AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe distribution of earthquake epicenters for the years 1985 to 1992 shows that the concentration of activity in the western part of the investigated area where the surface faulting of the last big earthquake of 22. 5.1967 Mudurnu Valley terminated and the North Anatolian fault changes its direction and divides into three segments.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Four different tectonical structures belonging to different mechanisms and times were observed in the investigated area. First type of these sructures belongs to Paleotectonic Period and the other three are releted to Neotectonic Period. In this study the North Anatolian fault system within the Mudurnu Valley and its neigbourhood were divided into four main segments based on the characteristic features of seismicity such as length of ground ruptures formed by great earthquakes, distribution of historical and instrumental earthquake epicenters, points of terminations of surface faulting and characteristic features of fault lines. Mudurnu river was offset 2750 m right laterally by NAF between Tagkesti and £aykoy village. As a result of this slip rate was inferred 0.5-1 cm/year. The directions of main compressive and tensional stresses were inferred NW-SE and NE-SW respectively. Fo the years 1985 to 1992, 3217 earthquakes , mostly with magnitude 3.0 and less than 3.0 and a few with magnitude greater than 3.0 up to 4.2 have been recorded. The depth of the earthquakes is low, generally about 5 to 10 km. The distribution of earthquake epicenters for the years 1985 to 1992 shows that the concentration of activity in the western part of the investigated area where the surface faulting of the last big earthquake of 22. 5.1967 Mudurnu Valley terminated and the North Anatolian fault changes its direction and divides into three segments.
Özet
Mudurnu Vadisi ve çevresinde değişik karakterli dört ayrı tip tektonik yapı saptanmıştır. Bunlardan ilkini Paleötektonik döneme ait yapılar, diğer üçünü de Neotektonik döneme ait yapılar oluştururlar. Mudurnu Vadisi ve civarında, Kuzey Anadolu fayı üzerinde 1939-1967 deprem serisinde oluşan magnitüdü 7.0 ve daha büyük depremlerin yüzey kırıklarıın uzunlukları, yüzey kırıklarının sona erdikleri yerler, orta ve büyük depremlerin episantr yerleri ve mikrodepremlerin yoğunlaştıkları yerler gibi sismik özelliklere bağlı olarak 4 ayrı sismik seğment ayırt edilmiştir. İnceleme alanı içerisinde, Taşkesti-Çayköy arasında Mudurnu nehrinin yatağı Kuzey Anadolu fayı tarafından 2750 m sağ yanal olarak ötelenmiştir. Buna bağlı olarak fayın kayma hızı, 0.5-1 cm/yıl bulunmuştur. Bölğede hakim ana sıkışma ekseninin yönü KB-ĞD, ana genişleme ekseninin yönü ise KD-GB olarak çıkarılmıştır. Bölgede 1985-1992 yılları arasında , çoğunluğu magnitüdü 3.0 ve daha az, sadece birkaçı 3.0 üzerinde ve maksimum 4.2 olan 3217 deprem kaydedilmiştir. Depremlerin odak derinlikleri sığ olup genellikle 5-10 km arasında değişmektedir. Mikrodepremlerin episantr dağılımı, sismik etkinliğin, inceleme alanının batısında, özellikle 22.7.1967 depremi kırık zonunun batı bölümünde, KAFın yön değiştirdiği Beldibi civarında üç ayrı segmentin birleşim yerinde ve 3 ve 4 nolu seğmentler boyunca yoğunlaşmıştır. Mudurnu Vadisi ve civarındaki depremler, uzun, orta ve kısa süreli olmak üzere üç farklı tekrarlanma aralıkları göstermektedir.