SavedAdd your journal

Journals / Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi / 2018 / Cilt: 6 - Sayı: 1

Okul Yöneticilerinin Kendi Mesleki Gelişimleri ve Okulu Geliştirmeye Yönelik Liderlik Davranışlarına İlişkin Görüşleri

Celal Teyyar UĞURLU
Soner POLAT
Mualla Bilgin AKSU
Pages
205–224
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu nedenle, gelecekte daha kapsamlı araştırmalar önerilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı, okul yöneticilerinin kendi mesleki gelişimleri ve okulu geliştirmeye yönelik liderlik davranışlarına ilişkin görüşlerini incelemektir.
📊
Key Findings & Data:Çalışma grubu, kabul edilen iki ölçüt doğrultusunda bir amaçlı örneklem tekniği olan maksimum çeşitlilik ile belirlenmiş 12 lise yöneticisinden oluşmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu nedenle, gelecekte daha kapsamlı araştırmalar önerilir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:okul yöneticisi · mesleki gelişme · okul geliştirme

Özet

Bu araştırmanın amacı, okul yöneticilerinin kendi mesleki gelişimleri ve okulu geliştirmeye yönelik liderlik davranışlarına ilişkin görüşlerini incelemektir. Bu çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden fenomenolojik desende yapılmıştır. Çalışma grubu, kabul edilen iki ölçüt doğrultusunda bir amaçlı örneklem tekniği olan maksimum çeşitlilik ile belirlenmiş 12 lise yöneticisinden oluşmaktadır. Okul yöneticilerinin seçiminde kullanılan ölçütler en az üç yıldır yönetici olarak görev yapmak ve farklı okul türlerinde çalışıyor olmaktır. Bu çalışmada veriler yarı-yapılandırılmış bir görüşme formu ile toplanmış, analizinde içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Görüşme soruları araştırmacılar tarafından, araştırma soruları doğrultusunda belirlenmiştir. Araştırma sonucunda, okul yöneticilerinin mesleki gelişimi alanyazındaki tanımlara benzer biçimde tanımladıkları ortaya çıkmıştır. Yöneticilerin “mesleki gelişim ihtiyaç alanları” yönetim bilgisi, kişisel gelişim, teknik yeterlik ve okul-çevre ilişkileri olmak üzere dört alt tema altında toplanmıştır. Yöneticilerin mesleki gelişimlerini yayınlar, toplantılar, kaynak kişiler ve akademik çalışmalar yolu ile sağladıkları saptanmıştır. Yöneticilerin mesleki gelişimlerinin sürdürülebilirliğini sağlamak için de meslektaş dayanışmasını vurgulamışlardır. Yöneticilerin mesleki gelişimin bir parçası olarak okul geliştirmeye liderlik etme davranışları yönetişim, kişisel gelişim ve etkileme olmak üzere üç alt temada toplanmıştır. Ancak, bu araştırma gerek deseni gerekse katılımcıları bakımından birtakım sınırlılıklara sahiptir. Bu nedenle, gelecekte daha kapsamlı araştırmalar önerilir.

🔖

Cite This Article

UĞURLU, C. T., POLAT, S., AKSU, M. B. (2022). Okul Yöneticilerinin Kendi Mesleki Gelişimleri ve Okulu Geliştirmeye Yönelik Liderlik Davranışlarına İlişkin Görüşleri. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 1, 205–224. https://ajindex.com/articles/497076

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Avalos, B. (2011). Teacher professional development in teaching and teacher education over ten years. Teaching and Teacher Education, 27(1), 10-20.
  2. Aydın, İ. (2005). Öğretimde denetim. Ankara:
  3. PegemA. Aydın, M. ( 2000). Eğitim yönetimi. Ankara:
  4. Hatipoğlu Yayınevi.
  5. Aydın, M. (1987). Bir hizmet içi eğitim olarak denetim. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2), 241-249.
  6. Bozok, A., Yıldırım, M. C. ve Demirtaş, M. C. (2011). Öğretmenlerin mesleki gelişimi için alternatif bir model. Meslektaş gözlemi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12 (2), 65-84.
  7. Bümen, N. T., Ateş, A., Çakar, E., Ural, G. ve Acar, V. (2012). Türkiye bağlamında öğretmenlerin mesleki gelişimi: Sorunlar ve öneriler. Milli Eğitim, 41(194), 31-50.
  8. Christensen, L. B., Johnson, R. B., & Turner, L. A. (2015). Nitel ve karma yöntem araştırmaları. M. Sever, (Çev.). A. Aypay (Ed). Araştırma yöntemleri desen ve analiz içinde (ss. 400-433). Ankara:
  9. Anı Yayıncılık. Cohen, D. K., & Hill, H. C. (2000). Instructional policy and classroom performance. The mathematics reform in California. Teachers College Record, 102 (2), 294–343.
  10. Çelikten M., Şanal M. ve Yeni Y. (2005). Öğretmenlik mesleği ve özellikleri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19 (2), 207-237.
  11. Çetin, K. ve Yalçın, M. (2002). MEB yönetici eğitimi programlarının değerlendirilmesi. 21. Yüzyıl EğitimYöneticilerinin Yetiştirilmesi Sempozyumu Bildiriler. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınlanmayın No: 191. Dey, I. (1993). Qualitative data analysis: a user-friendly guide for social scientists. London: Routledge. Drage, K. (2010). Professional development: Implicationsfor Illinois career technical educataion teachers. Journal of Careerand Technical Education. 25 (2), 27-37.
  12. Ersoy, A. F. (2016).
  13. Fenomenoloji. Saban, A. ve Ersoy, A. (Edt.), Eğitimde nitel araştırma desenleri. (ss. 51- 110). Ankara:
  14. Anı. Evans, L. (2014). Leadership for professional development and learning: Enhancing our understanding of how teachers develop. Cambridge Journal of Education, 44(2), 179-198.
  15. Fullan, M. G., & Hargreaves, A. (1992). Teacher development and educational change. Teaeher development and educational change (edit M.G. Fullan & A. Hargreaves). The Falmer Press,
  16. London. Genç, G. S. (2015). Mesleki gelişim seminer çalışmalarının öğretmenler tarafından değerlendirilmesi örneklemi. Yüksek lisans tezi, İstanbul Aydın Üniversitesi,
  17. Sosyal Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  18. Gönen, S., ve Kocakaya, S. (2006). Fizik