AI Summary & Key Takeaways
AI InsightPlatelet count increased from 240 ± 55 x10 3 /µL to 274 ± 53 x10 3 /µL (p=0.003) and mean platelet volume decreased from 10.7 ± 1.0 fl to 10.2 ± 0.8 fl (p
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Cardiovascular diseases are the most common cause of mortality in patients undergoing peritoneal dialysis. Thrombocyte indices which are indicators of platelet activation are predictors of cardiovascular events. We aim to examine the change in platelet count, mean platelet volume, and mean platelet volume to platelet count ratio one year after initiation of peritoneal dialysis in patients with end-stage renal disease. Materials and Methods: This retrospective study included 28 patients. Demographic and clinical characteristics of the patients at the time of initiation of peritoneal dialysis were recorded from the patient files. Laboratory data within the last month before the initiation of peritoneal dialysis and in the first year were recorded from the patient files. The mean platelet volume to platelet count ratio was calculated as mean platelet volume (femtolitres) divided by platelet count (number of thousand platelets/microliter). Results: The mean age was 51.1 ± 14.6 years, and 42.8% of the patients were male. Diabetic nephropathy and hypertensive nephropathy were the most common causes of end-stage renal disease. One year after the initiation of peritoneal dialysis, the urea level decreased significantly, and C-reactive protein level increased significantly. Platelet count increased from 240 ± 55 x10 3 /µL to 274 ± 53 x10 3 /µL (p=0.003) and mean platelet volume decreased from 10.7 ± 1.0 fl to 10.2 ± 0.8 fl (p
Özet
Amaç: Periton diyalizi yapan hastalarda en sık ölüm nedeni kardiyovasküler hastalıklardır. Trombosit aktivasyonunun göstergesi olan trombosit indeksleri ile kardiyovasküler olaylar arasında ilişki olduğu gösterilmiştir. Amacımız, son dönem böbrek hastalığı olan hastalarda periton diyalizi başlandıktan sonra trombosit sayısı, ortalama trombosit hacmi ve ortalama trombosit hacmi/trombosit sayısı oranının değişiminin incelenmesidir. Gereç ve Yöntemler: Bu retrospektif çalışmaya 28 hasta dahil edildi. Hastaların periton diyalizi başlandığı sıradaki demografik ve klinik özellikleri hasta dosyalarından kaydedildi. Periton diyalizi başlanmadan önce son bir ay içindeki ve başlandıktan sonra birinci yıldaki laboratuvar verileri kaydedildi. Ortalama trombosit hacmi/trombosit sayısı oranı, ortalama trombosit hacminin her mikrolitrede 1000 trombosit sayısına bölünmesi (ortalama trombosit hacmi/trombosit sayısı oranı=ortalama trombosit hacmi/her mikrolitrede 1000 trombosit sayısı) ile elde edildi. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 51.1 ± 14.6 idi. Hastaların %42.8’ i erkekti. Diyabetik ve hipertansif nefropati en sık son dönem böbrek hastalığı nedeniydi. Periton diyalizi başlandıktan bir yıl sonra C-reaktif protein düzeyi anlamlı olarak yükseldi. Periton diyalizi başlandıktan bir yıl sonra, trombosit sayısı 240 ± 55 x103/μL’ den 274 ± 53 x103/μL’ e yükseldi (p=0.003), ortalama trombosit hacmi 10.7 ± 1.0 fL’ den 10.2 ± 0.8 fL’ ye düştü (p