AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFor inpatients overall resistance to most antibiotics was significantly higher than outpatients.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In the last few years urinary tract pathogens have been reported to become increasingly resistant to common used antibiotics, therefore we aimed to determine the prevalence of microorganisms and antibiotic resistance patterns of the gram negative microorganisms in our patients with urinary tract infection. Study samples were divided into two groups including outpatients and inpatients. Although, E. coli was the leading microorganism in both groups, its prevalence was 56.6 % in outpatients and diminished to 37.1 %in inpatients. In spite of decreasing rate of E coli among inpatients, microorganisms such as Klebsiella spp, Streptococcus spp, Enterococcus spp and Pseudomonas spp increased significantly in the former group. For Gram negative pathogens high resistance to ampisillin (69.3%), trimetoprim-sulfamethoxazole (46.1%) and relatively less resistance to amoxicillin- clavulanate (26.8%), cefuroxime (22.4%) was observed among outpatients. The resistance was between 54.0 - 79.7 % for these oral antibiotics in inpatients. In both groups, nitrofurantoin has been shown to have the lowest resistance rate, 1.1% in the outpatients and 11.1% in the inpatients. The resistance for amikacin was 9.5 % in the outpatients and 21.1% in the inpatients; ceftriaxone resistance was 16.4 % in outpatients and 48.8% in the inpatients. For inpatients overall resistance to most antibiotics was significantly higher than outpatients. Our results were similar to the literature and we may conclude that nitrofurantoin could be preferred in empirical oral treatment, whereas amikasin might be the choice parenteral treatment.
Özet
Son yıllarda idrar yolu enfeksiyonu patojenlerinde sık kullanılan antibiyotiklere karşı artan direnç oranlarının bildirilmesi nedeniyle çalışmamızda kendi hastalarımızda idrar yolu enfeksiyonlarında izole edilen mikroorganizmaların sıklığı ve gram negatif patojenlerin antibiyotik direnç durumlannın değerlendirilmesi amaçlandı. Hastalar poliklinik hastaları ve yatan hastalar olmak üzere iki grupta incelendiğinde her iki grupta da en sık izole edilen patojenin Esherichia coli olduğu, ancak poliklinik grubunda %56.6 olan Esherichia coli sıklığının yatan hastalarda %37.1'e düştüğü izlendi. Yatan hastalarda azalan Esherichia coli oranına karşı Klebsiella spp, Streptococcus spp, Enterococcus spp, Pseudomonas spp'de anlamlı olarak artış kaydedildi. Gram negatif mikroorganizmalarda poliklinik grubunda oral antibiyotiklerden ampisilin (%69.3) ve trimetoprim-suifametoksazole (%46.1) karşı yüksek direnç oranları saptanırken amoksisilin-klavulonat (%26.8) ve sefuroksime (%22.4) karşı nispeten daha düşük dirençle karşılaşıldı. Yatan hasta grubunda bahsedilen oral antibiyotiklere karşı %54.0-79.7 arasında değişen oranda direnç görüldü. Her iki grupta da en düşük direnç nitrofurantoinde olup poliklinik hastalarında %1.1, yatan hastalarda %11.1 oranında bulundu. Arnikasın direnci poliklinik hastalarında %9.5, yatan hastalarda % 21.1; seftriakson direnci poliklinik grubunda % 16.4, yatan hastalarda % 48.8 saptandı. Test edilen antibiyotiklerin çoğuna karşı yatan hastalarda anlamlı olarak daha yüksek direnç gözlendi. Sonuçlarımız literatür verileriyle uyumlu olup ampirik tedavide oral antibiyotik seçiminde nitrofurantoin, parenteral antibiyotik seçiminde amikasin uygun tercihler olarak değerlendirildi.