SavedAdd your journal

Journals / Dil Dergisi / 2019 / Cilt: 2019 - Sayı: 170/1

ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN YAZMA ÖZERKLİĞİ DÜZEYLERİNİN ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

Üzeyir SÜĞÜMLÜ
Keziban TEKŞAN
Pages
108–126
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Türkçe derslerinde uygulanan yazma öğretiminin öğrencilerin özerk yazma düzeylerini artıran değil azaltan bir etkisinin olduğu söylenebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Araştırma, ortaokul öğrencilerin yazma özerkliği düzeylerinin belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın örneklemini, 2017-2018 Eğitim Öğretim Yılı Bahar Yarıyılı’nda ortaokulda öğrenim gören ve çalışmaya gönüllü katılan toplam 310 öğrenci oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Türkçe derslerinde uygulanan yazma öğretiminin öğrencilerin özerk yazma düzeylerini artıran değil azaltan bir etkisinin olduğu söylenebilir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2017-2018 Verileri
⚙️Variables:Yazma Becerisi · Öğrenci Özerkliği · Motivasyon

Özet

Araştırma, ortaokul öğrencilerin yazma özerkliği düzeylerinin belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın diğer bir amacı, yazma becerisi öğretiminde özerk öğrenme anlayışına yönelik öğretmenlere yeni bir bakış açısı sunmaktır. Öğrencilerin yazma özerklik düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesine yönelik alanyazında herhangi bir çalışmanın olmaması, araştırmanın önemini göstermektedir. Araştırma, tarama modelinde olup betimsel bir nitelik taşımaktadır. Araştırmanın örneklemini, 2017-2018 Eğitim Öğretim Yılı Bahar Yarıyılı’nda ortaokulda öğrenim gören ve çalışmaya gönüllü katılan toplam 310 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri, Yazma Özerkliği Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler, SPSS 20.0 paket programından yararlanılarak çözümlenmiştir. Verilerin normal dağılım gösterip göstermediğini belirlemek için Kolmogorov-Smirnow testi yapılmış ve verilerin normal dağıldığı belirlendiğinden parametrik testler kullanılmıştır. Alt problemlere bağlı olarak verilerin çözümlenmesinde yüzde, frekans, aritmetik ortalama, standart sapma, bağımsız örneklemler için t-testi, tek yönlü varyans analizi (Oneway ANOVA) ve korelasyon analizi uygulanmıştır. Farklılıkların anlamlılığının belirlenmesinde anlamlılık düzeyi .05 olarak kabul edilmiştir. Araştırmanın bulgularına dayalı olarak öğrencilerin özerk yazma düzeylerinin 5. sınıfta 6, 7 ve 8. sınıflara göre “motivasyon ve tutum” ile “planlama ve süreç” alt boyutlarında daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu sonuç, öğrencilerin özerk yazma becerilerinin sınıf düzeyi arttıkça azaldığını göstermektedir. Türkçe derslerinde uygulanan yazma öğretiminin öğrencilerin özerk yazma düzeylerini artıran değil azaltan bir etkisinin olduğu söylenebilir.

🔖

Cite This Article

SÜĞÜMLÜ, Ü., TEKŞAN, K. (2022). ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN YAZMA ÖZERKLİĞİ DÜZEYLERİNİN ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ. Dil Dergisi, Cilt: 2019 - Sayı: 170/1, 108–126. https://ajindex.com/articles/488437

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Arıcı, F. ve Ungan, S. (2017). Yazılı Anlatım El Kitabı. (4. Baskı). Ankara:
  2. Pegem Akademi. Avrupa Konseyi (2009). Diller için Avrupa Ortak Başvuru Metni. Ankara: MEB Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı. Baard, P. P. (2004). Intrinsic Need Satisfaction in Organization: A Motivational Basis of Success in For-Profit and Non-for-Profit Settings. Edited by Edward L. Deci and Richard M. Ryan. Handbook of Self-Determination Research. Rochester, NY: The University of Rochester Press.
  3. Benson, P. (2003). Learner Autonomy in the Classroom. In Nunan, D. (Eds.) Practical English Language Teaching. New York: McGraw Hill. Benson, P. (2011). Teaching and Researching Autonomy. (Second Edition). Edited by Christopher N. Candlin and David R. Hall. London: Pearson Education Limited. Borg, S. ve Al-Busaidi, S. (2012). Learner Autonomy: English Language Teachers’ Beliefs and Practices. London, UK: British Council. Boscolo, P. ve Gelati, C. (2007). Best Practices in Promoting Motivation for Writing. In S. Graham, C. A, Macarthur and J. Fitzgerald (Eds.). Best Practices in Writing Instruction (202-222). New York: The Guilford Press.
  4. Bruning, R. ve Horn, C. (2000). Developing Motivation to Write. Educational Psychologist, 35 (1), 25-37.
  5. Creswell, J. W. (2013). Research Design: Qualitative, Quantitative, And Mixed Methods Approaches. New York: Sage Dickinson, L. (1995) Autonomy and Motivation A Literature Review. System, 23, 165-174.
  6. Godwin-Jones, R. (2011). Emerging Technologies Autonomous Language Learning. Language Learning & Technology, (3), 4-11.
  7. Göçer, A. (2018). Yazma Eğitimi. (3. Baskı). Ankara:
  8. Pegem Akademi. Graham, S. ve Sandmel, K. (2011). The Process Writing Approach: A Meta-analysis. The Journal of Educational Research, 104 (6), 396-407.
  9. Güneş, F. (2013). Türkçe Öğretimi Yaklaşımlar ve Modeller. Ankara:
  10. Pegem Akademi. Hidi, S. ve Boscolo, P. (2006). Motivation and Writing (Chapter 10). C. Macarthur, S. Graham and J. Fitzgerald (Eds.). Handbook of Writing Research. New York: The Guılford Press.
  11. Karasar, N. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara:
  12. Nobel Yayıncılık. Karatay, H. (2013). Süreç Temelli Yazma Modelleri: Planlı Yazma ve Değerlendirme. M. Özbay (Ed.). Yazma Eğitimi İçinde (21-45). Ankara:
  13. Pegem Akademi. Katz, I. ve Assor, A. (2006). When Choice Motivates and When It Does Not. Education Psychology Review, August, 429-442.
  14. Kurudayıoğlu, M. ve Karadağ, Ö. (2010). İlköğretim Öğrencilerinin Yazılı Anlatımlarının Konu Seçimleri Açısından İncelenmesi. Mustafa K