SavedAdd your journal

Journals / ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 9 - Sayı: 2

Tetranychus urticae Koch (Acari: Tetranychidae)’de Diflovidazin Direnci ve I1017F Mutasyonu

Sibel YORULMAZ SALMAN
Emre İNAK
Tuba ALBAYRAK
Zeynep SELVİOĞLU
Pages
393–398
Publication Date
2021-12-21
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ancak moleküler çalışmalar sonucunda diflovidazin dirençli popülasyonda I1017F mutasyonu bulunmamıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Tetranychus urticae birçok üründe önemli kayıplara neden olan polifag bir zararlıdır.
📊
Key Findings & Data:Bu nedenle diflovidazinin Tetranychus urticae üzerindeki etkilerinin ne olduğunun bilinmesi son derece önem taşımaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Ancak moleküler çalışmalar sonucunda diflovidazin dirençli popülasyonda I1017F mutasyonu bulunmamıştır.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Tetranychus urticae · diflovidazin · direnç

Özet

Tetranychus urticae birçok üründe önemli kayıplara neden olan polifag bir zararlıdır. Ülkemizde bu zararlının kontrolünde kimyasal mücadelede ilk sırada yer almaktadır. Diflovidazin etken maddesi akarisit olup, ülkemizde yakın bir tarihte Avrupa kırmızıörümceği Panonycus ulmi (Acari:Tetranychidae)’ye karşı elmada ruhsat almıştır. Ancak elma bahçelerinde dönemsel olarak Tetranychus urticae zararı olduğu da bilinmektedir. Bu nedenle diflovidazinin Tetranychus urticae üzerindeki etkilerinin ne olduğunun bilinmesi son derece önem taşımaktadır. Bu çalışmada diflovidazin etken maddesinin laboratuvar koşullarında seleksiyon baskısı sonucunda Tetranychus urticae’de direnç gelişimi ve dirençle ilişkili olabileceği düşünülen I1017F mutasyonunun moleküler düzeyde belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla hassas Tetranychus urticae popülasyonunda diflovidazin tarla uygulama dozu ile bioassay denemeler kurularak LC değerleri belirlenmiştir. Belirlenen LC60 değerleri ile kırmızıörümcek popülasyonu selekte edilerek dirençli popülasyon elde edilmeye çalışılmıştır. Son seleksiyon popülasyonunda PCR çalışmaları ile I1017F mutasyon varlığı araştırılmıştır. Çalışma sonucunda diflovidazin ile üç kez selekte edilmiş Tetranychus urticae popülasyonunda 9.68 kat direnç gelişimi belirlenmiştir. Ancak moleküler çalışmalar sonucunda diflovidazin dirençli popülasyonda I1017F mutasyonu bulunmamıştır.

🔖

Cite This Article

SALMAN, S. Y., İNAK, E., ALBAYRAK, T., SELVİOĞLU, Z. (2021). Tetranychus urticae Koch (Acari: Tetranychidae)’de Diflovidazin Direnci ve I1017F Mutasyonu. ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 2, 393–398. https://ajindex.com/articles/483388

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Alpkent, Y.N., İnak, E., Ulusoy, S., Ay, R., 2020. Acaricide resistance and mechanisms in Tetranychus urticae populations from greenhouses in Turkey. Systematic and Applied Acarol. 25(1): 155-168. Anonim, 2018. TUİK Web sitesi: www.tuik.gov.tr, Erişim tarihi:19.03.2019
  2. Ay, R., Kara, E., 2011. Toxicity, inheritance and biochemistry of clofentezine resistance inTetranychus urticae. Insect Sci. 18, 503–511.
  3. Demaeght, P., Osborne, E. J., Odman-Naresh, J., Grbić, M., Nauen, R., Merzendorfer, H.,Clark, R.M., Van Leeuwen, T., 2014. High resolution genetic mapping uncovers chitin synthase-1 as the target-site of the structurally diverse mite growth inhibitors clofentezine, hexythiazox and etoxazole in Tetranychus urticae. Insect Biochemis. and Mol. Bio. 51: 52-61.
  4. Douris, V., Steinbach, D., Panteleri, R., Livadaras, I., Pickett, J. A., Van Leeuwen, T., Vontas, J., 2016. Resistance mutation conserved between insects and mites unravels the benzoylurea insecticide mode of action on chitin biosynthesis. Proceedings of the National Academy of Sci. 113 (51): 14692-14697.
  5. Feyereisen, R., Dermauw, W., Val Leeuwen, T., 2015. Genotype to phenotype, the molecular and physiological dimensions of resistance in arthropods. Pesticide Bio. Physiol. 121, 61-77.
  6. Ilias, A., Vontas, J., Tsagkarakou, A., 2014. Global distribution and origin of target site insecticide resistance mutations in Tetranychus urticae. Insect Biochemistry and Mol. Bio. 48, 17-28.
  7. Jeppson, L. Keifer, R., Baker, H.H., E.W. 1975. Mites injurious to economic plants. Univ of California Press.
  8. İnak, E., Alpkent, Y. N., Çobanoğlu, S., Dermauw, W., Van Leeuwen, T., 2019. Resistance incidence and presence of resistance mutations in populations of Tetranychus urticae from vegetable crops in Turkey. Experimental and App. Acarol. 78(3), 343-360.
  9. Keçeci, M., 2008. Zirai Mücadele Teknik Talimatları Cilt3. Sebzelerde kırmızı örümcekler. Başak matbaacılık. Ankara Hawkins, N.J., Bass, C., Dixon, A., Neve, P., 2019. The evolutionary origins of pesticide resistance. Biol. Rev. Camb. Philos. Soc. 94, 135–155. Herron,G., Woolley, L.,Langfield, K. and Chen, Y., 1993. First detection of etoxazole resistance in Australian two‐spotted mite Tetranychus urticae Koch (Acarina: Tetranychidae) via bioassay and DNA methods. Austral Entomol. 57 (3): 365-368.
  10. Nauen, R., Stumpf, N., Elbert, A., Zebitz, C.P.W. and Kraus, W., 2001. Acaricide toxicity and resistance in larvae of dif-ferent strains of Tetranychus urticae and Panonychus ulmi(Acari