AI Summary & Key Takeaways
AI InsightResults: It was found that wilting and additives significantly increased DM content of all silages.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The objective of this study was to determine the effects of wilting and different additives (wheat straw, wheat bran and dried sugar beet pulp) on silage fermentation and aerobic stability of forage turnip (Brassica rapa L.) variety ‘Lenox’. Material and Methods: In the study, five different experimental groups were formed by ensiling of forage turnip unwilted or without additives, wilted, with straw, wheat bran and dried sugar beet pulp respectively. The chemical, microbiological and physical analysis were performed in silages at the end of 60 days fermentation period. In addition, aerobic stability test was applied to silages for 7 days. Results: It was found that wilting and additives significantly increased DM content of all silages. Wilting decreased NH3-N content and yeast count, and increased in WSC content, Lactobacillus count and aerobic stability of silages. The straw supplementation decreased CP, WSC, RFV and ME value (MECN, MENDF), and increased AA, NDF, hemicellulose and cellulose of silages. An increase in CP content, Lactobacilli count, aerobic stability, RFV, ME value (MECN, MEADF), and decrease in CA, NH3-N, ADF content and yeast count of silages supplemented wheat bran were determined. The highest WSC content, DMI, RFV, ME value (MENDF, MEADL), and the lowest NH3-N, NDF, ADF, ADL, hemicellulose contents and yeast count obtained in silages supplemented with dried sugar beet pulp. Moreover, dried sugar beet pulp decreased aerobic stability of silages. Conclusion: Wilting, wheat bran and dried sugar beet supplementation improved fermentation characteristics and increased aerobic stability (except for dried sugar beet) of forage turnip variety ‘Lenox’ silages.
Özet
Amaç: ‘Lenox’ çeşidi ot tipi yem şalgamı (Brassica rapa L.) silajında soldurmanın ve farklı katkıların (buğday samanı, buğday kepeği ve pancar talaşı) silaj fermantasyonu ve aerobik stabilite üzerine etkilerini ortaya koymaktır. Materyal ve Yöntem: Çalışmada, yem şalgamının soldurulmadan veya katkı ilave edilmeden, soldurularak veya sırasıyla buğday samanı, buğday kepeği ve pancar talaşı ilave edilerek silolanması şeklinde beş farklı deneme grubu oluşturulmuştur. Altmış günlük fermantasyon süreci sonunda silajlarda kimyasal, mikrobiyolojik ve fiziksel analizler yapılmıştır. Ayrıca silajlara 7 gün süre ile aerobik stabilite testi uygulanmıştır. Araştırma Bulguları: Soldurma ve katkı maddeleri bütün silajların KM içeriğini önemli düzeyde artırmıştır. Soldurma silajların NH3-N içeriğini ve maya sayısını düşürmüş, SÇK içeriği, Lactobacillus sayısı ve aerobik stabilitesini artırmıştır. Saman ilavesi silajların HP, SÇK, NYD ve ME değerini (MEHBM, MENDF) düşürmüş; AA, NDF, hemiselüloz ve selüloz içeriğini artırmıştır. Kepek ilaveli silajların HK, NH3-N, ADF içeriğinde ve maya sayısında düşüş; HP içeriği, Lactobacillus sayısı, aerobik stabilitesi, NYD, ME değerinde (MEHBM , MEADF) ise artış saptanmıştır. Pancar talaşı ilaveli silajlarda en yüksek SÇK içeriği, KMT, NYD, ME değeri (MENDF, MEADL), en düşük NH3-N, NDF, ADF, ADL ve hemiselüloz içerikleri ile maya sayısı elde edilmiştir. Ayrıca, pancar talaşı ilavesi silajların aerobik stabilitesini düşürmüştür. Sonuç: Soldurma, buğday kepeği ve pancar talaşı ilavesi ‘Lenox’ çeşidi yem şalgamı silajların fermantasyon özelliklerini ve yem değerini iyileştirmiş, aerobik stabilitesini (pancar talaşı hariç) artırmıştır.