SavedAdd your journal

Journals / EĞİTİM VE İNSANİ BİLİMLER DERGİSİ: TEORİ VE UYGULAMA / 2017 / Cilt: 8 - Sayı: 15

SINIF ÖĞRETMENLERİNİN OYUN VE FİZİKİ ETKİNLİKLER DERSİ HAKKINDAKİ GÖRÜŞLERİ

Erman ÖNCÜ
Sonnur KÜÇÜK KILIÇ
Rukiye ÇİVRİL KARA
Pages
18–46
Publication Date
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmanın en dikkat çekici bulgusu ise sınıf öğretmenlerinin OFE dersinde kendilerini yetersiz görmeleri ve buna ek olarak beden eğitimi öğretmenlerinin dersle ilgili daha bilgili ve bilinçli olmalarından dolayı OFE derslerinin yürütücüsünün beden eğitimi öğretmeni olması gerektiğini düşünmeleridir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı, sınıf öğretmenlerinin Oyun ve Fiziki Etkinlikler (OFE) dersi hakkındaki görüşlerini belirlemektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırma gurubunu, Trabzon ilinde bir okulda görev yapan 10 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmanın en dikkat çekici bulgusu ise sınıf öğretmenlerinin OFE dersinde kendilerini yetersiz görmeleri ve buna ek olarak beden eğitimi öğretmenlerinin dersle ilgili daha bilgili ve bilinçli olmalarından dolayı OFE derslerinin yürütücüsünün beden eğitimi öğretmeni olması gerektiğini düşünmeleridir
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu araştırmanın amacı, sınıf öğretmenlerinin Oyun ve Fiziki Etkinlikler (OFE) dersi hakkındaki görüşlerini belirlemektir. Araştırma gurubunu, Trabzon ilinde bir okulda görev yapan 10 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel analiz metodu kullanılmıştır. Çalışma sonunda, OFE dersi için okul altyapısının yetersiz ve sınırlı; haftalık ders saati sayısının 1, 2 ve 3. sınıfta yeterli, 4. sınıfta ise yetersiz olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca öğretmenlerin, OFE dersinin başka dersler için kullanılmasını uygun bulmadıkları halde OFE dersinde farklı dersler yaptıkları tespit edilmiştir. Öğretmenlerin, dersin öğrencilerde fiziksel becerileri geliştirdiği, dayanışma ve işbirliği kavramlarının öğrenilmesine katkı sağladığını düşünmelerine rağmen dersin öğretim programında belirtilen gelişim ve öğrenme alanları ile program çıktılarını tam olarak bilmedikleri ortaya çıkmıştır. Öğretmenler, OFE dersine oyun öğretimi aşamasında kısa bir süre kendilerinin de dâhil olduklarını belirtmişlerdir. Çalışmanın en dikkat çekici bulgusu ise sınıf öğretmenlerinin OFE dersinde kendilerini yetersiz görmeleri ve buna ek olarak beden eğitimi öğretmenlerinin dersle ilgili daha bilgili ve bilinçli olmalarından dolayı OFE derslerinin yürütücüsünün beden eğitimi öğretmeni olması gerektiğini düşünmeleridir

🔖

Cite This Article

ÖNCÜ, E., KILIÇ, S. K., KARA, R. Ç. (2022). SINIF ÖĞRETMENLERİNİN OYUN VE FİZİKİ ETKİNLİKLER DERSİ HAKKINDAKİ GÖRÜŞLERİ. EĞİTİM VE İNSANİ BİLİMLER DERGİSİ: TEORİ VE UYGULAMA, Cilt: 8 - Sayı: 15, 18–46. https://ajindex.com/articles/498151

📄 Full Text PDF Viewer

↗New Tab

References (9)

  1. Adıgüzel, A. ve Yüksel, İ. (2012). Öğretmenlerin öğretim teknolojileri entegrasyon becerilerinin değerlendirilmesi: Yeni pedagojik yaklaşımlar için nitel bir gereksinim analizi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi (EFMED), 6(1), 265-286.
  2. Ağca, K. (2015). Fatih projesinin eğitimde uygulamalarına ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi (Diyarbakir il örneği). Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Akıncı, A., Kurtoğlu, M. ve Seferoğlu, S. S. (2012). Bir teknoloji politikası olarak FATİH projesinin başarılı olması için yapılması gerekenler: Bir durum analizi çalışması. Akademik Bilişim 2012,
  3. Uşak Üniversitesi Alkan, T., Bilici, A., Akdur, T. E., Temizhan, O. and Çiçek, H. (Eylül, 2011). Fırsatları artırma teknolojiyi iyileştirme hareketi (FATİH) Projesi. In 5th International Computer & Instructional Technologies Symposium. 22-24 Eylül 2011
  4. Fırat University, Elazığ. Altınışık, S. (1996). Hizmetiçi eğitim ve Türkiye’deki uygulama. Eğitim Yönetimi 2(3), 329- 348. Arnold, J., Cooper, Cary L., and Robertson, T. (1998). Work psychology: understanding human behaviour at work (3rd Ed.). USA: Prentice Hall. Aydın, İ. (2014). Kamu ve özel sektörde hizmet içi eğitim el kitabı (2. Baskı). Pegem Akademi Ankara.
  5. Banoğlu, K., Madenoğlu, C., Uysal, Ş. ve Dede, A. (2014). FATİH projesine yönelik öğretmen görüşlerinin incelenmesi (Eskişehir ili örneği). Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 4(1), 39-58.
  6. Bayrak, N. ve Hırça, N. (2016). FATİH Projesi hizmetiçi eğitimine katılan öğretmenlerin tekno-pedagojik özyeterliklerinin incelenmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim FAkültesi Dergisi cilt 36, s. 1. Ankara.
  7. Beane, J. A., Toepfer, C. F. and Alessi, S. J. (1986). Curriculum planning and development. Boston: Allyn and Bacon. Berliner, D. C. (1984). Making the right changes in preservice teacher education. Phi Delta Kappan, 66, 94-96.
  8. Bilen, M. (2002). Plandan uygulamaya öğretim (6. Baskı). Ankara:
  9. Anı Yayıncılık. Buckley, R. and Caple, J. (2007). The theory and practice of training (5th ed.). London: Kogan Page. Çelik, N., Kocaman, F. ve Önal A. S. (2008). Burdur ili merkez ilçe ilköğretim öğretmenlerinin bilgisayar okur-yazarlık seviyeleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(15), 1-13. 71 Öğretmenlerin E-içerik Geliştirme Becerileri: Bir Hizmet İçi Eğitim Deneyimi Çiçekli, E. (2014). Ortaöğretim kurumlarında görev yapan öğretmenlerin FATİH projesi kapsamında a