Müsnedü’l-Bezzâr, thk. Mahfuzu’r-Rahman Zeynullah- Adil b. Sa’d-Sabri Abdulhâlik, Medine: 1988-2009. Buhârî, Muhammed b. İsmail, Sahîhu’l-Buhârî, İstanbul: Çağrı Yayınları, 1981. Cevherî, İsmail b. Hammâd, es-Sıhâh:Tâcü’l-luğa ve sıhâhu’l-arabiyye, thk. Ahmed Abdulğafûr Attâr, Beyrut: 1987. Dârakutnî, Ali b. Ömer, es-Sünen, thk. Şuayb el-Arnavut-Hasan Abdulmun’im Şiblî- Abdullatif Hırzullah-Ahmed Berhûm, Beyrut: 2004. Ebû Dâvûd, Süleyman b. Eşʻas es-Sicistânî, Sünenü Ebî Dâvûd, İstanbul: Çağrı Yayınları, 1981.
  8. Emecen, Feridun, “Korkut, Şehzâde”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA), İstanbul: TDV, 2002.
  9. Erboğa, Halit, “Hezl”, https://samil.ihya.org/ansiklopedi/hezl.htmlK?
  10. Feridun Ahmed Bey, Münşeâtü's-selâtin, İstanbul: Dârü't-Tıbâati'l-Âmire, 1274. Gözitok, Mehmet Akif, “Deli Birâder Gazâlî ve Miftâhu’l-Hidâye İsimli Eseri”, A. Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi [TAED] 52, Erzurum: 2014. Hâkim en-Nîsâbûrî, el-Müstedrek ala’s-Sahîhayn, thk. Mustafa Abdulkadir Ata, Beyrut: 1990. el-Hâzin, Ali b. Muhammed, Lübâbü’t-te’vîl fî me‘âni’t-tenzîl, tsh: Muhammed Ali Şahin, Beyrut: 1412. İbn Allân, Muhammed es-Sıddıkî, Fütûḥâtü’r-rabbâniyye ale’l-Ezkâri’n-Neveviyye, (y.y: Cem’iyyetü’n-neşr ve’t-te’lif el-Ezheriyye, tsz. İbn Hacer el-Askalânî, el-İsabe fî temyizi’s-sahâbe,thk. Adil Ahmed Abdulmevcud-Ali Muhammed Muavvad, Beyrut: 1415. İbn Hibbân el-Büstî, el-İhsân fî takrîbi Sahihi İbn Hibbân, thk. Şuayb el-Arnavut, Beyrut: 1988. İbnu’l-Cevzî, Ebu’l-Ferec, Fezâilu’l-Kuds, (thk. Cebrâîl Süleymân Cebûr), Beyrut: 1980. İbnü'l-Esîr, Mübarek b. Muhammed, Câmi'ul-usûl fî ehâdisi'r-Resûl, thk. Abdulkadir el- Arnavût, Dımaşk: 1972. Kadı Iyâz el-Yahsubî, eş-Şifâ bi-ta'rîfi hukûki'l-Mustafâ, Dâru’l-F