Journals / İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi / 2008 / Cilt: 71 - Sayı: 4

FOSSA VERMİANA - ANATOMİK BİR ÇALIŞMA

Pages
106–108
Publication Date
2011-11-14
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç: Literatürde bu yapının sıklığı ile ilgili yeterli bilgi ve ölçüleri ve şekli ile ilgili hiçbir bilgi bulunmadığı için, saptadığımız sonuçların bu yapı hakkında ek bilgi sağlayacağına inanıyoruz.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Bazen foramen magnumun dorsal cephesinde değişik boyutlarda olabilen sığ bir fossa bulunabilir ve bu yapı Fossa vermiana (FV) olarak isimlendirilir.
📊
Key Findings & Data:Toplam 129 ayrı os occipitale ve 29 basis cranii interna incelendi.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç: Literatürde bu yapının sıklığı ile ilgili yeterli bilgi ve ölçüleri ve şekli ile ilgili hiçbir bilgi bulunmadığı için, saptadığımız sonuçların bu yapı hakkında ek bilgi sağlayacağına inanıyoruz.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Os occipitale · fossa vermiana · Verga'nın orta serebellar fossası

Özet

Amaç: Bazen foramen magnumun dorsal cephesinde değişik boyutlarda olabilen sığ bir fossa bulunabilir ve bu yapı Fossa vermiana (FV) olarak isimlendirilir. Amacımız FV’nın sıklığının bulunması, saptanmış FV’ların uzunluk ve genişliklerinin ölçülmesi ve FV’ların şekillerine göre sınıflandırılmasıdır. Gereç ve yöntem: Çalışmamız İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi ve Dokuz Eylül Tıp Fakültesi Anatomi Anabilim Dalları’nın kemik laboratuvarlarındaki kuru kemikler üzerinde gerçekleştirildi. Toplam 129 ayrı os occipitale ve 29 basis cranii interna incelendi. Os occipitale’nin pars squamosa’sının iç yüzünde, foramen magnum’un arkasındaki FV’nın varlığı araştırılarak, bu oluşumun sıklığı bulundu. Saptanan her bir FV’nın yüksekliği ve genişliği dijital bir kaliper ile ölçülerek, ortalama değerleri hesaplandı. FV’lar şekillerine göre 2 gruba ayrıldı. Bir üçgene benzeyen FV’lar Tip 1, bir dörtgene benzeyen FV’lar Tip 2 olarak sınıflandırıldı. Bulgular: İncelenen 158 os occipitale’nin 13 tanesinde (%8,22) FV bulunduğu saptandı. FV’nın ortalama yüksekliği ve genişliği sırasıyla 27,8 mm ve 18,4 mm olarak ölçüldü. 7 olgu Tip 1, 4 olgu tip 2 olarak sınıflandırıldı. 2 FV atipikti. Sonuç: Literatürde bu yapının sıklığı ile ilgili yeterli bilgi ve ölçüleri ve şekli ile ilgili hiçbir bilgi bulunmadığı için, saptadığımız sonuçların bu yapı hakkında ek bilgi sağlayacağına inanıyoruz.

🔖

Cite This Article

AKSU, F., TASKARA, N., BAYRAKTAR, B., GÜRSES, İ. A., ZEYBEK, F. G., GAYRETLİ, Ö., Kale, A., Öztürk, A., All., A. (2011). FOSSA VERMİANA - ANATOMİK BİR ÇALIŞMA. İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi, Cilt: 71 - Sayı: 4, 106–108. https://ajindex.com/articles/48556

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (3)

  1. Berge JK, Bergman RA. Variations in size and symmetry of the foramina of the human skull. Clinical Anatomy 2001;14: 406-413.
  2. Cireli E, Öztürk L, Yurtseven M, Başaloğlu K. Protuberantia occipitalis interna bölgesindeki sulkusların incelenmesi ve Fossa Vermiana. Ege Tıp Dergisi 1990;29: 793-796.
  3. Elze C, Braus H. Anatomie des Menschen. Band I. Berlin: Springer-Verlag 1954; P:642-643. Grant JCB and Basmajian JV. Grant’s Method of Anatomy. Seventh edition. Baltimore: The Williams & Wilkins Co 1965; P:720-721. Standring S. Gray’s Anatomy. Thirty-ninth edition. Spain: Churchill Livingstone. 2005; P: 353-464.