Journals / EĞİTİM VE İNSANİ BİLİMLER DERGİSİ: TEORİ VE UYGULAMA / 2018 / Cilt: 9 - Sayı: 18

BİRLİKTE ÖĞRETİM YAKLAŞIMI: ALTI FARKLI ÖĞRETİM MODELİ

Pages
2–28
Publication Date
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak, birlikte öğretim yaklaşımına dayalı uygulamaların geneleğitim ortamlarında özel gereksinimi olan öğrenciler için uygun öğretimsel düzenlemelerinoluşturulmasına ve öğretmenlerin etkili öğretim becerilerinin gelişimine katkı sağlayacağıdüşünülmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öğretmenlerin sahip oldukları mesleki yeterlikler ve beceriler, öğretim sürecinin niteliğiile öğrencilerin başarısı üzerinde etkili olduğundan, bu becerilerinin desteklenmesi birgerekliliktir.
📊
Key Findings & Data:Derleme makale niteliğindeki bu çalışmada alan yazında öğretmenlerin etkiliöğretim becerilerini desteklemeye imkan tanıdığı belirtilen birlikte öğretim yaklaşımına dayalımodeller incelenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak, birlikte öğretim yaklaşımına dayalı uygulamaların geneleğitim ortamlarında özel gereksinimi olan öğrenciler için uygun öğretimsel düzenlemelerinoluşturulmasına ve öğretmenlerin etkili öğretim becerilerinin gelişimine katkı sağlayacağıdüşünülmektedir.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Öğretmenlerin sahip oldukları mesleki yeterlikler ve beceriler, öğretim sürecinin niteliğiile öğrencilerin başarısı üzerinde etkili olduğundan, bu becerilerinin desteklenmesi birgerekliliktir. Derleme makale niteliğindeki bu çalışmada alan yazında öğretmenlerin etkiliöğretim becerilerini desteklemeye imkan tanıdığı belirtilen birlikte öğretim yaklaşımına dayalımodeller incelenmiştir. Birlikte Öğretim (Coteaching) yaklaşımı, kaynaştırma ortamlarındasınıf öğretmenini destekleme yollarından biridir. Genel eğitim sınıflarının farklılıklara dayalıbir ortam hâline getirilmesine katkı sağlayan birlikte öğretim uygulamaları, sınıf öğretmenineetkinlikleri planlama ve öğretim sürecindeki uygulamaları için danışmanlık verilmesisüreçlerine dayanmaktadır. Bu süreç genel olarak; 1) bir öğretim yapan, bir gözlemci,2) bir öğretim yapan, bir yardımcı, 3) alternatif öğretim, 4) paralel öğretim, 5) istasyonöğretimi ve 6) ekip öğretimi şeklinde uygulanabilir. Altı farklı birlikte öğretim modelindesınıf ortamı, özel gereksinimli olan ve olmayan öğrencilerin öğrenme süreçlerini birliktegerçekleştirdikleri fiziksel çevre olarak kabul edilmektedir. Birlikte öğretim yaklaşımı,ayrımcılıktan uzak bir bakış açısını temel alır. Özel eğitim öğretmenlerinin genel eğitimortamlarında deneyim kazanmalarına izin veren bu yaklaşım, özel gereksinimli öğrencileriçin hazırlanan Bireyselleştirilmiş Eğitim Planlarındaki hedeflerin gerçekleştirilmesindeoldukça etkilidir. Sonuç olarak, birlikte öğretim yaklaşımına dayalı uygulamaların geneleğitim ortamlarında özel gereksinimi olan öğrenciler için uygun öğretimsel düzenlemelerinoluşturulmasına ve öğretmenlerin etkili öğretim becerilerinin gelişimine katkı sağlayacağıdüşünülmektedir.

🔖

Cite This Article

AKÇAMETE, G., KAYHAN, N. (2022). BİRLİKTE ÖĞRETİM YAKLAŞIMI: ALTI FARKLI ÖĞRETİM MODELİ. EĞİTİM VE İNSANİ BİLİMLER DERGİSİ: TEORİ VE UYGULAMA, Cilt: 9 - Sayı: 18, 2–28. https://ajindex.com/articles/498146

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Adams, L. ve Cessna, K. (1993). Metaphors of the co-taught classroom. Preventing School Failure, 37, 28-32.
  2. Adams, L., Cessna, K. ve Friend, M. (1993). Effectiveness indicators ofcollaboration in special education/general education co-teaching: Final report. Denver: Colorado Department of Education. Akçamete, G. (2009).
  3. Özel eğitime başlangıç, A.G. Akçamete (Ed). Genel eğitim okullarında özel gereksinimi olan öğrenciler ve özel eğitim içinde (29-74). İkinci baskı. Ankara:
  4. Kök Yayıncılık. Alptekin, S. (2012). Uygulamadaki ilk günler ve etkili uygulama için hazırlık. Özmen, E. R. (Ed.). Zihinsel engellilerde öğretmenlik uygulaması: Öğrencilikten öğretmenliğe geçiş süreci (sf.36-56 ). Ankara:
  5. Pegem Akademi. Angelides, P. (2006). Implementing a co-teaching model for improving schools. Paper represented at 19th International Congress for School Effectiveness and Improvement, fort Lauderdale, Florida Austin, V.L. (2001). Teachers’ beliefs about co-teaching. Remedial and Special Education. 22 (4), 245 255 Aydın, H. ve Acat, B. (2014). Etkili öğretmen (İçinde). Acat, B. (Ed). Etkili öğretim yöntemleri: Araştırma temelli uygulama, (ss.2-33), (Sekizinci Basım). Ankara:
  6. Nobel Yayınevi.
  7. Aykut, Ç. (2012). Öğretimde planlama ve uygulama. Özmen, E. R. (Ed.). Zihinsel engellilerde öğretmenlik uygulaması: Öğrencilikten öğretmenliğe geçiş süreci (sf.192-224). Ankara:
  8. Pegem Akademi. Bauwens, J.ve Hourcade, J.J. (1997). Cooperative teaching: Pictures of possibilities. Intervention in School and Clinic, 33 (2), 81-89.
  9. Billingsley, B.S. ve Mcleskey, J. (2004). Criticial issues in special education teacher supply and demand: An overview. Journal of Special Education, 3, 2-4.
  10. Conderman, G. ve Bresnahan, V. (2007).
  11. Co-teaching that works, New Teacher Advocate, 15(1)12-13.
  12. Cook, B. (2004). Inclusive teachers attitudes towards their Students with disabilities: A replication and extension. The Elementary School Journal, 104(4), 307-320.
  13. Cook, L. ve Friend, M. (1995). Co-teaching: guidelines for creating effective practice. Focus on Exceptional Children, 28 (3), 1-16.
  14. Cramer, E., Liston, A., Nevin, A., & Thousand, J. (2010). Co teaching in urban school districts to meet the needs of all teachers and learners: Implications for teacher education reform. International Journal Of Whole Schooling, 6 (2),13.03.2012 tarihinde http://eric. ed.gov/PDFS/EJ912017.pdf adresinden alınmıştır. Çolak, A. (2007). Kaynaştırma uygulanan bir ilköğretim sınıfındaki sosyal yeterlik özelliklerinin betimlenm