Journals / Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi / 2015 / Cilt: 3 - Sayı: 1

-

Okulöncesi Eğitim Kurumuna Devam Eden Çocukların Ebeveynlerinin Çocuk Hakları Eğitimi Konusundaki Görüşleri

Pages
7–25
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

According to the results, the parents mentioned such children’s rights as expressing their views, making related decisions and doing anything they want unless they harm themselves or others.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Family is one of the environments that has the biggest influence on children’s lives.
📊
Key Findings & Data:The purpose of the present study was to examine the views of the parents of 5-to-6-year-old children regarding children’s rights and parents’ practices regarding children’s rights education and the problems they experienced during these practices.
💡
Conclusion & Impact:According to the results, the parents mentioned such children’s rights as expressing their views, making related decisions and doing anything they want unless they harm themselves or others.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Çocuk hakları · Okulöncesi eğitim · Ebeveyn

Abstract

Family is one of the environments that has the biggest influence on children’s lives. The opportunities provided by the family during early childhood are quite important for children to develop their self and personality on firm grounds and to learn their rights through experience. The purpose of the present study was to examine the views of the parents of 5-to-6-year-old children regarding children’s rights and parents’ practices regarding children’s rights education and the problems they experienced during these practices. The study was carried out with 20 volunteer parents (15 mothers and 5 fathers) from 20 preschools in Eskişehir under the auspices of the National Education Ministry. Data were collected using semi-structured interview technique and analyzed using descriptive analysis. According to the results, the parents mentioned such children’s rights as expressing their views, making related decisions and doing anything they want unless they harm themselves or others. The results also revealed that the parents were not much knowledgeable about children’s rights and that they needed awareness-raising. Regarding their practices in relation to educating children on children’s rights, it was found that the parents used such methods as talking to their children, explaining by giving examples, learning by doing and experiencing in the family environment and being a role-model for their children. Based on the results, it could be stated that education programs for children’s rights with the involvement of parents should be developed and disseminated

Özet

Aile, çocuğun doğduğu andan itibaren karşılaştığı ve yaşamında en çok etkilendiği çevrelerden biridir. Erken dönemde çocuğun gelişiminde, benlik ve kişiliğin sağlam temeller üzerine kurulmasında ve çocuğun haklarını yaşayarak öğrenmesinde ailenin sunduğu fırsatlar son derece önemlidir. Bu araştırmada, 5-6 yaş aralığında çocuklara sahip ebeveynlerin çocuk haklarına ilişkin görüşlerini, çocuk hakları eğitimi uygulamalarını ve uygulamalarında karşılaştıkları sorunları ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. Araştırmaya, Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı tam gün eğitim yapan bağımsız anaokullarında bulunan toplam 20 sınıfın her birinden gönüllü 15’i anne 5’i baba olmak üzere toplam 20 ebeveyn katılmıştır. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden yarı-yapılandırılmış görüşme tekniğiyle gerçekleştirilmiştir. Elde edilen verilerinin çözümlenmesinde, betimsel analizden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda, ebeveynler görüşlerini ifade etme, seçme ve karar verme, kendine ve başkalarına zarar vermediği sürece istediklerini yapabilme haklarından söz etmekle birlikte, çocuk hakları konusunu yeterince bilmedikleri ve bilinçlendirme gereksinimi içinde oldukları görülmüştür. Ebeveynlerin, evde çocuk hakları eğitimine yönelik olarak gerçekleştirilen uygulamalarda, çocuklarla konuşma ve örnekler vererek anlatma, aile ortamında yaparak yaşayarak öğrenme ve model olma yaklaşımlarını kullandığı ortaya çıkmıştır. Araştırma sonuçlarına dayalı olarak, okulöncesi eğitimde aile katılımlı çocuk hakları eğitim programlarının geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması önerilebilir.Anahtar Kelimeler: Çocuk hakları, Okulöncesi eğitim, Ebeveyn

🔖

Cite This Article

DİNÇ, B. (2022). -. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 1, 7–25. https://ajindex.com/articles/497125

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Altınköprü, T. (2000). Çocuğun başarısı nasıl sağlanır? İstanbul:
  2. Hayat Yayınları.
  3. Akyüz, E. (2000). Ulusal ve uluslararası hukukta çocuğun haklarının ve güvenliğinin korunması. Milli Eğitim Basımevi, Ankara.
  4. Akyüz, E. (2001). Çocuk Hakları Sözleşmesi’nin temel ilkeleri ışığında çocuğun eğitim hakkı. Milli Eğitim Dergisi, 151, 3–24.
  5. Aras H., Birinci F. ve Uluç Özdemir, F. (2001). İkinci uluslararası eğitimde çocuk hakları konferansı. Milli Eğitim Dergisi, 151. http://dhgm.meb.gov.tr/yayimlar/dergiler/Milli_Egitim_Dergisi/151/aras_birinci_uluc.htm adresinden 10 Şubat 2014 tarihinde alınmıştır. Aydın, M. Z. (2008). Ailede çocuğun ahlak eğitimi (6. Baskı). Ankara:
  6. Nobel Yayın Dağıtım. Baker, J. (2004). Parenting. childhood studies an introduction. Oxford: Blackwell Publishing. Başal, H. A. (2007). Gelişim ve psikoloji: nasıl mutlu bir çocuk yetiştirebilirim? (4. Baskı). İstanbul:
  7. Morpa Kültür Yayınları.
  8. Başaran, İ. E. (2005). Eğitim psikolojisi: gelişim, öğrenme ve ortam (6. Baskı). Ankara:
  9. Nobel Yayın Dağıtım. Berk, L. (2013). Bebekler ve çocuklar: Doğum öncesinden orta çocukluğa. N. I. Erdoğan (Çev. Ed.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık Eğitim Danışmanlık. Büyükkaragöz, S. ve Kesici, Ş. (1998). Demokrasi ve insan hakları eğitimi. Ankara:
  10. Türk Demokrasi Vakfı. Cirhinlioğlu, F. G. (2001). Çocuk ruh sağlığı ve gelişimi: Okul öncesi dönem (1. Basım). Ankara:
  11. Nobel Yayın Dağıtım. Covell, K., & Howe, R. B. (1999). The impact of children’s rights education: A Canadian study. International Journal of Children’s Rights, 7 (2), 171-183.
  12. Craig, W. (1999). Childhood social development. London: Blackwell Publisher.
  13. Creswell, J. W. (2013). Nitel araştırma yöntemleri: Beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni. M. Bütün ve S. B. Demir (Çev. Edt.). Ankara:
  14. Siyasal Kitapevi. Çılga, İ. (2001). Demokrasi, insan hakları kültürü ve çocuk hakları. Milli Eğitim Dergisi, 151, 69–73.
  15. Day, D. M., Peterson-Badali, M., & Ruck, M. D. (2006). The relationship between maternal attitudes and young people’s attitudes toward children’s rights. Journal of Adolescence, 29, 193-207.
  16. DiCicco-Bloom, B., & Crabtree, B. F. (2006). The qualitative research interview. Medical Education, 40 (4), 314-321.
  17. Doğan, İ. (2004). Modern toplumda vatandaşlık demokrasi ve insan hakları: İnsan haklarının kültürel temelleri (Beşinci basım). Ankara:
  18. PegemA Yayıncılık. Doğan, Y., Torun, F. ve Akgün, İ. H. (2014). Okul öncesi öğretmen adaylarının çocuk haklarına ilişkin tutumlarının çeşitli değişkenl