Journals / ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi / 2014 / Cilt: 2 - Sayı: 2

Evaluation of the Importance and the Place of Grape Export of Mersin Province in Turkish Economy

Mersin İli Üzüm İhracatının Türkiye Ekonomisi İçindeki Yeri ve Öneminin Değerlendirilmesi

Pages
119–129
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In particular of greenhouse grape growingand using modern systems in viticulture will increase its contribution to the vilticultural economy.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Viticulture is among the most important branches of agriculture in our country.
📊
Key Findings & Data:Half of the land ofMersin province consist of the forested areas, agricultural land 25%.
💡
Conclusion & Impact:In particular of greenhouse grape growingand using modern systems in viticulture will increase its contribution to the vilticultural economy.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2013 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Viticulture is among the most important branches of agriculture in our country. Half of the land ofMersin province consist of the forested areas, agricultural land 25%. Half of the agricultural land is irrigated.Mersin province has been ranked 3rd in the area of vineyards and grape production in our country. 85% of thecultivated grape varieties are evaluated as table grape, Mersin has come to the fore with table grape breeding.Greenhouse grape growing also has a special importance. The most widely grown grape varieties are YalovaIncisi, Alphonse Lavallée, Tarsus Beyazı and Cardinal, the late season variety is Tilki Kuyruğu grape variety.Raisin is most important exports product four country. It is observed that the two fold increase in export of freshgrape and raisin in the last eight years in Turkey. The grape export of Mersin Province has value about 5% onTurkey's fresh grape export in 2013, raisin is approximately 0.02%. In particular of greenhouse grape growingand using modern systems in viticulture will increase its contribution to the vilticultural economy.

Özet

Bağcılık, ülkemizde en önemli tarım kollarının başında yer almaktadır. Mersin ili arazisinin yarısıormanlık alanlar, %25‟i ise tarımsal alanlardan oluşmaktadır. Tarım alanlarının yarısında sulama yapılmaktadır.Mersin ili, ülkemiz bağ alanı ve üzüm üretiminde 3. sırada yer almaktadır. Yetiştirilen üzüm çeşitlerinin %85‟isofralık olarak değerlendirilmekte olup, Mersin ili sofralık üzüm yetiştiriciliği ile ön plana çıkmaktadır. Örtü altıüzüm yetiştiriciliği de ayrı bir öneme sahiptir. En çok yetiştirilen üzüm çeşitlerini Yalova İncisi, AlphonseLavallee, Tarsus Beyazı ve Cardinal çeşitleri oluştururken, geçci çeşitlerden ise Tilki Kuyruğu oluşturmaktadır.Türkiye‟nin üzüm ihracatında kurutmalık üzümün yeri oldukça önemlidir. Türkiye‟de son sekiz yılda yaş üzümve kurutmalık üzüm ihracatının iki kat arttığı gözlenmektedir. Mersin İli üzüm ihracatı, Türkiye‟nin taze üzümihracatında 2013 yılı bazında yaklaşık %5, kurutulmuş üzüm bazında yaklaşık % 0,02 değeri almaktadır.Özellikle, örtü altı üzüm yetiştiriciliğinin yaygınlaştırılması ve bağcılıkta modern sistemlerin uygulanması ilebağcılığın ekonomiye katkısı artacaktır.

🔖

Cite This Article

AKIN, A., CEBECİ, E. (2022). Evaluation of the Importance and the Place of Grape Export of Mersin Province in Turkish Economy. ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 2, 119–129. https://ajindex.com/articles/484550

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Akdeniz İhracatçı Birlikleri Genel Sekreterliği (AKİB), 2014. Yaş Meyve Sebze İhracatçıları Birliği Değerlendirme Raporu, Türkiye Geneli (2013–2014 Ekim Ayı), http://www.akib.org.tr/files/downloads/ ArastirmaRaporlari/YSM/Ekim–2014. pdf, Erişim tarihi: 06.11.2014. Anonim, 2013. http://www.mersin.bel.tr/mbb–sayfa–ana.asp?id=55&yid=2&katid=10&altkatid=33, Erişim Tarihi: 09.11.2014. Anonim, 2014. T.C. Mersin Valiliği. http://www.mersin.gov.tr/valilik/mersin–rehberi/ekonomi–ve–istihdam– durumu/tarim–sektoru.aspx, Erişim tarihi: 02.11.2014.
  2. Çelik, H., Ağaoğlu, Y.S., Fidan, Y., Marasalı, B. ve Söylemezoğlu, G., 1998. Genel Bağcılık. Sunfidan A.Ş. Mesleki Kitaplar Serisi: 1. Çelik, H., Marasalı, B., Söylemezoğlu, G., Tangolar, S., Gündüz, M., 2000. Bağcılıkta Üretim Hedefleri TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası Türkiye Ziraat Mühendisliği V. Teknik Kongresi Bildirileri (2. Cilt): 645–678, 17–21 Ocak 2000, Ankara, http://www.zmo.org.tr/resimler/ekler/e1bc 7997695495f_ek.pdf?tipi=14&sube=, Erişim Tarihi: 08.10.2014.
  3. Doğan, A., 2009. Ekonomik Gelişme Sürecine Tarımın Katkısı: Türkiye Örneği, SÜ İİBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, Cilt 11, Sayı 17: 365–392. FAO, 2012. FAOSTAT Statistical Database. (http://www.fao.org). Erişim Tarihi: 25.09.2014.
  4. Günaydın, G., 2006.
  5. Türkiye Tarım Sektörü, Tarım ve Mühendislik, Sayı: 76–77,http://www.zmo.org.tr/ resimler/ekler/46e3ece1fc8b24b_ek.pdf?dergi=139, Erişim Tarihi: 03.10.2014.
  6. Karbuz F., Öztürk, İ. ve Savaş, D.O, 2008, Türkiye‟de Üretilen Tarım Ürünleri ve Ekonomideki Yeri, İstanbul Ticaret Odası Yayını, İstanbul, http://www.ito.org.tr/Dokuman/Sektor/1–99.pdf, Erişim Tarihi: 12.10.2014.
  7. Kaplan, N. ve Sayal, B., 2013, Bahçe Bitkileri Araştırmalarının Geçmişi, Bugünü ve Geleceği, Bahçe Haber, Cilt 2, Sayı 2. Karabat, S., 2014.
  8. Dünya ve Türkiye Bağcılığı, Apelasyon e Dergi, Ocak 2014, Sayı: 2, http:// www.apelasyon.com/Yazi/33–dunya–ve–turkiye–bagciligi, Erişim Tarihi: 15.10.2014.
  9. Kıyak, B., 2009.
  10. Güney Ege Bölgesinde Meyve Üretimi, İlçelerin Performansları ve Çiftçinin Eline Geçen Fiyatlar, Güney Ege Kalkınma Ajansı, http://geka.org.tr/yukleme/planlama/Sekt%C3%B6rel% 20Ara%C5%9Ft%C4%B1rmalar/G%C3%BCney_Ege_Bolgesinde_Meyve_Uretimi.pdf, Erişim Tarihi: 05.10.2014.
  11. Kiracı, M.A., 2006. Tekirdağ İli Şarköy İlçesi Bağcılığının Mevcut Durumu, Üreticilerin Sorunlarının Çözümüne İlişkin Örgütlenme Olanaklarının Belirlenmesi, (Mezuniyet Tezi, 2006).
  12. Miran, B., 2005,
  13. Tarımsal Yapı ve Üretim, Fahri Yavuz, (Haz./Ed.), Türkiye‟de Tarım