AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAlthough more studies are needed on this subject, diabulimia, especially in cases of unexplained weight loss and poor metabolic control, should be kept in mind, and clinicians should increase awareness for effective treatment.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Type 1 diabetes mellitus is a chronic disease characterized by insulin deficiency and hyperglycemia. A good glycemic control requires blood glucose measurement at least eight times a day throughout life, selection of healthy foods, portion control and regular exercise, all of which cause anxiety and increase the risk of eating disorders in many individuals with diabetes. Diabulimia refers to the deliberate reduction and / or skipping of insulin dose in individuals with diabetes, with the aim of achieving weight loss. The aim of this study is to investigate the prevalence of adolescents at risk of diabulimia, and to evaluate the association of developing eating disorders with metabolic control and body mass index. Materials and Methods: 129 patients between the ages of 10-18 who were followed up with the diagnosis of Type 1 diabetes mellitus were included in the study. The Eating Problems in Diabetes Questionnaire (DEPS-R) was applied face-to-face. Data on demographic and anthropometric parameters and HbA1c values were obtained from the patients’ medical files. Results: When the DEPS-R scores of the participants were examined, 53.2% (n = 25) of cases at risk were female, 46.8% (n = 22) were male, and a total of 47 cases (36.4%) had a risk of impaired eating behavior. HbA1c and body mass index were found to be significantly higher in the group at risk when the cases were divided into two groups that were at risk or not in terms of eating behavior disorder according to the DEPS-R score. A weak correlation was obtained between DEPS-R score and diabetes age, body mass index and HbA1c value. Conclusion: Routine screening gains importance to prevent the development of diabulimia in individuals with diabetes and to detect the ones who have already developed eating disorders. Although more studies are needed on this subject, diabulimia, especially in cases of unexplained weight loss and poor metabolic control, should be kept in mind, and clinicians should increase awareness for effective treatment.
Özet
Amaç: Tip 1 diabetes mellitus, insülin eksikliği ve hiperglisemi ile karakterize kronik bir hastalıktır. İyi bir glisemik kontrolün için yaşam boyunca günde ortalama en az sekiz defa kan şekeri ölçümü, sağlıklı besinlerin seçimi, porsiyon kontrolü ve düzenli egzersiz gerekmektedir ve tüm bunlar diyabetli bireylerin birçoğunda kaygıya neden olmakta ve yeme bozuklukları riskini arttırmaktadır. Diabulimia, diyabetli bireylerde, vücut ağırlığında kayıp sağlama amacıyla, kasıtlı olarak insülin dozunu azaltmak ve/veya atlamayı ifade eder. Bu çalışmanın amacı diyabete özgü yeme bozukluğu olan diabulimia açısından riskli adölesanların sıklığını araştırmak, yeme bozukluğu gelişmesi riski ile metabolik kontrol ve vücut kitle indeksi arasındaki ilişkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Tip 1 diabetes mellitus tanısıyla izlenen 10-18 yaş arası 129 olgu dahil edildi. Katılımcılara DEPS-R (Diabetes Eating Problem Survey, Diyabette Yeme Sorunları Anketi) yüz yüze uygulandı. Demografik, antropometrik parametrelere ilişkin veriler ve HbA1c değerleri hastaların tıbbi dosyalarından elde edildi. Bulgular: Katılımcıların DEPS-R puanları incelendiğinde riskli olguların %53,2’si (n=25) kız, %46,8’i (n=22) erkek, toplamda 47 olguda (%36,4) bozulmuş yeme davranışı riski saptandı. Olgular DEPS-R puanına göre yeme davranışı bozukluğu açısından risksiz ve riskli iki gruba ayrılarak incelendiğinde HbA1c ve vücut kitle indeksi riskli grupta anlamlı olarak yüksek saptandı. DEPS-R skoru ile diyabet yaşı, vücut kitle indeksi ve HbA1c değeri arasında zayıf korelasyon saptandı. Sonuç: Riskli diyabetli bireylerde diabulimia gelişmesini önlemek ve hali hazırda yeme bozukluğu geliştirmiş çocukların saptanmasında rutin tarama önem kazanmaktadır. Bu konu ile ilgili daha fazla çalışmaya ihtiyaç olmakla beraber özellikle açıklanamayan kilo kaybı ve kötü metabolik kontrolde diabulimia olasılığı akılda tutulmalıdır ve etkili tedavi için klinisyenlerin farkındalığı arttırmalıdır.